JALAJALA RIZAL

jalajala wikipedia history

2011-08-24T23:52:00.005+08:00

Nabasa nyo na ba ang bagong Wikipedia page ng Jalajala? May nadagdag na bagong impormasyon tungkol sa bayan natin. Tungkol ito sa invasion and liberation ng Jalajala nung panahon ng ~~hentai~~ Hapon, January to August 1945 to be exact.

Ngunit, subalit, datapwa't, hindi talaga tungkol dun ang post na ito. Ito ay tungkol sa pag-unlad ng Wikipedia page ng Jalajala. Ang magandang resulta ng pag-unlad ng page na ito ay nadadagdagan ang nakasulat na kasaysayan ng ating bayan.

Ngunit, subalit, datapwa't, hindi pa rin talaga tungkol dun ang post na ito. Ito ay tungkol sa... (wait for it)... pagpupuri sa aming mga bumubuo ng blog na ito (dyaraaaannnn!).

Lingid siguro sa kaalaman ng karamihan, may naidagdag naman kami kahit papano sa Wikipedia page ng Jalajala. Ito ang kauna-unahang Wiki page ng Jalajala (CLICK HERE). Naglalaman lang iyon ng pangalan ng mga barangay, populasyon ng bayan, at ang ating pagiging 5th class municipality.

Dahil masipag pa kaming mag-research nuon, nakabuo kami ng ilang historical facts about Jalajala at nai-post natin dito sa blog na ito (CLICK HERE) nuong Feb. 25, 2008. Naisipan naming i-edit ang Wiki page ng JJ at ilagay ang history na aming nabungkal. Ito yung itsura ng Wiki page after naming ma-edit (CLICK HERE) nuong May 25, 2008. Nakasama na ang pinagmulan ng pangalang "Jalajala" at ilang mahahalagang araw sa kasaysayan ng bayan.

Nuong Dec. 9, 2009, may nag-edit ng Wiki page natin na taga Makati, using the I.P. address na 203.87.181.166 (CLICK HERE). Dinagdag nila ang history ng Jalajala nuong time ni Gironiere na atin na ding natalakay nuong July 17, 2007 dito sa blog na ito (CLICK HERE).

Tas ngayon nga. May nagdagdag ng history natin nung time ng Hapon. Siya ay taga Makati din, using the IP address na 112.198.79.2. Ano kaya ang susunod na mailalagay na history natin?

-==..jj..==-

Incidentally, mapapansin sa wikipedia page history na ito na mula sa pagiging 5th class municipality ng Jalajala nuong 2008, naging 4th class municipality na. Although sa pagkakaalam ko, tayo ay ganap ng 3rd class municipality. Umuunlad ang bayan natin at hindi lang ang Wiki page. Yey!

ang tagal kong nawala...

2011-05-30T21:52:00.002+08:00

Nakidnap kasi ako ng aliens...

Pero matagal man akong nawala dito, magkakasama naman tayo dito -> (http://www.facebook.com/jalajala.rizal)

Jalajala Rizal's Dalaylay Festival 2010

2010-10-01T18:57:00.004+08:00

(Click here for more photos)

It was yet another successful Dalaylay Festival held in Jalajala Rizal last Sept 29, 2010. September 29, as we all know is the feast day of St. Michael the Archangel, Jalajala's patron saint.

Happy Fiesta!

May mga representatives ang bawat barangay ng Jalajala sa Dalayalay Festival, isang street dance festival na ginanap sa bayan. Makulay, mabuhay at masaya ang lahat ng kalahok. Pagkatapos umikot sa bayan, nagkaron ng much-anticipated cheer/dance contest sa baskeball court sa lumang munisipyo. Jam-packed na naman ang mga tao. Magagaling ang mga contestants. Nanalo ang Barangay Bagumbong dahilsa kanilang kamangha-manghang produksyon. Sana napanuod nyo, hindi kayo makakapalakpak sa pagkamangha. Banggaling aba.

Brgy. Bagumbong in action

Medyo minalas nga lang at may isang kalahok ang Brgy. Bagumbong ang naaksident at nahulog habang nagpe-perform. KInailangan siyang dalhin sa hoispital dahil nabalian ata ng braso. Sana ay nasa mabuti na siyang kalagayan.

Pero all in all, it was a success. Congratulations sa mga organizers. Sana next year ulit at sana makapanuod yung mga di pa nakakanuod.

Happy Fiesta Jalajala.

first time in jalajala, rizal

2010-08-04T15:13:00.002+08:00

I came across Claire Algarme's post about her first time to our town, Jalajala, Rizal.

I saw her article on LONELY PLANET, then followed the link to her FIRST TIME TRAVELLER blog. Enjoy reading.

"Jala-jala is the local’s term for paradise and for those living in the province of Rizal in the Philippines, they regard Jala-Jala as the paradise tucked away in their province. As I got out of the vehicle, the view of the serene lake and Talim island caught my attention. I somehow understood why they call this place paradise." - claire

jalajala election results

2010-05-11T11:20:00.000+08:00

isang mapayapa at matagumpay na eleksyon ang naganap sa Jalajala kahapon. Wala namang napabalitang karahasan maliban sa mga problemang nakaharap dahil sa bagong sistemang automated voting na pinairal ngayong eleksyon.

maraming presinto ang mahaba ang pila. sa presinto ng brgy. 3rd district, kung saan limang dating presinto ang pinagsama-sama sa iisang kwarto para sa isang PCOS machine na magbibilang ng boto, sinasabing umabot ng halos 6 na oras bago makaboto ang isang botante. nag-paper jam pa ang machine kaya nakadagdag sa antala, kasama na ang mga pangkaraniwang problema gaya ng nawawalang pangalan. ang isa ko ring napansin ay mabagal mag-fill up ng balota ang mga botante. sinisigurado siguro nila na maayos ang pagkaka-shade nila sa "itlog" ng kanilang kandidato para mabasa ito ng PCOS machine at hindi masayang ang boto. may mangilan-ngilang nag-uwian na lang at hindi na nakuhang bumoto dahil sa tagal at init ng araw habang nakapila. subalit mas marami pa rin ang nagtyaga para lang makaboto.

resulta:

mayor : ely pillas
vice-mayor : narcing villaran
councilors:
jarry anago
gina bonita
eddie binaluyo
froilan candelaria
liberty vidallo-garcia
jesus pillas
biyo pillas
ernesto tambongco

Llano Farmers Multi-Purpose Cooperative, a source of pride

2010-02-11T16:34:00.004+08:00

Here's some good news for a change, especially for us, people of Jalajala Rizal.

We may not know it but in sitio Llano, there is a farmers' cooperative that has been a source of inspiration and pride. It's called Llano Farmers Multi-Purpose Cooperative, Inc. One of the products they produce is called Milk-O-Jel.

Here's a story from the DAR website : (sorry, nawala yung link kaya di ko na mailagay yung link, basa na lang)

It’s leche flan! No, it’s gelatin! It’s neither leche flan nor gelatin but one will have a good taste of both and more. This is the Milk-O-Jel product of the Llano Farmers Multi-Purpose Cooperative, which bagged the Gawad Agraryo Award “Best Processed Food Product Award” (Sweets and Delicacies Category) during the 8th Agraryo Trade Fair held at the SM Megamall from June 3-7, 2009.

Milk-o-jel, a special blend of fresh carabao milk, sugar, and gulaman, food color and vanilla is one of the best-sellers of LFMPC. It looks like leche flan because of its yellow gold color topped with thick syrup but it also tastes and feels like gelatin when eaten. Aside from being a delight to people especially for those with sweet tooth, Milk-O-Jel is fortified with iron and carbohydrates. It can also boast as one of the innovative products available in the market today.

Llano Farmers MPC is a DAR-assisted cooperative in Jalajala, Rizal. Aside from Milk-O-Jel, the coop also produces fresh milk, fresh chocolate milk, pastillas de leche, and quesong puti. Last year, the coop received financial and technical assistance from NEDA, Philippine Carabao Authority, DTI, DOST, DA and the local government unit of Jalajala led by Mayor Elionor I. Pillas, to further develop their products.

At present, the construction of the processing plant for the dairy products is ongoing to answer the increasing market demand for Milk-O-Jel and other dairy products.

-----o0o-----

And here's another story from NEDA

DAIRY DELIGHTS

If you happen to be in the vicinity of Rizal province, you will find a packet of farmers engaged in carabao raising.

The place is in Jalajala, Rizal. To oldies, it bespeaks of the many foregone memories when it was still under the now defunct KKK Program of the Ministry of Human Settlements. To the vetereran technicians, they called it “Saudi Arayat’ in reference to Saudi Arabia, local form since it seems far flung if you get to have this as your assignment. It is near Manila but, if you are lucky to be assigned there, you’d feel like in some remote places. Lights are not so common despite its proximity to geothermal plants. The land area is vast, but come to think of it, it’s mostly rocks and the river beds are dried up. Circling the Laguna de Bay on the south side, it’s lacking in activity. Not so many people could be seen except for some barrio folks with some goats lagging behind them. The teenagers are playing basketful, but they are quite a handful. By 5 in the afternoon, it seemed the sky has turned to grey with amber streaks of the sun already folding with the clouds in cover. Nothing could be as boring if you’d look at it. However, if you traverse some more kilometers after Pillia Rizal, you will see the town of Jalajala. In it, is a peculiar barangay of Llano. Some people have cows, goats and carbaos. They happen to comprise the Llano Farmers Multi-Purpose Cooperative, Inc. There are 90 members but only twenty of them have carabao holdings. The cooperative produces roughly a hundred liters of milk per day during peak season and the least is twenty liters during dry season. Farm gate price is set at Php 35.00/ liter.

They market their produce in the vicinity and goes as far as manila for special deliveries. This usually happens when there is a national Trade fair and cooperatives under the regional level are encouraged to participate.

As per Roxan Halili, the Chair of the Coop, at least 15 liters of carabao’s milk are sold to Tanay, Cardona and Morong towns in Rizal.

The very visible Board members are Roxan, he being the Chairman; Ms. Remedies Dreceho, Board in the dairy Division, Mr. Faustino Buenaventura, Chair, Audit and Inventory Committee and Mr. Zaldy Panguito, Chair of Elecom.

The wife of the Elecom Chair serves as their dairy processing technologist.

These officers albeit a few, have a grand dream of someday going great in their production. In it’s present ste, they are content with the traditional pasteurization method of preserving their produce. However, their ultimate dream is to go mainstream. So to fulfill this dream, they wanted a product that is homogenized. They aver that, homogenized products would appeal more to the mainstream market for fats could be broken down into smaller globules and eventually will lend a smooth flavor to their products when consumed.

The local government supports their vision of producing good quality product. The local council has granted funds to upgrade their local processing unit. They are into the process of looking for dairy equipment in this manner, a small scale homogenizer to improve on the quality of their products.

Another member is lucky to be seated in the local Sangguniang council. He is the one primarily egging the group to go for improved equipment. He is pushing the group to write and come up with their proposal and submit it to the local council. The is positive that the council will act on this in their favor. This is their ticket to more government support and opportunities for market linkage and networking.

To date, dairy delights products varies from : fresh carabao’s milk, choco flavored milk, milk-o-gel, lacto flan, yogurt in four flavors namely: strawberry. pineapple, mango and blueberry. They also prepare plain yogurt for the picky customers. The other line is on confectionery: that of Pastillas de Leche and yemas . These sweets are made from pure carabao’s milk and priced affordably for the buying public. They also have soft cheese or Kesong Puti to complete their line up.

So what are you waiting for? Visit their processing center and experience the Jalajala ‘s traditional carabaos milk products priced reasonably but tastes delightfully.

Enjoy every bit of bite of Dairy delights and help propel a towns’ dream of “One Town, One Product!”

Let’s drink to that.

********

O di ba ang galing hehe

Uy, Kamusta na?

2010-02-10T12:05:00.003+08:00

Ang tagal kong nawala. Sana naman ay may nakapansin na nawala ako haha... Kamusta na? Masaya ba ang pasko mo? Anong bago ngayong bagong taon?

Dami ko kasing ginawa nitong nagdaang tatlong buwan. Nagtanim (farmville), nagpalago ng negosyo at pamilya (mafiawar) at kung ano-ano pa. Napaka-productive di ba? Eh ikaw, anong bago sa iyo?

Kung mapapadaan ka ulit dito at wala ako, baka gusto mong dumalaw din kay Goyo, isang taga Jalajala. Eto excerpt ng isang sinulat nya:

Isang ordinaryong araw, isang araw na nakakapagod, mainit at nakakatamad. Na-tripan ko na tumambay sa pantalan ng G.Seña, malapit sa Manila Water, sa ilalim ng puno ng kamatsile, sa ibabaw ng isang papag, mahimbing akong natulog. ZzzzZZzz. Pagkagising ko... (click here to read more)
O siya, hanggang dito na lang muna. Mag-aani pa ako.

d'dalaylay festival (jalajala, rizal)

2009-10-06T23:41:00.009+08:00

Jalajala, Rizal celebrated the feast day of its patron saint, St. Michael the Archangel, last September 29. The day’s highlight, the D’Dalaylay Festival featured street dances participated by the people of Jalajala from its different barangay and schools in colorful, artistic and ingenious costumes.

With the onslaught of typhoon “Ondoy” in Luzon, particularly in the province of Rizal as the hardest hit area, still fresh in the minds of the people of Jalajala, we still celebrated the feast day of St. Michael as a way of thanking the Lord, through our patron saint, for sparing our town from the ravages of the destructive typhoon. Compared to the other Rizal towns, Jalajala doesn’t suffered the same fate the towns of Cainta and most especially, our neighbor towns of Pililla and Tanay, experienced. It didn’t even rain last September 29th.

In case you were wondering why we celebrate the feast day on September 29 and no longer in May 8, I’ve already told you about it HERE. Click the link in case you missed it.

All of Jalajala’s barangay and schools like the JaNa High (Jalajala National High School), SMPS and Greenfield Montessori School showcased their dances and costumes. Check out some of the pictures here, then click the Flickr link HERE.

...and by special request:

"ondoy" sa rizal.

2009-09-28T16:32:00.007+08:00

Malamang naman ay alam nyo na ang mga pangyayari sa Luzon hatid ng bagyong "Ondoy".

Dito sa Jalajala, di naman gaanong nasalanta. May mga bahay na nasira, pero hindi kagaya sa ibang parte ng Rizal. Tumaas lang ang tubig ng Laguna de Bay kaya yung mga bahayan sa baybaying dagat ay inabot ng tubig. Nasira ang tulay sa Quisao, Pililla Rizal kaya ang mga sasakyan ay umiikot pa sa bundok para makaraan. Ang mga tao naman ay maaaring tumatawid sa ginawang tawiran sa tulay at lumilipat na lang ng sasakyan. Passable naman sa mga sasakyan yung daan sa bundok subalit mapanganib sa mga di sanay mag drive. Ang daan naman papuntang Laguna na dadaan sa baryo ay hindi na nadadaanan dahil may landslide sa area ng Mabitac Laguna. May maputik na daanan subalit hindi adviceable na daanan ng mga sasakyan. Pwede lang mga tricycle at motorcycle. Lakad din kung trip nyo.

50 pesos per kilo ang mga bangus. Bumabaha ng bangus. Pwede kang manghingi kung swerte-swerte ka. Pero nakakasawa din ang araw-araw na bangus.

Wala pa namang napabalitang namatay dito sa Jalajala.

Walang signal ang mga cellphone during the storm. Ngayon lang naging stable ang signal pero ang internet connection naman ay walang problema. Hindi rin nagba-brownout. Nawalan lang ng tubig kagabi pero meron na ngayon.

Tuloy ang Fiesta bukas. May D'Dalaylay Festival featuring street dancers bukas na pinaghandaan ng bawat baranggay. Sana lang ay hindi umulan. Piktyur-piktyurs soon.

Kanina nga pala ang last day ng SMPS Foundation day. Will post pictures too. Pero baka bukas na, kakain muna ako ng inihaw na bangus. Yummmm...

gma7's "born to be wild" sa brgy. paalaman

2009-09-14T15:38:00.005+08:00

"Sa mga liblib na barrio, ang mga tao at hayop ay magkatuwang sa trabaho. Kaya hindi maiwasang magkasakit o masugatan ang mga hayop. Sa Jalajala Rizal, lubhang apektado ang ilang hayop dahil sa nagdaang mga bagyo. Pero wala silang kakayanang dalhin ang mga ito sa isang beterinaryo. Kaya naman doctor to the barrio si Doc Ferds ngayong Miyerkules. Sa tindi ng pangangailangan, pila-pila ang mga tao dala ang kanilang mga kabayo para matingnan ng ating resident vet." - video courtesy of BORONGDALAG

With interview kay Brgy. Paalaman kapitan Rolando Kasilag at Miller de Castro.

buhawing malaki

2009-09-11T18:30:00.007+08:00

Kupo, di kayo maniniwala aba. Banglake ng ipoipo sa Jalajala nuong isang linggo, August 30. Mantagal na nung huling nakakita ako ng ipoipo/buhawi/twister sa atin, elementary pa ata ako nuon. Tingnan nyo ang kuha ni Hercie.

Oooooohhh, scary...

(photos ni patricia dayao)

Balita ko, binaril daw yung ipoipo para masira. WAT DA?!!! Binaril?

video courtesy of Ricastarla

jalajala fiesta... soon!

2009-09-06T10:44:00.002+08:00

Wooohoooooooo!!! September na. Excited ako sa darating na fiesta ng bayan sa September 29, mukhang maraming happenings. May mga street dancing, mga presentations, exhibitions, at televised pa sa TV. Nice! Chance ko ng madiscover.

"five questions" with lynette anne villarojas

2009-08-27T18:39:00.005+08:00

Life (or fate, if you believe in it) is really unpredictable. It's ironic sometimes; it can throw a cruel joke on you or simply, when you least expect it, your life is not the life you envision to live. Just like Anne here, wala siyang idea whatsoever na magiging teacher sya someday. Sabi nga nya sa blog nya, "i never expected that i became a teacher.. but still i can say im very much inlove in my profession…" Biro nga na, isa na siyang noble teacher kahit hindi siya noble hehe But that is Anne, palabiro, gusto niyang patawanin lagi ang mga taong nasa paligid niya. Independent din siya, kaya niyang i-handle ang ano mang bagay.

Want to know more about this girl from Jalajala? Tingnan nyo na lang ang friendster nya or better yet, hanapin nyo ang facebook nya dahil sabi nya, di na uso ang FS hehe oo nga naman. Heto ang 5 questions na tinanong natin sa kanya nung in-interview namin siya.

Five Questions :

1) Anong gusto mo at ayaw sa Jalajala?-

ayaw ko, madaming tsismosa. ang gusto ko, well masipag ang mga tao dito.

2) ano ang most memorable experience mo na nangyari sa jalajala?

madami masyado. basta yung may liga ng volleyball sa court at fiesta. madaming tao kse.

3) papano mo ide-describe ang sarili mo?

complicated......

4) anong ugali mo ang sa palagay mo ay hindi alam ng karamihan sa nakakakilala sa iyo?

meron pa bang di nakakakilala sa akin? wala me maisip..

5) Kung papapiliin ka, anong gusto mo yumaman o sumikat?

ang gusto ko YUMAMAN, sino ba ang ayaw yumaman at mabili ang gusto mo.

Sino ito?

2009-07-18T09:40:00.002+08:00

Blind item muna tayo. May nasagap lang akong mga kwento habang nasa isang maboteng usapan hehe...

Sino itong alumni ng Saint Michael Parochial School na pwede daw i-consider sa Top 5 All-Time students pagdating sa kalokohan? Ang initial nya ay... ay wag na pala yung initial.

Isa sa mga exploits nya ay nung isang araw na nag flag ceremony ang school. Imbis na bumaba sa quadrangle, nagtago siya, kasama ang isang barkada, sa loob ng classroom nila. Mukhang di pa siguro nag-aagahan, binuksan ang mga bag ng mga kaklase at hinanap ang mga baong maluto, lalo na nung mga kaklaseng nakatira sa malalayong lugar. Masarap daw kasi ang mga baon nila, mga manok at karne. Kinain nilang dalawa ang supposed to be ay tanghalian ng iba. Pagdating ng tanghali, umiiyak ang mga kaklaseng walang kakainin, nagsumbong sa teacher subalit hindi nalaman kung sino ang salarin.

Hindi lang sya patagong kalokohan, pasimple din. Isang araw naman na vacant ang class nila, nagtuturo sa kabilang room si Mrs. Medina (RIP). Nagsusulat ito sa blackboard at lagi siyang may tatlong tuldok sa hulihan ng kanyang sinusulat. Since manipis na plywood divider lang ang pagitan ng bawat classrooms sa SMPS, ginagaya ni istudyente ang tatlong tuldok na ito. Pagtuldok ni Mrs. Medina, tatlong katok ang isasagot ni istudyante mula sa kabila. Nakapansin na si Mrs. Medina at sumigaw kung sino daw ba yung kumakatok sa kabila. Ang ginawa ni istudyante, inuga ng malakas ang divider. Pumunta sa kabilang kwarto si Mrs. Medina at galit na galit na tinanong ang klase kung sino yung kumakatok. Walang sumagot.

"Ahhh, walang aamin ha, sige lahat kayo..." banta ni Mrs. Medina, balak parusahan ang buong klase pero bago pa nya matapos ang sasabihin, halos sabay sabay itinuro ng buong klase ang magaling nilang kaklase. Ayun, hila hila ni Mrs. Medina sa patilya papuntang Principal's office.

Kung may pasimpleng banat ang magaling nating istudyanteng ito, may harap-harapan din siyang banat. Isang araw daw, sinabihan ang isang madre ng "Sister, naka supporter ka ba? Bakat kasi ang supporter mo."

"Punye*&%$#@#!!! bata ito, napakabastos mo talaga" ang tanging naisagot ni Sister, napamura pa tuloy.

Moral of the story? Ewan ko kung may moral haha Nakakatawa lang kasi alalahanin pero syempre, hindi magandang asal yan at nakatatak na sa iyo ang mga kalokohang ginagawa mo hanggang sa iyong pagtanda. Kung minamalas-malas ka pa, mababasa mo pa sa blog ang pangalan mo at ang mga ginawa mo.

Sino siya?

JJ iraq basketball team

2009-06-06T17:49:00.007+08:00

Ilan sa mga manlalarong taga Jalajala na nagtatrabaho sa Iraq. Championship na naman ito.

Line Up :
#04 - Nelo Molero
#19 - Rudy Martin
#3 - Lito Ignacio
#31 - Jhay Ar Marino
#5 - Rhyan Villa
#27 - Norman Bonagua
#9 - Aham Ibasan
#00 - Darryl Alvarez
#16 - Virgilio Isales

Player/Coach - #17 Anthony Ibasan

Current record as of today : 3 wins - 2 losses

sino si i. pascual sa i. pascual st.?

2009-05-31T15:46:00.003+08:00

MATAGAL NA akong curious kung sino yung mga taong nakapangalan sa streets natin sa bayan. Sino si Miguel dela Vega (M. dela Vega St.)? Sino si Simeon Perez (S. Perez St.) Sino si J. Borja?

Si Eulogio Rodriguez, J.P. Rizal at A. Bonifacio, kilala na natin sila.

Eto pa, sino si Isidro Pascual ng I. Pascual St.? Di mo alam?

Ayon kay Miss Gemma Cruz Araneta, si Isidro Pascual ay isang Katipunero nung panahon ng mga Kastila. Nung binubuo ang KKK, nagtatatag sila ng mga "balangay" o Katipunan branches sa bawat bayan at lugar. May isang tao na naka-assign na magtatatag at magre-recruit ng mga gustong sumali sa Katipunan.

Si Isidro Pascual ay isang agente especial (special agent, parang yung sa FBI hehe) na binigyan ng tungkuling magtatag ng Katipunan sa Jalajala.

Ahhhh... yun pala yun.

bangon kalikasan

2009-05-15T21:49:00.000+08:00

by: Joey C. Papa
(bangonkalikasan@yahoo.com)

Noong Sabado ay nasa Jala-jala, Rizal kami. Ilang ulit ko nang nadaanan ang mga ba-yan ng Rizal mula Antipolo hanggang sa dulo nito patungong Quezon.

Hindi ko pinagsawaang tingnan ang magandang tanawin ng kapatagan mula Morong hanggang Jalajala. Mapalad kami at kakatapos lang ng mahabang araw ng pag-ulan at kulay luntian pa ang mga kabukiran at kabundukan.

Malamig ang simoy ng hangin laluna na nang makipag-usap na kami sa ilang mga residente sa isang barangay. Maputik ang daan patungo sa kanilang lugar. Sementado na ang kalsada nang biglang sa kalagitnaan ay bumulaga ang hindi sementadong bahagi ng daan. Lubak-lubak at maputik.

Sabi ng kausap namin ay dahil ‘yan sa pulitika. “Nag-away ang mga pulitiko, naapektuhan ang kalsada namin. Ang mga paninda naming gulay at hayop ay may kahirapang dalhin sa bayan,” bigay- diin ng isang kausap namin.

Idinagdag pa niyang pati ang mga batang mag-aaral ay laging napuputikan ang mga damit at sapatos nitong nakaraang umuulan ng ilang araw. May nadulas pa anya sa bahaging hindi sementado dahil nagbabalon ang tubig ulan d’yan at mahirap daanan.”

Naglalaban ang alinsangan at malamig na simoy ng hangin. Marahil ay dahil sa hapon na nang tumigil kami sa harap ng kanyang kubo at mag-kwentuhan. Noong maaga-aga pa ay umikut-ikot muna kami sa kanilang komunidad.

Maraming alagang hayop ang kausap namin mula manok, kambing, bibe, pabo at baka. Paminsan-minsan ay nagtatanim siya ng gulay at hinimok ko siyang magsagawa ng organikong pagtatanim ng gulay.

Sa halos 10 minuto lang naming pag-uusap ay naliwanagan na siya sa kasamaan ng kemikal at kahusayan, kabutihan ng purong organikong pagtatanim.

Dahil dito ay malungkot niyang ikinwento ang una niyang pagtatangka sa pangingisda sa lawa ng Laguna. Noong una’y natuwa siya dahil mai-nam naman ang huli nila. Ngunit nang minsa’y siya at ang pamilya niya mismo ang kumain ng ilang huli nilang isda, nalasahan niya ang hindi lamang lasang gilik kundi lasang kemikal sa isdang bangus at kanduli.

* * *

Matagal na niyang naririnig ang polusyong hatid ng mga kumpanya, pabrika na nakapalibot sa lawa at ang masamang lasa ng mga huling isda. Binalewala niya noon. Ngunit nakumpirma ang bagay na ito nang ang pa-milya na niya mismo ang kumain ng isda.

Mula sa kanila ay tanaw na tanaw ang lawa. Sa taya ko ay may limampung hakbang lamang ang layo nito sa tinitirhan nila.

Sinabi ng kasama naming doktor na sayang at matagal nang pinag-uusapan ang pagliligtas sa lawa ngunit nanatili lamang ito sa salita. Kabuha-yan at kalikasan ang nasira ng walang habas na pagdudumi sa lawa.

Sinabi ng isang mangingisda na pini-pilit daw nilang linisin ang lawa sa pamamagitan ng paghimok sa kanilang mga kalugar na pamahalaan na ng wasto ang kanilang mga tira-tirang bagay na nagiging basura para hindi na ito itinatapon sa lawa. Kahanga-hanga ang pagsisikap nila sa lugar na ito. Dito na sila isinilang at tumanda.

Ngunit bahagi lamang ang Jalajala ng mahabang lawa ng Laguna at tiyak na masasapawan pa rin ang kanilang pagsisikap ng mga bayan na hindi tutulad sa kanila. At ang pinakamahalagang maipatupad ay ang mata-pat na pagsunod sa mga batas pangkalikasan na tila nabaon na sa limot.

Hindi dapat gawin ng mga tao at pabrika ang lawa ng Laguna bilang inidoro.

Virginia Fabella honored by the town of Jalajala as environment advocate

2009-05-08T21:15:00.000+08:00

Virginia Fabella, a Maryknoll Sister from the Philippines, has been involved in environmental work since the early 2000’s when she was assigned to Jala-jala, Rizal, where her congregation is developing a mini-farm towards self-sustenance.

“At Maryknoll mini-farm, we use only ‘environment-friendly’ farming methods. Our place in Jala-jala has also been used for seminars on waste management and other environment-related concerns,” said Sr. Virginia.

When Jala-jala town celebrated its 100th anniversary in March 2007, Virginia Fabella received a certificate of appreciation from the town mayor for her invaluable support and active participation in conserving environmental resources and developing greater consciousness in caring for nature.

Sr. Virginia is a member of AWRC and the Editorial Advisory Committee of IGI. She also teaches feminist theology courses in the Institute of Formation and Religious Studies.

***

source WOMENET

ang buhay ng pamangking ko, parang life...

2009-05-05T22:49:00.003+08:00

video

.

SI YAYAY ANG bida. Para sa akin, dapat isama si Yayay sa Jalajala Baskethall Hall Of Fame dahil sa pinamalas nyang kagalingan sa larong basketbol. Isa sa mga manlalaro ng Dunggot na maaaring ituring na "legend". Mapaliga man o lima-lima lang, mas nanaisin ko pang kakampi siya kesa kalaban at kabanggaan. Nakita mo na ba ang kanyang "bicycle shot"?

1:30 sa video: "eh, eh, ang pamangking ko, nakaka-jamming ko na"
3:28: ang pagdating ng Rookie Of The Year...
4:20: ang pang-"Guinnes" na pagtungga ng alak ni Rookie Of The Year, walang tubig, mamatay-matay... ayos lang.
5:05: pupulutaning natin, daing o saging? ang sagot....
6:20: hindi, tatlo lang. para may sampung piso pa pangsigarilyo...
8:00: nagpapahiyang pa ata. yan ang ayaw ko sa tropa namin, nagpapahiyang. hindi pwede sa tropa yan eh.
9:05: ayaw ng magpasa ng tagay ni Rookie Of The Year... Ano, napahiya na.

video provided by Trupa15

semana santa sa panahon ng txt gener8n

2009-04-02T19:58:00.002+08:00

HOLY WEEK na naman, Mahal Na Araw, Semana Santa.

Kung ano pa man ang gusto mong itawag dun, iisa lang naman ang kahulugan. Last year, napag-usapan natin ang sinasabing tunay na diwa ng Semana Santa. Habang lumalaon ata, nawawala na ang tunay na diwa nito. Kung ano mang diwa yun, wala na ata tayong pakialam. Malamang mas alam mo pa kung ano yung Kadiwa sa Jalajala.

Pero tuwing panahon na ito, di ko talaga makalimutan ang mga pamahiin na laging sinasabi ng mga oldies, lalo na tuwing Holy Week nga. Gaya nga ng nasabi ko last year, bakasyon pa naman kapag Mahal Na Araw, madaming pwedeng gawin subalit madami ding bawal daw ayon sa mga pamahiin; gaya ng bawal mag-ingay, magsaya at magpatugtog ng malakas na radyo dahil patay daw ang Diyos, bawal maligo sa Biyernes Santo, mag-ingat sa byahe o paggagala etcetera etcetera...

Sa panahon ngayon, dapat pa bang maniwala sa mga pamahiin? Sabi ng iba ay wala naman daw mawawala kung susunod tayo sa mga iyon, sabi naman ng iba na maging sa simbahan o sa Bibliya ay walang basehan ang mga pamahiin.

Ibig bang sabihin ay mali ang mga sinasabi ng mga lelang natin?

Kaya ang survey, may pinapaniwalaan ka pa bang pamahiin kahit isa?

jariz team, ppi tour champion 2008

2009-03-27T12:47:00.008+08:00

BANGKAGAGALING ABA, kahit sa Iraq, champion pa din ang Jalajala sa basketball. Congrats mga tol, magse-celebrate kami dito sa JJ, bayaran nyo na lang ang mga nakuha naming beer.

Last year pa sana ang balitang ito pero ang tagal ng pagdating ng pasalubong ni Antutz kaya ipo-post ko na rin kahit wala pa ang pampadulas nya hehe... Tutz, sa Cubao lang ha.

Awarding ng medals and trophies...

..at ang score. Mapapansin nyo na "Halo-halo" ang pangalan ng kanilang katunggali dahil galing sa iba't-ibang lugar ang mga players nila, parang All-Star team from different provinces pero nanaig pa din ang Team Jalajala

Congrats din kay pareng Renel sa pagkapanalo nya ng Best Coach nang pangunahan nya ang Team Jalajala sa championship game.

...huh? ano raw! hind nanalo si Renel? Errrrrrr...

"kamusta?"

2009-03-26T02:51:00.000+08:00

Kumusta?

Taong 1990-1991, pansamantala akong nanirahan sa Jala-jala. Nabasa ko yung sinulat mo sa blogspot. Baka naman maaari mo akong matulungan na magkaroon muli ng komunikasyon sa aking mga kaibigan diyan sa inyong bayan.

Nelson at Luz Samodio, mga anak na sina Marlon, Rico at Leila.
Jennifer at Michelle Belleza.
Allan Borja. Dick Sarmiento.
Kahit na siguro kay Bernard Belleza, baka matandaan din niya ako.

Kahit e-mail o numero ng telepono, paki pasa.
Paki-hatid na rin sa kanila ng aking pangungumusta.

Salamat,
Edwin Cuenca

Meron ako ano...

2009-03-23T09:16:00.000+08:00

MERON AKONG ano, meron akong kwento.

Binabalak ko kasi na ayain sana ang ilan sa mga kaibigan kong mahilig sa photography para magkuha ng mga tanawin sa Jalajala. Iniisip ko kasi na madaming magagandang lugar sa bayan natin na masarap kuhanan ng litrato, lalo na sa bandang baryo. Subalit bago ko pa yon masabi sa kanila, nagpunta muna kami sa Cagbalete, Quezon, isang isla na tunay na napakaganda. White sands at napakalinis na karagatan. Ngayon, parang ayaw ko na tuloy mag-aya sa Jalajala.

Bakit? Kasi, iniisip ko, ano nga ba talaga ang kakaiba at magandang tanawin sa Jalajala? Pangkaraniwang probinsyang pamumuhay, wala tayong kilalang lugar gaya ng simbahan ng Tanay, Morong at Antipolo. Walang Higante Festival gaya sa Angono. Oo, hindi polluted sa bayan natin kumpara sa ibang bayan sa Rizal pero gaya nga ng sabi ko, pangkarinawan din lang talaga.

Eh bakit para sa akin ay maganda ang Jalajala? Bakit hindi ko siya ipagpapalit sa ibang bayan sa Rizal? Bakit nga ba para sa atin, walang katulad ang bayang kinalakhan?

Ngayon ko naisip na malaking tulong sa magandang persepsyon ang mga magagandang karanasan natin na nangyari sa particular na lugar. Kahit siguro sa Boracay o Batanes, kung masaklap ang karanasan mo dun ay hindi iyon magandang lugar para sa iyo.

Gaya ng pantalan sa bayan, maganda iyon para sa akin dahil naaalala ko nung panahon na tumatambay kami dito ng mga kaibigan ko. Naaalala ko nung nililigawan ko ang kasintahan ko nuon at napapadpad kami sa pantalan sa hapon para mag-usap. Naaalala ko nung may makilala kami nuon na mga babaeng taga Lambak at dun sa pantalan naming sila huling nakita nang ihati naming sila sa bangka nung pauwi na sila sa Lambak. Tuwing hapon, baon ang mga barya, nagpapatugtog kami sa isang jukebox sa pantalan para alalahanin ang maiksi ngunit matamis naming mga sandali kasama sila. “Tears On My Pillow” ang kanta. Corny, oo na.

Maganda sa akin ang mga lugar sa baryo dahil nung nasa elementary pa ako, dun kami lagi tuwing bakasyon. Iba ang buhay sa bayan, iba ang buhay sa baryo.

Maganda sa akin ang kabundukan natin dahil malapit lang ito at kagaya mo, kagaya niya, kagaya nila, halos lahat tayo ay naakyat na ito lalo na tuwing Mahal Na Araw at aakyat ng Santong Lugar. Malapit na nga pala ulit mag Holy Week, akyatan na naman. Syempre, halos lahat sa atin, hindi umaakyat ng Santong Lugar dahil isa itong panata. Umaakyat tayo dahil may mga kasama tayong mga chikababes na kailangang alalayan. Tsansing? Hindi ah. Matulungin at maaalalahanin lang.

Maganda sa akin ang Dunggot dahil dun ako unang nagka-GF. Yiheeee… Maganda sa akin ang mga kalsada sa bayan dahil dun kami naglalakad habang sinusundan ang mga crush. Maganda sa akin ang plaza sa munisipyo dahil dun kami nanunuod ng mga amateur singing contest, dun ko napanuod si Palito, At dun ako naka-score ng 20-plus points sa isang laro sa liga ng basketball. May mga nakakahiya din akong karanasan sa plaza pero who cares, masaya naman.

Kahit ang highway palabas ng bayan, papuntang Malaya, maganda iyon sa akin. Maganda ang mga bundok at palayan at memorable sa akin dahil dun kami naaksidente ng mga kaibigan ko nung dumulas sa kalsada ang sinasakyan naming kotse at bumaliktad papunta sa bahayan. Near-death experience talaga. Medyo nakainom kasi kami nuon at umuulan pa. Buti na lang at mga galos lang ang dinanas namin kahit wasak talaga ang sasakyan. Simula nuon, pinangako na namin sa aming mga sarili na tunay na mag-ingat kapag basa ang daan at wag ng mag-drive kapag nakainom kahit konti lang.

Pinangako din namin sa aming mga sarili na hindi na kami mag-iinom…

(…sa loob ng isang buwan.)

namatay na si francis magalona

2009-03-07T13:19:00.003+08:00

BAKIT DAW kailangang magbigay ng tribute sa isang artista gayung mas madami pang ibang Filipinong namatay kamakailan na may nagawang mas makabuluhang bagay kesa sa kanya? Bakit nga ba? Tama nga ba?

Eto ang sabi sa Lapsapan (pindot).

"five questions" with alvin "blue" de guzman

2009-03-04T09:45:00.004+08:00

"Who are you to judge the life i live? I know I am not perfect and I don't live to be but before you point your fingers at me, make sure that your fingers are clean."

SI BLUE. Kilala mo si Blue. Kilala nila si Blue.

O baka mas kilala mo siya sa pangalang Alvin de Guzman. Kilala din si Blue bilang isang gay, bakla, bading, miyembro ng pedereyshen at third sex. Kung ano pa man ang tawag mo sa katulad nya, problema mo na yun dahil hindi naman niya ito kinakaila. Why should he/she? Dahil kagaya ng karamihan sa kanila, si Alvin ay isang napaka-responsableng tao, mapagmahal lalo na sa pamilya, masipag at marunong sa buhay. Eh ikaw? Tambay. Multong tambay. At wag kang aangas-angas kay Blue dahil kaya ka nyng bugbugin, gaya ng ginawa nya kay... kay... wag na pala nating pangalanan hehe Hayaan na lang nating sumagot si Alvin. Eto.

Five Questions:

1) anong gusto at ayaw mo sa jalajala?
boring na pag gabe lalo pag may pasok

2) ano ang most memorable experience mo na nangyari sa jalajala?
sumayaw ng pearly shells in my public high school days

3) papano mo ide-describe ang sarili mo?
responsible po at syempre mapagmahal sa pamilya

4) anong ugali mo ang sa palagay mo ay hindi alam ng karamihan sa nakakakilala sa iyo?
sobrang magmahal

5) kung papipiliin ka ng isa lang, ano gusto mo, yumaman o sumikat?
yumaman syempre

Si Alvin ay pinanganak sa Jalajala, Rizal nuong Feb 25, 1976 at nag-aral sya sa Philippine Maritime Institute Manila. Tama ang nabasa mo.

ang kulay ng buhay

2009-03-02T23:51:00.005+08:00

DAHIL SINASABI nilang ang bagong munisipyo ang bagong mukha ng bayan natin, sa aking palagay ay dapat ding malaman ng mga kinauukulan kung ano ang masasabi natin tungkol duon (assuming na makararating itong blag sa mga kinauukulan, op kors).

Nag-uusap kasi kami ng isang kaibigan nung isang linggo kung maganda nga ba ang kulay ng munisipyo. Isa sa amin (hindi ko na sasabihin kung sino) ang hindi nagustuhan ang kulay. Mukha daw cheap, mukhang ginawa ng mga taga-Marikina (hello, Bayani Fernando) at hindi "classic". Isa sa amin ang nagsabi naman na "interesting" ang kulay, may "character" at hindi lang generic na puti o cream/peach na pintura.

Sa inyong palagay mga taga-Jalajala, maganda nga ba ang kulay ng bagong munisipyo?

*sumagot sa komento at sa march survey...

ang bagong mukha

2009-02-18T16:07:00.002+08:00

ITO NA ang bagong mukha ng bayan natin. Kupo, bangganda aba, walanting.

Kung ikaw ay manggagaling sa Maynila, ito ang bubungad sa iyo bago pumasok ng bayan, ang bagong munisipyo ng Jalajala, Rizal (pero hindi pa naman lumilipat ang mga opisina dito, malapit na, kaya Kuya Francis, wag kang atat hehe). Ito ang simbolo ng sinasabi nilang pagbabago at simula ng pag-unlad. Malapit ito sa Ynares Provincial Hospital na patuloy na isinasaayos para sa mga nangangailangan ng pagkalinga. At kasalukuyan ng ginagawa ang public highschool ng Jalajala. May plano na rin sa gagawing isang "recreational park" na handog ng bansang France sa atin, "merci, monsieur".

Kung ano man ang paniniwala mo at "political affiliation", hindi mo maikakailang ang bagong munisipyong ito ay dapat nating ipagmalaki. Natatandaan ko kasi dati nung makita ng mga kaibigan kong taga-Pasig ang lumang munisipyo, natatawa lang sila dahil mas malaki pa daw ang barangay hall sa Pasig. "Bwiset, monsieur".

Ngunit, subalit, datapwat, anong gagawin dito sa lumang munisipyo?

Sana naman ay wag pabayaan ang lumang munisipyo, gaya ng nangyari sa lumang munisipyo ng Pililla. Marami na kasing istoryang naganap sa munisipyo gaya na nga nung naikwento sa atin nuon ni Criselda Catyaliss. Isa pa, marami na rin akong di malilimutang personal experiences sa lugar na iyon, gaya ng pagpapa-cute sa mga crush, panonood ng sayawan, amateur at liga.

Dapat lang na mabuhay tayo sa "ngayon", harapin ang "kinabukasan" subalit wag kalilimutan ang "nakaraan". Dahil sabi nga nila, "ang di lumingon sa pinanggalingan..."

~~...malalim kung matinik~~

~~...ay walang nilaga~~

~~...may stiffneck~~

~~...sa simbahan pa din ang tuloy~~

~~...ay kukuhanin sa santong paspasan~~

"five questions" with alexis perez gutierrez

2009-02-17T09:50:00.004+08:00

"May isang ilog kang nakita, tipikal na ilog, mukhang masarap lumangoy sa kanyang mapang-anyayang tubig. Nilubog mo ang isa mong paa, napaibig ka na agad sa kanya. Subalit sa iyong paglusong, muntik ka ng malunod dahil ito pala ay malalim, malalim para sa isang tipikal na ilog."

SI ALEXIS ay katulad ng ilog na ito. Sa una mo siyang makikilala, isa siyang tipikal na teenager; mahilig sa music, mmadaming kaibigan, mahilig sa internet at sa DOTA online game. Madaling mapapaibig sa kanya ang isang nilalang, subalit hanggang nakikilala mo siya ng mabuti, habang lumulubog ang paa mo sa kanyang mundo, malalalaman mong isa siyang malalim na tao. Madaming nalalaman at iniisip, iba ang pananaw sa mundo at sa kanyang paligid.

Five Questions:

1) anong gusto at ayaw mo sa jalajala?
gusto ko sa jalajala? Virgin pa kahit papano. >:) i mean, andun pa din yung ganda ng nature. :)

2) ano ang most memorable experience mo na nangyari sa jalajala?
lahat. kasi sa jalajala ako lumaki. lahat ng nangyari saken dun mahalaga, maganda man o hindi.

3) papano mo ide-describe ang sarili mo?
ako? simple. walang masyadong espesyal sa pagkatao ko. haha.

4) anong ugali mo ang sa palagay mo ay hindi alam ng karamihan sa nakakakilala sa iyo?
sobrang lambing. hahaha.

5) kung papipiliin ka ng isa lang, ano gusto mo, yumaman o sumikat?
sumikat syempre. :)

Si Alexis ay isang taga Jalajala na ipinanganak nuong May 25, 1989 at karaniwang nag-aaral sa FEU East Asia College.

Languyin ang kanyang mundo, click ka sa kalokohan nya dito:

dapit-hapon sa jalajala

2009-02-15T15:57:00.003+08:00

MAGANDA ANG bayan natin, lalo na kung alam mo kung saan ka pupwesto para sa isang kamangha-manghang tanawin. Itong kuhang ito, alam nyo ba kung saang lugar sa bayan? Sirit?

Nitong nakaraang linggo, sinamahan ako ng isang taga SMPS sa lugar na ito. Una kaming nagpunta sa may pantalan sa J.P. Rizal St. sa gitnang bayan. Maganda sa lugar na iyon at naghintay kami ng papalapit na takip-silim. Subalit iminungkahi ng kasama ko na mas maganda nga daw sa lugar na ito dahil may mga bangka pang makukuhanan. Dali-dali kaming naglakad papunta sa lugar na ito at tama nga siya, maganda nga ang lugar, medyo tago kaya marahil ay maraming di nakakaalam sa tambayang ito.

Simula ng nahilig ako sa photography, nag-iba na ang paraan ng pagtingin ko sa mundo at sa paligid. Lagi kong hinahanap ang magandang parte ng kahit na anong bagay, tanawin at tao na maaari kong litratuhan. Dahil dito, mas lalo kong naisip na tunay ngang maganda ang bayan natin ng Jalajala, tunay na tagong paraiso ng Rizal.

Alam kong marami pang magagandang tanawin sa Jalajala, isa lamang ito. Balang araw, makukuhanan kong lahat iyon.

At kung nais nyong malaman kung saan ito, eh sorry na lang. Kailangang hanapin nyo mismo. Explore Jalajala, ika nga. Pero maggawa muna ng inyong mga assignments bago gumala.

adoration chapel blessing

2009-02-02T11:55:00.008+08:00

GOOD NEWS!

May adoration chapel na ang bayan natin, na itinayo sa mismong tabi ng ating simbahan sa bayan. Kahapon, Feb. 1, ay naganap ang blessing ng adoration chapel ng Jalajala na pinangunahan ni Most Rev. Gabriel Reyes, obispo ng Dioses ng Antipolo. Siya din ang nagmisa, assisted by our parish priest, Rev. Father Noeh Elnar.

Para saan ang adoration chapel?

Sabi nga ni Bishop Reyes, maging si Hesus ay nagpupunta sa isang tahimik na lugar upang makapagdasal ng mataimtim. Ito ang pangunahing layunin ng adoration chapel, para may isang lugar tayong pwedeng puntahan upang makapagdasal. Ayon pa rin kay Bishop Reyes, pwede rin naman nating gawin ito sa loob ng ating tahanan, sa loob ng ating silid subalit para sa ilan sa ating nagnanais na magkaron pa rin ng isang lugar na tahimik, pwede tayong magpunta sa adoration chapel. Dito rin tayo makakahanap ng "inner peace and serenity", ayon kay Father Elnar.

Bagama't tapos na ang adoration chapel, unfortunately, ay hindi pa tapos ang pagbabayad sa mga materyales na ginamit dito, na pinapasalamatan naman ni Father Elnar sila Randy at Grace de Guzman na nagpautang muna ng mga materyales. Pinapasalamatan din niya ang mga pamilya at mga indibidwal na nagbigay ng tulong pinansyal na ginamit sa pagpapagawa. Isa na rito si Architect Jun delos Santos na nagbigay ng kanyang serbisyo ng libre, ang design at pamamahala sa pagpapagawa ng adoration chapel. malaki din ang naitulong ng Sangguniang Bayan sa pamumuno ng ating alkalde, mayor Pillas at sa mga barangay captain at kanilang mga kasamahan.

Kaya kung nais nyong tumulong sa ating simbahan, makipag-ugnayan lang sa ating parokya.

***

Kasabay ng blessing ng adoration chapel ay ang blessing din ng bagong ambulansya ng Jalajala.

Tunghayan dito ang mga litrato : JJ FLICKR

2008 smps alumni kodak moments

2009-01-21T16:35:00.003+08:00

batch namin (2005)

Salamats ng marami sa mga taong nag-email ng ma piktyur ng alumni. Tingnan nyo na lang ang iba pang litrato dito sa JJ FLICKR.

smps alumni homecoming 2008 (updated)

2009-01-06T13:37:00.005+08:00

MAY NASAGAP akong kwentuhan ng dalawang magka-batch sa SMPS tungkol sa naganap na grand alumni homecoming. Tunghayan natin. Basa.

aladybug: masaya daw alumni?
choknut: msaya tlaga, sa sobrang saya.. lasing ako.. hehehe
aladybug: hataw daw si mylene sabi nila eh hehehehe
choknut: ah di ko alam kung hataw c myles at ako eh nkayuko lang sa isang tabi.. hahaha
aladybug: hahaha
choknut: masayang kwelang ewan ang party.. may buhusan pa ng alak..
aladybug: feeling ko ngkalasingan
choknut: naman pano di magkalasingan.. may dala ako vodka tas 3 cases of beer eh 3 lang lalake – c roxin, gado at franciso --
choknut: tas cla jasmine, merillyn, rosell, mary ann gaceta andun
choknut: eh c myles as usual -- nangdaya na naman di uminom
aladybug: hehehe eh buti pala nasa JJ si Rosel
choknut: yup dumating c rosel kelan lng
choknut: bangsaya nun asaran dun sa smps alumni.. dun ang hanapan mga ex
aladybug: asaran b ng ex
choknut: tas di kinaya ang kakulitan ni candy
aladybug: ows, minsan nga kc sobra kulit ni candy
choknut: nagulat na lng ako nagkarun na ng bhagyang tulakan.. hehehe
choknut: prang cla noli at tibo aba..
aladybug: haha
choknut: maaga pa lang talga makulit na cya though kulit na ptawa naman
choknut: nang wiwisik ng alak tas nun ginantihan ni myles eh gumanti pa.. c nine yun nabuhusan ni candy ng alak
aladybug: hehehe
choknut: kaso nkailag eh d c myles ang tinmaan tas nung gumanti c myles ayun halos paligo c candy
aladybug: anobayan.. hindi pa rin ngbbgo hahahahha
choknut: pero di naman lasing c myles.. as usual nag lalasing lasingan nga
aladybug: as usual hhhe
aladybug: sobra namiss ko n kayo, HMP! alam mo nun 30 as in nglibang tlga ako. ayaw ko umuwi ng bahay hehehehe
choknut: hahaha.. na imagine mo cguro yun kulitan
choknut: masaya naman.. ako nga di lng masyado nkasabay like di ako syado nkasayaw
aladybug: hello! parang 2nd time na kaya to hehehe
choknut: ay oo nga no?
choknut: eh next tym dapat itaon mo na uwi mo ng meron alumni
aladybug: nun 1st naka attend naman ako nun, di nga shado masaya yun eh holyweek yun
choknut: ah.. oo party lang yun sa plaza iba kse pag sa st. michael pati ginwa
choknut: andun pla pati favorite teacher mo.. c mrs. villamor. hehehe
aladybug: nyahah, as in ngkita kita kayo
aladybug: si mam nocillo andun?
choknut: malayo kase kmi sa knila eh di nko nkpag effort na mklapit sa knila kse nga sa group pa lng ng batch natin eh susme daig pa ng 60 ang attendees
choknut: eh yun mga kalapit na batches nga eh nagmukhang may lamay dun.. khit mas marami cla.. out of place nga daw kmi.. hahaha
aladybug: hahaha
choknut: eh yun tipong di namin alam yun mga nangyayari sa paligid
aladybug: feeling nyo kayo lang ang andun
choknut: yun pla may program di rin namin alam.. hahaha knabukasan ko na lang nlaman nung may ngkwento sa akin
aladybug: pasaway tlga
choknut: tas meron pa pla nagalit -- c mrs. pendon nag mic pa pra mag sermon.. aba hindi rin namin alam
choknut: tas ang walk out daw batch 1970's -- di rin namin alam.. hahaha
aladybug: bakit daw
choknut: eh kase meron powerpoint presentation eh mali kse.. nag start ng 1975
aladybug: nyahahaha
choknut: so nabalewala yun batch ng 70's to 74.. syemrpe nman feeling na left out.. though mali talaga yun nag gawa
choknut: so in short, di na lang pinkita yun ppt
aladybug: eh intindihiin na nila, buti nga me ng effort eh
choknut: aba cla inche nga nun nkita makulit kami lumapit ano daw ininom namin
aladybug: konti lang ata sila s batch nila
choknut: kya ayun nki shot na cla ng vodka
choknut: ako nga prang zombie eh kase gusto ko pa mg enjoy suko na katwan ko hehehe 2 beses alng ata ako sumyaw taga tawa na nga lang ako
choknut: kase bangkulit din ni rox
aladybug: sa kttawa ubos n lakas mo
choknut: yun ba naman 3 case ng beer natin eh konti lang umiinon
aladybug: si myles maduga pa hehehe
choknut: aba yun nasa unahan namin eh GSM ang ininom panay ang pang aasar pa ni rox.. wla daw budget ang batch.. hahaha
aladybug: hahahaha eh pinang pledge n lang daw heheheh
choknut: tas pagkakita sa jemarps -- yun batch nila charlie -- eh tahimik, cnigawan pa ni rox -- sbi ni rox -- oy! party ito di ito lamay
choknut: basta lahat ng ktabi ng batch kaawa na
aladybug: hehehe

Dito ko na tatapusin ang kwentuhan nila dahil tungkol na sa mga issues ng mga ka-batch nila ang kanilang pinagchismisan este--- pinagkwentuhan.

******

updates (jan. 12,2009)

1) ang dahilan daw kaya di nakasama sa powerpoint presentation ang batch 70, ayon sa gumawa nun, ay hindi sila nakapagbigay ng kanilang mga pictures.

2) kapag may nasagap pa akong mga ibang pictures ng alumin party ay ilalagay ko dito.

3) at sa usaping "the best ang batch 94"... errr--- no comment ako diyan hehe

maligayang pasko sa mundo

2008-12-25T01:00:00.000+08:00

Saan ka man sa mundo, kung Filipino ka, pasko ang malamang na pinakang ispesyal na okasyon ng taon. Subalit gaya ng alam na natng lahat, walang saysay ang pasko kung hindi mo kapiling ang mahal mo sa buhay, pamilya, asawa, anak, magulang, kaibigan.

Kaya para sa paskong ito, nawa'y di ka nag-iisa.

Maligayang pasko sa lahat.

"buong kalawakan ay nais liparin..."

2008-11-04T09:06:00.007+08:00

Umulan sa Jalajala nitong nakaraang undas. Maputik sa lumang sementeryo, puno naman ng tent sa Garden of Peace Memorial Park sa katapat. Maraming tao. Mga taga bayan at mga tagabaryo. Marami ding taga ibang bayan at taga Maynila ang aking nakita. Kumpara sa Pasko, Mahal Na Araw at Fiesta, sa aking palagay, tuwing undas mas maraming tao sa Jalajala. Dahil sa dami ng tao at mga sasakyan, nagkakaroon ng heavy traffic (oo, nagta-traffic sa Jalajala) at kailangan ng traffic re-routing at mga one-way na daanan. Tiba-tiba ang mga tricycle driver.

Bihira na ang nakikita kong mga batang nag-iipon ng tulo ng kandila sa hugis bola para dalin sa school at gamiting floorwax. Siguro ay nadyadyahe na agad sila. Mga feeling binata’t dalaga kaagad, ginagaya ang mga napapanood sa TV. Marami din akong nakitang grupo ng mga bakla na parang nagfa-fashion show habang naglalakad sa loob ng lumang sementeryo. Paiksian at pasexy-han ng suot na kadalasan namang napapagtawanan lang at kinukutya. Siguro para sa kanila, wala silang pakialam sa ganun.

Nagmisa sa Garden, pagkatapos naman ay sa lumang sementeryo. Inabutan ko ang dalawang misang iyon, aksidente lang, at hindi sinasadya. Nag-iikot din ang kapulisan ng Jalajala, nagpapaalala ng mga bagay na pinagbabawal nila, gaya ng pag-iinom, pagsusugal at pagpapatugtog ng malalakas na musika sa loob ng sementeryo.

Marahil alam nyo na ang patawang ang Garden of Peace daw ay ang libingan ng mayayaman habang pang-mahirap lang ang lumang sementeryo. Sa tingin ko ay hindi naman. May mga kamag-anak akong nakalibing sa dalawang himlayan na iyon. Hindi lahat ng nasa Garden ay mayayaman. Karamihan ay middle-class families. Iilan lang naman ang masasabing mayayaman sa Jalajala. Sa isang banda, marami pa ding may kaya ang nakalibing ang kanilang mga mahal sa buhay sa lumang sementeryo. May kanya-kanya silang rason kung bakit iyon ang kanilang nais.

Buong kalawakan ang nais liparin
At ang kalangitan ang ibig marating;
Ngunit tingnan ninyo ang kinahahantungan
Sandakot na abong di mapakinabangan!

Bago mamatay si Teodoro A. Agocillo (kilala nyo sya, sya ang nagsulat ng mga history books natin nung nag-aaral pa tayo), ninais nya na ang maiksing tulang iyon ang isulat sa simpleng kahong gawa sa Narra na paglalagyan ng kanyang abo kapag siya’y namatay na. Ninais naman ni Jose Rizal na ilibing siya sa Paang Bundok (kung saan nandun ang Manila North Cemetery ngayon) at maglagay lang ng isang krus at lapida kung saan nakalagay ang kanyang pangalan, araw ng kapanganakan at kamatayan. Yun lang at wala ng iba. Ayaw din niyang gunitain pa ang kanyang death anniversary. Eh kaso, nandun siya ngayon sa Rizal Monument sa Luneta at bawat taon, ginugunita natin ang annibersaryo ng kanyang kamatayan.

Naisip ko ang mga bagay na ito nitong nakaraang All-Siants Day, habang pinagmamasdan ang mga taga Jalajala na nasa sementeryo at kapiling ang mga mahal sa buhay na namatay na. Ilan kaya sa mga namatay na iyon ang may mga kahilingan bago sila namatay at kung natupad ba ang mga iyon. Malamang karamihan sa kanila ay hindi na nakapagsambit man lang ng last wishes. Pero may mga kilala akong tao na ngayon pa lang ay sinasabi ng nais nilang sa Garden Of Peace ilibing. Ayaw na daw nilang makisiksik sa lumang pantyong.

Ikaw, saan ka?

Achecheche….

smps cheerdance competition 2008

2008-10-21T20:22:00.004+08:00

Salamat sa USTE TIGERS for providing us this Youtube videos ng SMPS Cheerdance Competition 2008, held last month. Wala ako nung ginanap ito pero buti na lang may mga taga JJ na nag-post sa internet but from what i heard, masaya yung competition. The students really prepared and practiced hard. Ayos din ang mga outfit nila.

Check out the other videos of UsteTigers, ang kukulit hehe laughtrip

*sorry for the late posting, medyo busy lang hehe

mutya ng parokya 2008

2008-10-01T16:58:00.004+08:00

Ginanap nitong nakarang Sabado ang coronation night ng Mutya ng Parokya 2008 ng Jalajala, isang fund-raising beauty pageant presented by the St. Michael Parish Church led by our parish priest Fr. Elnar. Isang malaking success in terms of fund raised and the excitement it generated among our towk folks ang naganap na patimpalak. At nito ngang nagdaang Sabado ng gabi, kahit na malakas ang ulan ay dinagsa pa din ng tao ang coronation night upang makiisa sa kasiyahang ito.

Para sa karagdagang mga larawan, pindot lang dito JJ FLICKR

smps foundation day 2008

2008-09-26T20:21:00.005+08:00

Katatapos lamang kanina ng Saint Michael Parochial School Foundation Day celebration, a week-long festivities, featuring dance competitions, sports-fest, quiz bee competition at syempre, ang walang kamatayang mga booth-booth gaya ng jail booth, weddding booth at dedication booth among other things. Sobrang enjoy ng mga mag-aaral, lalo na ang mga freshmen students na ngayon lamang naranasan ang isang linggong kasiyahang ito.

Subalit nagtapos man ngayong araw na ito ang selebrasyon, syempre, may pahabol pa. Sayawan sa Martes! Yes! Naalala ko tuloy nung kapanahunan namin.... hay...

Eto nga pala ang ilang mga litrato.

Si Mam Tess, yeah! astig.

Makulay na mundo ng SMPS

Cute nya, no?

SMPS pre-school, starting 'em young

Para sa karagdagang mga larawan, pindot lang dito JJ FLICKR at baka sakaling makita mo ang iyong sarili :)

mutya ng parokya 2008

2008-09-21T12:34:00.004+08:00

Ngayong umaga ang huling bilangan para sa patumpalak ng Mutya ng Parokya 2008 ng Parokya ng San Miguel Arkanghel ng Jalajala, Rizal.

Subalit, subalit, subalit, ipagpatawad nyo at hindi ko mailista dito ang mga pangalan ng mga kalahok ng bawat baranggay dahil malabo ang pagkakakuha ng aking photographer errrr---

Pipilitin nating makuha ang mga pangalan at kung sinong nagwagi.

*UPDATE 1 : At ang nagwagi... (drum roll) Finella Angela Monakil....

smps buwan ng wika

2008-09-05T14:28:00.005+08:00

Paggunita ng St. Michael Parochial School sa "Buwan ng Wika" na ginanap nitong nagdaang Agosto.

Para sa karagdagang mga larawan, pindot lang dito JJ FLICKR at baka sakaling makita mo ang iyong sarili :)

taga smps ka ba?

2008-09-02T22:34:00.006+08:00

Kakaiba na ang Saint Michael Parochial School kumpara sa school na alam ko nuon. Mas makulay na sya ngayon, mukhang mas mataas na ang standards ng edukasyon. Mukhang mas matatalino ang mga mag-aaral.

Iba na rin ang imahe ni San Miguel na nakadikit sa pader.

Subalit gaya nga nung makita ko si Odok, may mga bagay pa ding hindi magbabago. At ito ang kakulitan ng mga mag-aaral ng SMPS. Katunayan? Tingnan ang larawan.

Ginawang basurahan ang paa ni San Miguel errrrrr---

walang kupas

2008-08-31T12:49:00.005+08:00

Madami na ring bago sa Jalajala, aking nakita nung ako'y nakapaggalang muli sa bayan. Maraming bagong mga bahay na ginagawa at nagawa. Pero nakatutuwa ding malaman na sa tagal kong nawala, mga dalawang buwan errrrr--- ay may mga hindi pa rin nagbabago.

Isa na rito si Boyvits a.k.a Odok na sinalubong ako ng walang kupas na "pare, pare pare..."

Nice.

"babalik, babalik ka din..."

2008-08-28T12:09:00.005+08:00

Masayang bumalik sa bayang kinalakihan at sa aking pagbalik, ito ang aking natunghayan....

Bagong munisipyo.... nice.

nuon yun

2008-08-12T14:22:00.001+08:00

*a little something I wrote back in 2000

Ang akala ko nuon
Walang ibang panahon
At muling darating
Ang hukbo ng Hapon.

Pag-angat ng bandera
Nasa taas ang pula.
Magagalit ang titser,
Magtatawanan ang iba.

Di ko malilimutan
Ang panatang makabayan.
Meron pang nutribun,
At ano ang palaman?

Di marunong mahiya.
Ayos lang ang mandaya.
At kapag nakulto,
Balik ka sa uno.

Natatandaan mo pa ba
Nuong ika’y bata pa?
Di ba’t madaling magsaya?
Wag lang laging taya.

Back in 2000, in the dark ages of my existence, songwriting was my hobby (or at least trying to write a song). I wrote this supposed-to-be-a-song-lyric “Nuon Yun’ while reminiscing about my elementary days in Jalajala. I remembered back in grade 1, I thought the Philippine history begins and ends with the Japanese invasion back in the second world war. I suspiciously look over the mountain tops, thinking that the Japanese forces were there, looking down at the hapless Filipinos, just waiting for the right time to shout “Banzai!” and attack again.

That is why when I was assigned in flag raising ceremonies, I was always aware not to put the red side of the flag on top, instead of the blue, because a classmate told me that during the war, Philippine flags are raised that way, with the red side on top. But of course, my fear happened one day. The Japanese didn’t attacked, probably they’re too busy making Toyotas, but my classmate and I raised the flag the wrong way. We only noticed our error when the other children started laughing at us. Since then, whenever asked, I always decline to do the flag raising again, instead, I’d rather do the Panatang Makabayan recitation with mic in hand. Yeah, I memorized that nationalistic pledge back then but now, all I can remember is “panatang makabayan, iniibig ko ang Pilipinas…” and that’s all.

The Marcoses, in their desire to nourish their hungry constituents, introduces the “healthy” and cheap Nutri-buns. Those bread were indeed cheap but healthy? That is why I asked “anong palaman?” because it was said that some pupils found cockroaches inside the buns. Crunchy. Yummy.

Cheating, in school work and in games outside the classrooms, were a fact of pupil-life back then. “Everybody is doing it so why shouldn’t I?” That was the thinking then and besides, we’re still kids, we still don’t know what is right and what is wrong, right? Wrong.

“Kapag nakulto, balik ka sa uno”. This is a rule from our childhood version of golf. It was a “Jolen” game, not the actress, but marbles. From a starting line, we try to “shoot” the jolen in little holes dug in the dirt. From hole number 1 to, say, hole number 5 then back again. If your jolen ended up in the wrong hole, you’re said to be “nakulto” and you have to start all over again.

They say when one starts reminiscing about their time, it was a sign of getting old. You are old when you say “nuong panahon namin, blah-blah-blah…” but who cares, it’s fun reminiscing about the good ol’ time. As one starts getting older, it was harder and harder to have clean, cheap fun.

Di gaya nuong panahon namin, laro lang ng laro, masaya na, wag lang laging taya.

rp-us bayanihan school baseball

2008-07-21T14:32:00.002+08:00

Mahilig ang mga taga Jalajala sa larong basketball. Obvious naman iyon. Marami din ang mahilig maglaro ng volleyball. At kapag wala namang magawa, apoy ang nilalaro nila (but that’s another story).

Pero, subalit datapwat, ako’y nagtataka kung bakit ang nilalaro sa Jalajala Elementary School ay baseball. Nung kapanahunan namin, si Mr. Ramirez ang coach/manager ng baseball team ng JES na lumalaban sa ibang teams ng ibang school sa Province of Rizal school district. May mga manlalaro pa nga ng JES na nakasali sa STRAA sports meet na karaniwang ginaganap sa Marikina Sports Complex.

Hindi ako nakasali nuon dahil lampayatot ako, mabigat ang steel bat at takot ako sa mabilis na bola subalit naglalaro kami nuon ng baseball sa Elementary gamit ang mga home-made baseball equipments. Ang mga baseball gloves ay gawa sa tiniklop-tiklop at tinahing karton, maghahanap ng isang tamang haba at tabang kahoy at tennis ball ang aming hahatawin. Highlight ng baseball career ko ay nuong naka-“homerun” ako, tinamaan ko ang tennis ball at tumalsik lampas sa flagpole mula sa homebase malapit sa dating room namin nuong grade 3. “Lowlight” naman ay nuong isang beses na nagpa-practice kami sa aming bakuran, tinamaan ko din ang bola subalit tumalsik iyon sa mukha ng lola ko. Homerun tuloy ang pwet ko sa palo ng aking lola.

Sidenote: Kapag may naa-out na player nuon, “mindawn” ang tawag namin, gaya ng “one mindawn, two mindawn” at kapag nakatatlo ng “mindawn”, iyong kabilang koponan naman ang hahataw ng tennis ball. Later ko na lang nalaman na “man down” pala yun (one man down) meaning out na sya.

Anyway, may teorya ako kung bakit baseball ang laro sa JES. National sport kasi ng Estados Unidos ang larong baseball. Malamang ay itinuro sa mga taga-Jalajala ang larong baseball ng mga Amerikanong nagpatayo ng RP-US Bayanihan School Building na matatagpuan sa JES. Ang gusaling ginawang library ng JES na di naman pwedeng hiramin ang mga libro. Ang gusaling nagagamit lamang kapag may mga bisitang darating at kailangan ng isang maaliwalas at maluwag na kwarto. Ang gusaling ginagamit lamang kapag panahon ng botohan bilang voting precinct.

Kung di mo alam kung saan yung gusaling iyon, di ka kasi sa JES nag-aral, ay istupid.

mapipilitang magbukas ng delata sa bayugo

2008-06-24T16:23:00.003+08:00

“Mapipilitang magbukas ng delata ang mga taga-Bayugo…” sabi sa akin ng isang tagabayang kakilala isang araw na piyesta ng Bayugo, ilang taon na ang nakalilipas.

Hindi ko agad na-gets ang kanyang ibig sabihin subalit nang aking makita ang maraming tagabayang papunta ng Bayugo para mamiyesta, natawa na lang ako at sumang-ayon sa kanyang sinabi, “oo nga, mapipilitan ngang magbukas ng delata” habang ini-imagine ang isang eksena sa isang bahay sa Bayugo na sa sobrang dami ng namiyesta, naubos na ang kanilang handa at nagbubukas na lang ng mga delata para lang may mapakain sa mga tao (incidentally, ayon sa May 2008 survey dito sa blog, 55% ng mga bumoto ang nagsasabing masarap mamiyesta sa Bayugo. Bakit kaya?).

Pwede namang diretsang sabihing maraming mamimiyesta sa Bayugo, tipikal sa isang taga-Jalajala na lagyan ng kulay at pabulaklakin ang nais sabihin. Hindi ito unique sa Jalajala, alam ko, subalit gaya nga ng naisulat ko dati, may mga sinasabi tayong parang sa Jalajala ko lang naririnig.

Case in point, si Pips. Nagkukwento siya nun tungkol sa isang sabong na kanyang napanood. Patay kasi agad ang isang manok sa unang pagtalon pa lang. “Walang-wala sa manok ng Orig, oh…” sabi nya habang pinipitik-pitik ng kanyang hinlalaki (thumb) ang kanyang hinliliit (pinkie finger) na para bang pinapahiwatig na walang kalaban-laban ang manok, sisiw lang, isa lamang dumi sa kanyang hinliliit na pinipitik-pitik lang para maalis. “Orig” din ang tawag niya sa mga taong magaling sa isang bagay. Sa kanya ko din narinig ang expression na “sigaw, aba”.

Then one time, habang nakatambay kami sa isang tindahan sa gitnangbayan, dumating si Bob, uhaw na uhaw at bumili ng isang litrong coke. Tinungga nya iyon.

“Walandya si Bob, aba, nagpapang-abot ang bula…” sabi ng tindero.

Natawa na lamang kami. Imagine-in nyo na tumutungga kayo ng Coke, di ba bubula siya sa loob? Now, isipin nyo na sa sobrang uhaw, sunud-sunod ang ginawang pag-inom ni Bob na nagpapang-abot ang bola sa loob ng bote ng Coke. Imposible, oo, pero nais lamang sabihin ng tindero na uhaw na uhaw nga si Bob.

Kung bagong salta kayo sa Jalajala at may isang lalaking tumawag sa inyo ng “pamangkeng” subalit di nyo naman siya kakilala at sigurado kang di ka nya pamangkin, wag kang mag-alala., hindi siya isang long-lost relative. Siya ay si Ogie A. at mahilig lang siyang tumawag ng ganun sa kahit na sinong na-tripan nyang tawagin.

Isa ako dun.

Pero teka, pamangkin nga ata ako ni Ogie… hmmmmmnnnn…

107th araw ng lalawigan ng rizal

2008-06-17T13:26:00.010+08:00

youtube videos courtesy of kenmarkin. Cick the link to watch more videos of the celebration.

Kasabay ng Philippine Independence Day celebation, pinagdiwang din natin ang Araw ng Lalawigan ng Rizal nuong June 11. Ngayong taon, ang bayan natin ang host at ginanap ang isang parada sa Jalajala, kung saan nakilahok ang iba't ibang bayan ng Lalawigan ng Rizal.

Batay sa kwento sa akin ni Boyvits, nuon daw 1853, itinatag ang isang distrito kung saan ang mga bayan ng Antipolo, Bosoboso, Cainta at Taytay na bahagi dati ng probinsya ng Tondo ay isinama sa mga bayan ng Morong, Baras, Tanay, Pililla, Angono, Binangonan at Jalajala na mula sa probinsya ng La Laguna. Makaraan ng apat na taon, tinawag itong Distrito Politico-Militar de Morong.

Nuong June 11, 1901, pinagtibay ng kauna-unahang Philippine Commission ang Act No. 137 na nagtatag ng bagong probinsya na ipinangalan sa ating pambansang kamao na si Pacquiao--- este-- pambansang bayani pala, na tinawag na Lalawigan ng Rizal. The new province was composed of 27 municipalities, 15 from the old province of Manila (Caloocan, Las Piñas, Malabon, Makati, Parañaque, Mandaluyong, San Juan, Navotas, Muntinlupa, Taguig, Pateros, Pasig, Marikina, San Mateo, and Montalban (now Rodriguez)); and 12 from the Politico-Militar District of Morong, (Angono, Baras, Binangonan, Cainta, Antipolo, Cardona, Jalajala, Morong, Pilillia, Tanay, Taytay and Teresa). The seat of the provincial government is Pasig.

Eh bakit nawala sa atin ang ilang bayan gaya ng Makati, Pasig at Mandaluyong?

Dahil nuong November 7, 1975, by virtue of Presidential Decree No. 824, the 12 towns of Las Piñas, Parañaque, Muntinlupa, Taguig, Pateros, Makati, Mandaluyong, San Juan, Malabon, Navotas, Pasig and Marikina were incorporated into the newly formed Metro Manila Region thereby leaving the remaining 14 towns to the Province of Rizal.

Isa sana sa pinakamayamang lalawigan ang Rizal kung hindi nahiwalay ang mga bayang iyon.

Well, ok lang yun, bampapanget naman ng mga tao dun.. beeehhhhh!!! (bitter)

kalayaan mula kay katya at sexbomb

2008-06-13T20:03:00.004+08:00

Ipinagdiwang ng bayan ng Jalajala ang Araw ng Kalayaan ng Pilipinas nitong nakaraang Hunyo 12. Kasama sa pagdiriwang ang iba't ibang mayors ng bawat bayan ng Rizal, sa pamumuno na rin ng punongbayan natin na presidente ng Rizal Mayor's League. Nagkaroon ng parada sa umaga, at pagdating naman ng gabi ay nagkaroon ng isang entertainment show sa plaza. Nanduon bilang mga panauhin ang Sexbomb, ang bandang Parokya Ni Edgar, si hotbabes Katya Santos, at ang dating bise-gobernador natin na si Jestoni Alarcon na ibinoto ko (yes!).

Subalit malaking panghihinayang ng ating mga kababayan dahil wala ako duon (ehem ehem). Oo, di ako nakapanood at gusto ko din magpaumanhin dito kay Katya Santos dahil pinilit pa niya ako na panoorin ko daw sya subalit ako ay sobrang busy ngayon kaya babawi na lang ako sayo Katya. Sorry.

Nagtanong na lang ako sa isang kakilala kung anong mga nangyari nung gabi at eto ang kanyang report:

Charice: heyz, nanuod kmi last nyt
Ako: maganda b? dmi tao?
Charice: yupsz, hindi ka makakahinga dun sa sobrang rami ng tao, 5 p lng ndun n kmi hehe
Ako: ang aga nyo naman, 5pm andun n kayo, wat time ng start yun program
Charice: eh buti nga maaga kmi eh
Ako: cno cno guests?
Charice: sexbombs,katya santos,parokya ni edgar and jestoni alrcon
Charice: nung dumaan c katya sanatos hidni nmin alm ang gagawin nmin ni isha haha
Charice: takbo kmi sa court na walang pera yun pla kailagna kaya bumalik ulit kmi sa house hahah
Ako: hahaha, akala nyo libre ha
Charice: hehe
Ako: me bayad entrance? how much naman
Charice: 10 pesos sa lgay n yun ala kmi dala pera tlga
Ako: anobayan haha
Charice: hehe and mura ang sim card bale un ang pinaka entrace fee
Ako: mgkano, 10 nga? anong sim? globe?
Charice: TM
Ako: buti naman nakapwesto p kayo ng maganda
Charice: ava nakipagsiksikan kimi haha
Charice: ang sexy pla ni katya then ang puti puti and magnda pa sobra
Charice: may kinuha cyang boy then pinakiss kung saan saan sa likod nya sa arms sa cheeks (left to right) sa hands sa bewang haha
Ako: ang taba nya di ba
Charice: hindi sexy ah
Charice: tpos meron ulit kinuha c katya na boy pinahawak sa ilalim ng boobs nya dapat daw hindi mhawakan yun haha eh pataas ng pataas ung hands haha nung boy malpit dun sa boobs nya dapat bawat galw ni katya kasunod cya hindi pde matanggal eh kung anu anu galaw pa ang ginagwa ni katya hahahaha
Ako: hehehe
Charice: ang sya tlga sobra
Ako: yun parokya ni Edgar, galing nila mg perform ano
Ako: na watch ko n rin sila ng live eh
Charice: oo sobra. may san miguel beer pa and sigarilyo sa kamay
Ako: eh ano pa happen, yun mga mayors, madami b dumating
Charice: hindi q nmn alam kung cnu mga mayors sabay2x kc maglakad haha
Charice: ang nakilala ko lng c mayor elionor i pillas, see, alam ko p real name
Ako: ah, so me parade before nun program
Charice: yupsz ang aga nung nagpaparade nakapantulog p kmi ni isha haha
Ako: eh yun parokya ang cute b nila
Charice: hind noh hehe
Ako: pero okey naman, magaling naman
Charice: magaling tlga kada kanta may humihiyaw kxama n ako dun
Ako: hahaha, natandaan mo mga kinanta
Charice: uo nman. buloy, halaga, inuman nah, dis guys in luv with you pare
Ako: e c jestoni, ano ginawa?
Charice: nagsalita anu fhe
Ako: hahaha yun lang? sana kumanta din
Ako: nakisigaw ka ba kay jestoni
Charice: hindi heheh
Charice: kay katya and and sexbombs and prokya ni edgar lang
Charice: andun din sexbombs lgi ako nginingitian nung isa with matching kindat kindat cguro nakyukyutan sakin hehe
Ako: sumayaw sexbomb? sino sino sexbomb?
Charice: ewan ko bxtha sexbomb haha
Ako: hahaha wala ka b kilala sa sexbmb? channel 2 k kc e yucckkkk
Ako: ano oras ntapos?
Charice: mga 9pm ata
Ako: o e asan ang mga pictures at video na kuha mo?
Charice: e asan muna yun dvd ng HSM?
Ako: bwiset!
Charice: hahaha asan nga dvd kpalit?
Ako: lumipad at dumapo sa kalachuchi...

*power image video courtesy of sc0rpio9man

flores piktyurs

2008-05-30T11:17:00.003+08:00

Galing sa Friendster ni Tere...

flores de mayo 2008

2008-05-18T11:20:00.007+08:00

Kahapon ay ginanap ang flores de mayo 2008 sa Jalajala at dahil wala ako sa Jalajala kahapon, hindi ko iyon napanood hehehe. Pero ayon sa aking nabalitaan, matagumpay naman itong naidaos, hindi inulan (like the past Flores De Mayo).

I'll write more about it when and if i can get more info.

But for now...

Congrats kay Marc John Estrellado (Hermano) at Ma. Carlyn Carpio (Hermana).

SMPS, revisited too

2008-05-15T11:03:00.000+08:00

Natatandaan nyo pa yung March survey natin? Tinanong ko dun kung saan magandang mag-enroll ng highschool sa Jala-jala since kakagraduate lang sa Elementary ng pamangkin ko. 42% ang bumoto na sa SMPS sya mag-enroll.

Ayun, sa St. Michael nga sya mag-aaral at may mga bagong patakaran sa SMPS na aking napag-alaman. Para sa mga incoming persyir, pinaghihiwa-hiwalay nila ang mga honor students galing sa iba't-ibang paaralang elementarya na nais mag-aral sa SMPS. As much as possible, magkakahiwalay sila ng sections para sa unang taon at sa susunod na taon na lang pagsasama-samahin (at least yun ang pagkakaintindi ko). Hindi ko alam kung ano ang rason para dun pero may mga bagay-bagay lang akong naiisip.

Simula kasi nung mag-aral ako sa SMPS, halos pare-pareho kasi ang mga naging kaklase ko hanggang makagraduate. Mas maganda ang naging samahan namin, mas matibay ang pagkakakaibigan dahil magkakasama kaming humarap sa pagsubok ng persyir hanggang portyir. At alam naman natin na ang mga naging kaibigan natin nung highschool ay malamang na maging kaibigan natin por layp dahil sa kakaibang bonding na nagaganap during our highschool life. At sa bagong policy na ito n SMPS, parang mababawasan ng isang taon ang maaari sanang magiging samahan ng mga istudyante nila.

Ewan ko lang, siguro ay nagpapaka sentimental achuchu lang ako, maaaring wala din namang epekto sa mga bata ang ginawang ito ng SMPS pero para sa akin lang, mas mainam sana kung dating gawi pa din ang gagawin ng parochial school.

Bow.

***

Para sa mga interesado, 12,000 pesosesos sana ang babayarang tuition (and other expenses) ng pamangkin ko subalit nabigyan siya ng full scholarship at halos kalahati lang ang kanyang binayarang miscellaneous fees, including the books.

Magkano nga lang ba ang tuition namin nun?

website ng jalajala ayon sa wikipedia

2008-05-03T14:31:00.006+08:00

click the image to enlarge

Yahoweeeeeeeeeeee!!!

Ako nama'y medyo natutuwa... okay, okay, sobrang natutuwa dahil sa aking natuklasan sa wikipedia kahapon. Ang nakalagay kasi sa link ng website for Jalajala ay ang website na ito. It feels nice that this site is being recognized that way. Check out the picture above and this LINK.

Mababaw lang naman akong tao kaya sa akin lang, e this calls for a celebration. Isang GranMa nga dyan...

psycho-killer-rapist ng Rizal (revisited)

2008-05-01T00:52:00.000+08:00

Natatandaan nyo pa yung binalita ko sa inyong psycho/killer/rapist daw na gumagala sa Jalajala nuon? Apparently, may billboard na rin pala siya (allegedly) along EDSA kasama ng mga sikat na product endorsers hehe

Mukhang ang mga nabasa nyo nuon dito sa blog ay halos kapareho din ng mga sinulat ni Kris Canimo ng Standpoint. At hindi nga lang sa Jalajala nabalita ito kundi hanggang Pasig City at sa iba pang lugar.

Naniniwala ka na ngayon sa balita?

O hindi pa rin?

Buti na lang, mukhang hindi ito nabalitaan o pinaniwalaan ng mga JRU nursing students na kasalukuyang nasa Jalajala ngayon bilang parte ng kanilang community immersion program.

memories of a lake

2008-04-27T21:41:00.008+08:00

Sa dagat ako natutong lumangoy, sa Laguna de Bay in particular. Natatandaan ko pa, nasa isang fish pond kami nun sa laot. Hindi pa ako marunong lumangoy nun at kumakapit lang ako sa mga kawayan. One time, paglipat ko from one kawayan to another, di ko natantya ang layo. Kapos ang pagtulak ko sa sarili. Hindi ko aabutin ang tinatarget kong kawayan destination.

Biglang flashback sa akin ang itsura ng mga taong nalulunod. Yung bloated sila, kulay green at parang kinain na ng mga isda. Yucky, ayaw kong maging ganun kung malulunod ako. Biggest fear ko pa naman ang malunod. Sa tingin ko nga, in my past life, sa Titanic ako namatay at nalunod. Jack... Rose... (errrr-- let's save that for another story).

Ayun nga, hindi ko aabutin ang kawayan. Malulunod ata ako. Survival instinct, ginalaw ko ang mga kamay ko, pinadyak ang mga paa. Lumalangoy ako! I'm swimming! I'm swimming! Ganun lang pala. From that day on, pwede na akong sumagip ng isang magandang chikas na nalulunod dahil marunong na akong lumangoy. Mouth-to-mouth resucitation na lang pag-aaralan ko pero madali na yun, marunong naman akong kumiss (uhmmm-- tanga, iba yun.) (e basta, wag ka makialam, ako nagsusulat) (teka, sino ba kausap ko?)...

Natatandaan ko din nun, lagi kami sa pantalan at sa baybaying dagat nung bata pa ako. Syempre, jume-jerk sa crush kong taga-Dunggot. Masarap tumambay sa may dagat, fresh ang hangin (maliban na lang sa amoy tae ng kalabaw minsan), maganda ang sunset, maganda ang crush ko. Nagpapalipad din kami nun ng saranggola at naglalaro ng habulan. Oo, isip bata pa ako nun kaya siguro di ako pinansin ng crush ko. Bitch.

Subalit mas maganda ang baybaying dagat sa may baryo, simula sa Punta hanggang Bagumbong. Mas malinis para sa akin, buhangin pa ang ilalim. Natatandaan ko pa nun na nangunguha kami ng tulya habang naliligo sa Pagkalinawan. Pag-uwi, namumula ang mga mata, kulubot at sugat-sugat ang mga daliri pero may ulam namang tulya.

O e ano naman ngayon? Anong konek ng istorya ko?

Well, ayon sa report ng LLDA, malapit ng mamatay ang dagat natin.

LAGUNA de bay dying. Fishkills, growing number of dengue cases, illegal reclamation of shoreland areas, forest denudation, siltation, heap of dumps, heavy metal traces of fish are the contributors to the current state of the Laguna de Bay.

Facing the big task to somewhat revive a once pristine lake, Laguna Lake Development Authority General Manager Edgardo C. Manda formed a coalition to “rescue” the large body of water and create a pivot point to end disregard to the environment.

Darating ang panahon na ang kinuwento ko sa inyo ay hindi na mararanasan ng mga susunod na henerasyon (that is, kung interesado pa rin silang gawin ang mga kinuwento ko. Wala kasing Friendster sa dagat hehe).

Dumaan kanina sa bayan natin ang tinatayang 1,000 cyclists from different cycling associations from key cities of Metro Manila, Bulacan, Bataan, Rizal and Laguna. Parte sila ng "Save The Laguna Lake Bike Caravan". Nagsimula ang caravan kahapon sa Taguig, umikot sa mga bayan sa Laguna at kanina nga, dumaan sa Jalajala ang mga cyclists papuntang Taytay, ang huling hinto ng caravan.

Sana nga lang, ang programang ito na sagipin ang lawa natin ay hindi maging isang ningas-cogon.

Ay eto pa, naalala ko. Mahilig nga pala kaming maghulog ng barya sa jukebox sa may pantalan. Ang kantang lagi naming pinapakinggan, "tears on my pillow, pain in my heart, caused ba youuuuu huhuhu..."

Syempre, dedicated sa chikabaes from Talim Island na nakilala namin. Sa pantalan namin sila huling nakita, isang hapong papalubog na ang araw.

"itlog" ni rosemarie sa jalajala

2008-04-16T12:31:00.003+08:00

Unang nakilala si Rosemarie Joy Garcia sa isang pelikulang may pamagat na “Itlog” na kinuhanan sa Jalajala Rizal nuong 2002. Mag-aapply sana siyang entertainer sa

Japan

subalit namataan siya ng Seiko Films at kinuhang artista.

Ang pelikulang “Itlog” ay tungkol sa isang babaeng napilitang magpakasal sa isang mas mayamang matandang lalaki (na ginampanan ni Celso Ad Castillo) na nagmamay-ari ng isang duck farm sa Jalajala para mabayaran ang utang ng pamilya ng babae. Nakasama nila sa duck farm ang isang ex-con na binata na inampon ng matanda at dito napukaw ang damdamin ng dalaga para sa binata. Dumating din sa duck farm ang anak na lalaki ng matanda na gustong kuhanin ang kayamanan ng ama. Dito umikot ang istorya ng pelikula.

Ayon sa film review ng Catholic Initiative for Enlightened Movie Appreciation, ang pelikulang “Itlog” ay umikot sa temang KKK, kalaswaan, kasakiman at karahasan. Ganun pa man, nakilala sa pelikulang ito si Rosemarie Joy bilang hubad na bidang babae. Di nagtagal, nasundan pa ng ibang pelikulang may katulad na tema na kanyang pinagbidahan gaya ng “Bakat”, “Kasiping” at iba pa. Mas naging sikat pa si Rosemarie Joy ng makuha siyang talent ng GMA-7 Network kung saan lumabas siya sa Bubble Gang, Engkantadia, at nasundan pa ng iba pang sikat na shows.

Naging regular din siyang nakikita sa mga magazines at tinanghal pang isa sa mga pinakaseksing babae sa Asya.

Malamang ay kilala nyo na si Rosemarie Joy Garcia na mas kilala sa pangalang Diana Zubiri.

Anong kaugnayan ni Diana sa Jalajala?

Dati ko kasi siyang ex-gf na aking hiniwalayan dahil ayoko na sa kanya. True story. Peksman.

*download/view sample video clip of Itlog HERE (for adults only)

no kubeta (sa jalajala), an i-witness documentary

2008-04-14T11:04:00.006+08:00

Kadalasan, masarap ang pakiramdam kapag nati-TV, kahit saglit lang makita ng mga kakilala mo ang iyong karakas sa TV, masaya ka na. Kahit pa nga ang bayan mo, kapag na-TV, masarap ang pakiramdam. Proud ba.

Maliban na lamang kung ang paksa ay gaya nito.

pasintabi po sa mga kumakain...

Ayon sa I-Witness documentary ni Sandra Aguinaldo, wala raw kubeta sa lugar na ito sa Jalajala. Hindi ko alam kung saan talaga sa bayan natin ang kuha sa dokyumentaryo, pero kung babasahin ang report na ito mula sa Inquirer.net at sa pinoypress.net tungkol sa dokyu ng I-Witness, tipo bang sinasabi nila na sa buong Jalajala, karamihan ay walang palikuran.

Ekskyus meeeeeeeeeeeeeee… like DUH! Wala raw comfort room sa town natin? Hindi kaya, meron po, no? Nakakahiya the report to my friends…

Hindi natin maikakaila na ilan nga sa mga kababayan natin ay wala talagang kubeta. Pero para isipin na karamihan ay walang C.R., hindi naman ata tama yun. Madali kasing paniwalaan iyon ng mga taong hindi pa nakakapunta sa bayan natin, mas lalo na yung di pa naririnig ang lugar natin. Iisipin talaga nila na malayo tayo sa sibilisasyon.

Pero, subalit, datapwat, may mga katanungan tayong dapat itanong, at sana ay masagot. Unang-una na ang sino ba ang mayor nyo? Sino ba ang mga dating mayor nyo at hanggang ngayon ay may mga lugar pa ding walang kubeta.

Madaling sisihin ang pamahalaan natin, lokal man o nasyonal. Hindi nga ba’t tungkulin nilang pagandahin ang buhay ng kanyang mga nasasakupan? Lalo na iyong mga basic necessities gaya ng malinis na inuming tubig, katahimikan, maayos na kapaligiran, at iyon na nga, palikuran para sa mga nangangailangan.

Pero para sa isang pangangailangan na kayang-kaya naman nating gawan ng paraan, bakit pa natin iaasa sa iba, bakit pa natin idudulog sa mayor? Hindi ba natin kayang gumawa ng sariling kubeta, kahit iyong hinukay lamang? Kahit naman walang toilet seat, basta may isang lugar lamang na tinutuwaran kapag nadudumi ay ayos na. Para lamang hindi nakakalat ang iyong sama ng loob na maaaring maapakan mo, kainin ng alaga mong aso, o kaya ay maamoy ng iyong kapitbahay. Sabi ng katabi ko, mainam na rin daw iyon dahil pataba sa lupa ang ebs ng tao. Ewwwww… kahit pa. Kakainin mo ba ang pechay na pinataba ng tae ko?

Sa akin lang naman, hindi dahilan ang kahirapan para sabihing sa bukid na lang tatae, sa damuhan, sa gubat, o gaya nung napanood natin sa dokyu, sa tabi ng isang poste.

gagawing subdivision ang jj?

2008-04-01T08:22:00.002+08:00

Mainit na balita at mahalaga para sa iyo.

Simula ngayong April 1, magdadatingan na ang mga naglalakihang trak at buldozer sa may Brgy. Bayugo at sisimulan na ang pagtatayo ng isang malaking subdivision na sasakop sa kalahati ng Bayugo hanggang parte ng Gitnang Bayan.

Napag-alaman ko sa isang very reliable source na naibenta na ng mga de Borja, na sinasabing nagmamay-ari ng Jalajala, ang parteng ito ng lupa sa isang grupo ng Fil-Chinese businessmen at Taiwanese investors. Mapapaalis sa kanilang tinitirahang lupa ang mga taga Jalajala na maaapektuhan.

Sinubukang pigilan ang proyektong ito ng lokal na pamahalaan ng Jalajala subalit wala silang nagawa ng ipagpatibay ang proyekto ng Korte Suprema.

Sa iba pang mahahalagang balita.

April 1 today na mas kilala sa buong mundo bilang April Fool’s Day kung kailan sinasabing wag kayong maniniwala sa mga bali-balita lalo na kung hindi kapani-paniwala. Ang mga naniwala sa mga gawa-gawang balitang ganun ay sinasabing April Fools.

Pero alam nyo ba na sa kalendaryo ni Chuck Norris, pakatapos ng March 31 ay April 2 kaagad? That’s right. Because nobody can fool Chuck Norris.

Corny.

patawad sa holy weeks

2008-03-28T11:55:00.003+08:00

Pre, nakauwi ka ba ng Jalajala nung Mahal na Araw?

Oo nga e, bitin nga yung holiday. Dapat two weeks ang Holy Week, dagdagan natin ng “s”. Sarap din kasi sa Jalajala, laid back, recharged ka talaga. Lalo na nung mga bata pa tayo, di ba? Kapag Mahal na Araw na, ibig sabihin, simula na ng summer vacation. Mag-uuwian na rin sa bayan yung mga magagandang taga Maynila, rawrrrr… Dumadami ang tao sa Jalajala, tas hanggang Fiesta na sila sa atin. Aakyat pa nga tayo ng Santong Lugar nuon para makasilay, tas pag-uwi, pahinga lang ng saglit ta basketball naman maghapon. Pagdating ng gabi, prusisyon naman para makasilay ulit. Nitong huling Holy Week, dami pa ding chikababes, di ko na nga lang mga kilala. New generations hehehe…

Pero natatandaan ko nun, may mga bagay akong ayaw tuwing Holy Week. Di ba bakasyon yun, madami kang nakakasama kaso KJ ang mga oldies. Bawal daw magsaya, bawal maingay. Patay daw ang Diyos. Dapat daw magluksa. My golly, inang, panahon pa ni kopong kopong yung kaugalian nyong yun. Pero sympre, sila ang nasusunod. Yung bawal maligo sa Holy Friday, ayos lang yun. N/A. Not applicable sa akin hehehe

Isipin mo din pre, kahit ngayong malalaki na tayo, masasabi mo bang sinisiryoso mo ang tunay na essence ng Holy Week? Na namatay si Jesus para masagip tayo, para mapatawad tayo sa mga kasalanan natin, para magpatawad tayo sa mga nagkasala sa atin, tulad ng pagpapatawad sa ating mga pagkakasala sa iba. Siguro kapag nagsisimba lang, maiisip natin yun pero the whole holiday vacation? Aba eh. bakasyon lang talaga. Sarap eh.

Ang masarap din, yung ipapako din natin sa krus yung mga taong nagkasala sa atin hehehe Nine-inch-nail sa mga kamay at paa nila. May mga tao kasing nagkasala sa atin na mahirap patawarin, mahirap sabihin na pinapatawad na kita at kalimutan na natin.

“Hindi pwede, eto ang pako sa yo. Tanga ka kasi eh, alam mo ng mali ang ginawa mo, ginawa mo pa rin. Magdusa ka sa krus mo. Sasamahan ko pa ng koronang tinik, yaaaahhh!!!”

Okay sana yun no? Pero isipin mo din pre, wala ka din bang kasalanan sa iba? May mga taong mas matindi ang kasalanan sa iyo, oo, pero may mga nasaktan ka ding tao. At sa kanila, gaano man kaliit ang kasalanan mong iyon, nasaktan pa din sila at may hawak din silang pako na handang ibaon sa mga kamay at paa mo. Kahit pakong bakya.

Maipapako mo ba sa krus ang mga taong may kasalanan sa iyo kung ikaw mismo ay nakapako din sa krus at nagdurugo ang mga kamay?

Oo nga, mas mainam na nga yung “I’m sorry” at “I forgive you”.

“He who has no stone cast the first sin.”

Errrrr… parang baligtad ata.

taga jalajala sa youtube

2008-03-17T18:24:00.002+08:00

"zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz...."

Kuya Jeran, nakatulog.

shhhhhh...

francisco gellido, world boxing champion

2008-03-13T12:28:00.006+08:00

June 18, 1923, Polo Grounds in New York. Sa harap ng 20,000 boxing fans, kalaban ni Filipino boxer Francisco Gellido ang isang dating kampyon na nagngangalang Jimmy Wilde para sa bakanteng World Flyweight Championship. Isang baguhang boksingero laban sa isang dating kampyon. Mainit ang laban ng dalawang boksingero. Fourth round, napabagsak ni Gellido si Wilde pero matibay ang dating kampyon at muli itong nakatayo. Pagdating ng round 5, muling bumagsak si Wilde pero hindi pa dun nagtapos ang laban. Round 7, habang isinisigaw ng mga tagahanga ang kanyang pangalan, isang kanang suntok ang binitawan ni Gellido sa katunggali na dumapo sa panga nito. Mula round 1, iba’t ibang suntok ang natikman ni Wilde mula kay Gellido subalit sa tagpong iyon sa round 7, busog na sa suntok ang dating kampyon. Goodnight Wilde, sweet dreams. Itinanghal na world flyweight champion si Francisco Gellido at hindi na nito binitawan ang korona hanggang sa kanyang kamatayan. Hindi na rin muling nakapag-boksing si Wilde.

Taong 1994, nakasama sa International Boxing Hall of Fame si Francisco, kasama ang isa pang sikat na Filipino boxer, si Flash Elorde. October of 1961, napunta ang pangalan ni Francisco sa Boxing Hall of Fame ng Ring Magazine.

Ipinanganak si Francisco sa Pilipinas nuong August 1, 1901 sa mag-asawang Rafael at Augustine Gellido. Apat silang magkakapatid. Subalit hindi naging maganda ang kanilang buhay pamilya at naghiwalay ang mag-asawa. Napunta ng Amerika si Rafael at naiwan si Francisco sa pangangalaga ng kanyang ina. Tumulong sa pamilya ang batang Francisco at nung 11 years old na ito, may naging kaibigan siyang isang boksingero at dito nagsimula ang kanyang buhay gamit ang kamao. Nagpunta ng Maynila ang magkaibigan at taong 1919, unang lumaban sa kanyang first professional fight si Francisco. Pagkalipas ng dalawang taon, isa na siyang Philippine Flyweight Champion. Nakilala siya ng isang Amerikanong boxing promoter na nagngangalang Frank Churchill at naging manager ang isang nagngangalang Paquito Villa.

May 1922, nakatanggap ng imbitasyon si Francisco para lumaban sa Amerika. Pagkalipas ng isang buwan, lumaban sa kanyang unang American fight si Gellido at tinalo nya si Abe Attel Goldstein. Nanalo pa siya sa mga sumunod niyang laban at madali siyang nakilala ng mga taong mahilig sa boxing. September 15 1922, kalaban ni Gellido ang American flyweight champion na si Johnny Buff. Pagdating ng round 11, naghihilik na si Buff sa canvas ring habang itinatanghal na kampyon ang batang boksingerong galing Pilipinas.

Samantala, nagtatrabaho naman sa New Jersey si Rafael Gellido. Isang araw, may ipinakitang larawan ang isa nitong katrabaho. Larawan iyon ng boxing champion na si Francisco. Pagkakita ni Rafael, laking gulat nya ng makita niyang kamukhang-kamukha nya ang kampyon. Pinuntahan ni Rafael ang boksingero.

“Your madre- was she name Augustine?” tanong ni Rafael sa sikat na boksingero.

“Si.” sagot naman nito.

“Then look good at me. I am Rafael- your Poppa!”

Biglang sinuntok ng boksingero ang tatay nya dahil iniwan sila nito. Patay ang matanda….

(Joke! Hehehe) Ang totoong nangyari, binigyan ni Francisco ng $500 ang kanyang ama at sinabihang mag-resign na sa trabaho. Marami pang laban ang ipinanalo ni Gellido at pinagbunyi siya ng kanyang mga kababayan nang magbalik sya sa Pilipinas.

July 14, 1925, namatay sa Amerika si Francisco dahil sa tooth infection. Ibinalik ang kanyang labi sa Pilipinas makaraan ng isang buwan at inilibing sa Manila North Cemetery. He was 23 years old. Ang kanyang professional record ay 109 fights kung saan nanalo sya ng 98 na beses, 25 by way of knock-out.

Sino si Francisco Gellido? Mas kilala siya sa pangalang Pancho Villa, sinasabi ng ilan na pinakamagaling na Asian boxer of all time.

May kaugnayan ba siya sa mga Gellido sa Jalajala? Aba ewan, malay ko.

*source : Time Magazine

tagong paraiso

2008-03-11T16:35:00.002+08:00

Ito lang ang masasabi ko : "bidyo to, bidyo, bidyo"

Kung hindi mo alam kung saan sa Jalajala ang lugar na ito, malamang ay hindi ka talaga taga-Jalajala o kaya ay hindi mo pa nalilibot ang buong bayan. Baka nga isipin mo na hindi talaga sa Jalajala ang kuha sa video. Do yourselves a favor and go find this place before progress destroy this enchanting hidden paradise.

Bata pa ako nung huli akong makarating sa parteng ito ng Jalajala. May lupa sa bundok ang tiyo ko malapit dito at tuwing Linggo ng umaga, sumasama ako sa kanya pag-akyat sa bundok. Natatandaan ko pa, may isang puno ng balete sa bundok ng tiyo ko na gusto niyang maalis. Pinapaputol nya ito sa kanyang katiwala duon subalit tumanggi iyon dahil may ispirito daw na nakatira sa puno. Dahil hindi naniniwala ang tiyo ko dun, pinaputol padin niya ang puno.

Ilang taon ang lumipas, namatay sa cancer ang tiyo ko. Kalahati ng kanyang mukha ay nasira dahil sa sakit. Sinasabi ng mga matatanda na ang ispirito daw sa puno ang may kagagawan niyon.

Totoo man iyon o hindi, ang mahalaga ay binabasa mo ang sinusulat ko (nyuk-nyuk-nyuk)...

"ken lee"

2008-03-10T09:04:00.002+08:00

Patawa to start the depressing Monday... (tinalo pa ang knock-knock jokes ng pinoy hehe)
.

"lunas" sa jalajala

2008-03-08T14:05:00.009+08:00

"Lunas" a film by Peter Dizon shot last February in Jalajala, Rizal. Starring Ms. Gina Pareno and Bobby Andrews.

Photos courtesy of (and additional pictures) :

Bianxky

Teresa Barroso

Cornellskid

shine jesus shine

2008-03-07T11:49:00.002+08:00

A special Sunday mass presentation of John Paul Integrated Montessory School of Jalajala.

Shine Jesus shine...

special day for you and for me

2008-02-29T13:03:00.005+08:00

Ngayong araw na ito, walang nangyaring kakaiba sa Jalajala. Walang mahalagang balita na kailangang malaman. Walang kakaibang nangyari sa araw na ito sa maikling history ng bayan natin. Wala. Wala. Wala.

Pero...

Special ang araw na ito. Minsan lang itong mangyari. Tuwing ikaapat na taon lang muling magaganap. Ika-29 ng Pebrero ngayon. Leap year.

Swerteng malas ang mga taong ipinanganak ng February 29. "Leapling" ang tawag sa kanila. Swerte dahil special day ang birthday nila. Malas dahil tuwing ikaapat na taon lang sila nakakapag-birthday. Swerte dahil every four years lang sila nakakapaglibre kapag birthday nila. Malas dahil kokonti pa ang natatanggap nilang birthday gift.

Kung ipinanganak ka ng Feb. 29, 1980, magse-seventh birthday ka pa lang ngayon. Yey! Jollibee birthday par-tee!!!

February 29 ngayon. Kailangang may gawin akong special na bagay.

Makapag-Ponsa.

kodigo - jalajala history finals exam

2008-02-25T14:30:00.002+08:00

1823 – the year Jalajala was made into a “pueblo” or town.

1825 – the year Jalajala was separated from the town Pila to become independent, with its ecclesiastical affairs given to the accular clergy.

1853 – Jalajala was incorporated in the newly created Distrito delos Montes de San Mateo and later, into the Distrito-Politico-Militar de Morong.

Peter Vedi – owned the land of Jalajala but abandoned it in 1891 then Jalajala was uncultivated for several years.

January 27, 1897 – Filipino revolutionists entered Jalajala to capture Spanish hacienderos.

August 1, 1898 – people of Jalajala joined the revolutionary government of Emilio Aguinaldo.

Act 946 – After the war, by virtue of this act, Jalajala and Quisao were consolidated with the seat of the municipal government.

Act 1626 – By this act approved on March 27, 1907, Jalajala became an independent municipality from the Municipality of Pililla.

Simeon Perez – the first to be elected as Presidente Municipal in 1907 when Jalajala elected its first town officials held in the first Tuesday of November.

1920 – the land of Jalajala went into publication due to non-payment of land taxes by its previous owner.

Francisco, Marcelo and Bernardo de Borja (from Pateros) – won the bid to own Jalajala, thus becoming the first Filipino owners of Jalajala.

1925 – due to conflict and maltreatment of the land owners, more than half of the tenants transferred in a land in Pililla known then as “Longos”. They named the place barrio Malaya to signify their freedom. But due to an epidemic brought about by non-potable water, many settlers went back to Jalajala.

Paolo – considered by many as the most handsome guy Jalajala ever produced.

***

maliit lang ang font kasi nga kodigo, baka makita ni titser errrr...

taga jalajala sa youtube

2008-02-12T15:46:00.000+08:00

May nagbigay sa akin ng link hehehe

headline: rapist sa jalajala?

2008-02-10T14:36:00.000+08:00

Anong balita sa Jalajala?

May gumagala daw rapist dito sa atin. Isang lalaking taga-Tanay kung saan dun siya unang gumawa ng kanyang krimen. May mga kinidnap daw itong mga babae sa vicinity ng Sampalok, Tanay kung saan pinapatay nya ang mga babaeng kanyang dinudukot pagkatapos gahasain. At ngayon ay sa Jalajala na daw ito nagtatago. Eto pa ang mga kwento:

Sinasabing binibiyak pa nito ang katawan ng mga babae at dinudukot ang puso o hinihiwa ang suso para kuhanin ang nipples. May pagka-psycho rapist/killer daw kasi ito.

Sabi nila, may kinidnap na daw na bata sa Brgy. Punta. Sinasabi ding may pinatay na sa may Casa Real sa may Brgy. Bagumbong ata yun. Nagpapanggap pa daw na tricycle driver. Sinasabi ding may sarili itong motor o van.

Namataan daw ang suspect sa Bayugo, Punta, Bagumbong at sa bayan.

Sinasabi ding hindi tinatablan ng bala ang rapist. May nagsasabing kasi may suot itong bullet-proof vest o kaya ay may anting-anting. May dala din daw itong granada kaya mahirap lapitan. Hindi rin mahuli agad dahil black-belter pa. Dating militar din daw ito.

Ang pagkakakilanlan sa rapist ay kalbo at walang kilay, pero hindi dahil nagpaayos ito ng kilay sa parlor. Kamukha pa daw ni Julius Babao ng ABS-CBN News, o ha.

Ngayon naman, may mga sabi-sabi din na nasa Nueva Ecija na ang rapist.

Maraming kwento-kwento tungkol sa rapist kaya minsan ay mahirap maniwala subalit madami sa mga taga-Jalajala ang nag-iingat pa rin. Bihira na ang mga nakatambay sa gabi, lalo na ang mga kadalagahang mahilig rumampa hanggang dis-oras ng gabi.

May narinig din akong kung ang dating police chief pa din daw ang hepe ngayon, mas safe ang mga taga-Jalajala dahil masipag itong magparonda ng mga pulis sa gabi.

Ano, naniniwala ka ba?

mag ponsa tayo

2008-02-01T11:02:00.000+08:00

Bago pa magkaroon ng Jollibee sa Tanay, nandun na siya kung kailangan nyong dalin sa isang masarap at ispesyal na kainan ang isang mahal sa buhay, ang anak, kapatid o lola kung birthday nya.

Bago pa magkaroon ng Chowking sa Tanay, meron ng isang kainan sa Jalajala kung saan tayo nagpupunta kung nais nating maglibre sa mga kaibigan. Halo-halo, chicken sandwich, pansit, o kaya ay yung mainit na masarap na mami na papawisan ka talaga, dun tayo nagyayayaan at nagpupunta. Naiigno pa ako nuon sa kaskasan nila ng yelo para sa halo-halo kasi kakaiba siya sa karaniwang nakikita ko sa mga pondahan ng halo-halo sa mga kanto. Isa siyang aparato na umiikot at otomatik na nakakaskas ang yelo. Banggaling aba.

Birthday mo? Kasalan? Kailangan mo ng cake? Bago pa magkaroon ng Goldilocks at Red Ribbon sa Tanay, dun na tayo nagpapa-order ng cake na may porcelein figure sa ibabaw, imahe ng kinasal na nakakatawa ang itsurang di mukhang tao, kung si Superman man o si Batman ang gusto ng anak mo sa birthday cake nya, pwede. Yun nga lang, makikilala mo ang sila sa “S” o batsign sa kanilang dibdib.

Bago pa magkaron ng ibang kainan, sa Jalajala man o sa mga karatig na lugar, iisa lang ang pinupuntahan ng mga taga banko o munisipyo kung gusto nilang magmiryenda.

Saan pa? Eh di sa Ponsa.

Oo, maaaring tama ang sinasabi ng iba na parang masungit ang nagtitinda dun pero ang di natin maikakaila, hanggang ngayon ay buhay pa ang business nila. Sila na ata ang longest-running business sa Jalajala dahil elementary pa lang ako, nandun na sila. Ilang mayors na ang dumaan sa munisipyo, mas matatag pa din ang Ponsa.

Hindi ko alam kung bakit. Hindi naman ganun kasarap ang mga pagkain pero sigurado ako na sasang-ayon kayo kapag sinabi kong special ang pakiramdam habang kumakain tayo sa Ponsa, di ba. Bakit kaya? (writer's note: may nang-aaway sa akin. Masarap daw ang pagkain sa Ponsa. Consistent ang lasa kaya kapag nag-crave ka daw at nag-Ponsa, makukuha mo yung hinahanap mo. Ayos daw sa panlasa, mura pa. Okay, okay hehehe wala naman ako sinabi na di masarap. Sabi ko hindi special ang sarap, unlike yung siomai sa Saisaki, yun talaga ang masarap na special hehehe)

Oo nga pala, bago pa umalis ang nanay ko, nandun na ang Ponsa. Dun niya ako dinadala dati kapag birthday ko.

Birthday ko ngayon.

all my bags are packed...

2008-01-26T14:19:00.000+08:00

i'm NOT ready to go
(isinulat ni ALADYBUG, isang taga jalajala)

Saturday, kinausap ako ng boss ko na ia-assign daw ako sa ibang bansa dahil kailangan nila ng tao sa project ng company namin dun. Tuesday daw ang flight. Dahil sa marami na syang sinabi dati na hindi naman totoo, umoo lang ako at nag-overtime pa ng Sunday. Hindi na ako nakauwi ng Jalajala.

Monday, binigay na sa akin ang plane ticket. Oo nga, paalis na pala talaga ako kinabukasan. Kinagabihan, agos ang luha dahil samo’t saring emosyon. Iiwan ko lahat ng mahal sa buhay at mga kinagawiang bagay para lamang sa dolyar.

Tuesday, 9:30am naka board na ako sa plane, nakatanaw sa malayo, tulala. Iniisip ko makakabalik pa ba ako ng buhay sa Pilipins. Emot talaga. Konti lng pasahero, me bakante pa ngang upuan sa gitna namin ng katabi kong lalake. At habang take-off, tumulo na naman ang luha ko. Shiet wala pala akong dalang panyo o tissue man lang. Pampahid na lang ang laylayan ng aking sweat shirt na nabili ko pa sa Divisoria. Ramdam ko ang tingin nun katabi ko pero kiber, di pa nya ako kilala, mas matakot sya sa tipos ko! hala ka

Ang madramang tagpong iyong ay kinahiya ko ng muli kaming magkita nun lalake pagkalipas ng ilang buwan. “Ay ikaw yun …” di na nya naituloy pero naka-ngiti sya na parang nakakaloko, natawa na rin lang ako. Kuwentuhan kami ng mga buhay buhay namin sa lugar na yun. Masaya at maayos naman kami pareho, sya pala ay si kuya Adrian at nag tourist lang pero ngayon ay security guard na sa Watsons.

Friday, kagabi lang yun, habang nakasakay sa bus pauwi ng bahay, itong naisulat ko ay ilan lang sa mga nakakatawang alaalang aking binalikan. Tatlong taon na pala ang nakalipas.

Hapi 3 years sa akin!

pulitika at ang natutulog na konsihal

2008-01-20T15:34:00.000+08:00

Kahit pa girls-watching lang ang libangan ko, kahit papano naman ay nakakapagpakinig din ako ng mga usapang pulitikal lalo na sa local level. Aware din ako sa mga usapang eleksyon. Ang napapansin ko lang, sa mga campaign speeches man o sa mga debatehan tungkol sa lokal na pulitika, hindi mawawala ang sinasabing hindi makagawa ng magagandang proyekto ang alkaldeng nakaupo dahil kalaban nya sa partido ang bise-alkalde o ang mga kunsihal. Simulat-sapol, naririnig na natin yang issue na yan. Naririnig ko na yan simula pa nung nagkaisip ako, and that was two years ago…

Errrrr--- eniwey, totoo naman yan. Madaming magagandang proyekto ang di natutuloy dahil sa pamumulitika ng mga kalaban sa partido. Hindi lang naman sa Jalajala nangyayari yan, maging sa ibang bayan din. That’s a fact of life kasi. Karaniwan, pag-uusapan yan ng lokal na konseho sa session hall nila. Pagdedebatehan nila ang pros and cons ng proyekto. Ang iba ay legitimate ang rason ng pagtutol nila sa proyekto, ang iba naman ay namumulitika lang o kaya ay nagnanais maka-kickback at magkapera. Ang ibang konsihal naman ay nakatulog lang dahil walang alam. Tutol si Bise sa proyekto kasi ganito, kasi ganun. Tutol si Kunsihal kasi ganire. Pag-uusapan nila yan sa loob ng session hall. Paglabas ng munisipyo, kanya-kanya ng kwento yan sa mga taong nais makinig sila, na kesyo ganito yung proyekto, kasi ganuon. Ikukwento naman ng nakapakinig sa baryo nila at alam natin na sa ganitong proseso, maraming detalye ang nawawala o nababago. Hanggang ang issue na ay tutol si Bise kasi ang proyektong nabanggit ay mga aliens from Mars lang ang makikinabang.

Sa akin lang naman, madali lang ang solusyon dito. Sa mga meetings, may isang taong nakatalaga para i-record ang mga pinag-uusapan sa meeting di ba? Ito yung tinatawag na “minutes of the meeting”. Mare-record dun ang dahilan ng isang taong tumututol sa proyekto, mare-record din dun kung maganda nga ba ang proyekto ayon sa taong may pakana ng project na yun. Pagkatapos ng isang session, papirmahin ang lahat ng kasali sa session sa minutes of the meeting para naka-record talaga officially kung ano ang stand nila sa issue.

Then sa bawat barangay, perhaps sa barangay hall, maglalagay sila ng information board kung saan ikakabit ang minuto ng meeting para mabasa mismo ng mga taong concerned sa issue o sa proyekto. Pwede namang gawin yan dahil public records ang dokumentong iyon kaya tama lang na mabasa ng publiko. Sa ganitong paraan, taong bayan na mismo ang makakaalam kung tama nga ba ang pagtutol ng opisyal na iyon o namumulitika lamang sya. Siguro naman, kahit kakampi mo sa partido ang opisyal na iyon at napansin mong namumulitika lamang sya, hindi mo rin magugustuhan ang ginagawa nya at sa susunod na eleksyon, alam mo na ang gagawin mo. Malalaman mo din kung sino sino ba sa mga lokal na opisyal ang may alam o sino ang natutulog lang. Matatakot ding mamulitika lamang ang mga opisiyal dahil alam nilang sa susunod na eleksyon ay mahihirapan na silang manalo.

Hindi ako nagmamarunong-marunungan. Maaaring wala ding bisa ang naiisip kong ito subalit kung common sense ang paiiralin, at ang tunay na kagustuhang makatulong sa bayan, sa palagay ko naman ay tama din ang sinasabi ko dito.

Pero ito ay sa akin lang naman.

pulis na matulis (na hindi pala)

2008-01-17T23:02:00.001+08:00

Kapag tinatanong ako ng mga taga ibang lugar na kakilala ko kung taga saan ako, sasabihin kong taga Jala-jala ako, na malamang sa hindi ay hindi nila alam kung saan. Magtatanong sila kung saan iyon, o kaya ay ipapaulit ang pangalan na medyo matatawa pa kasi nakakatawang pakinggan ang pangalang Jala-jala at ang iba ay tatango na lang na kunwari ay alam nila. Okay lang sa akin iyon. Kahit pa sabihing liblib na lugar ang bayan ko, kahit pa malayo daw sa sibilisasyon, I don’t care. Because that’s the way (aha-aha) I like it (aha, aha). That’s the way (aha-aha) I like it (aha-aha).

Kaya nung mabalitaan ko na may minolestiyang tao sa Jala-jala, nabagabag ako. Mapayapang lugar kasi ang Jala-jala, hindi isang Utopian society, pero tahimik siya. Oo, may pulis sa bayan pero anong iisipin mo kung ang hepe ng pulis ang nangmolestya? Ng nakakulong na tao. Ng lalaking nakakulong.

Ayon sa balita, natanggal sa pwesto si Senior Inspector Ian Rico Reyes bilang police chief ng Jala-jala nuong January 7, 2008 dahil minolestiya nya ng paulit-ilit DI UMANO ang isang di pinangalanang bilanggong lalaki na nakapiit sa municipal jail. Ayon kay Calabarzon police director Chief Superintendent Ricardo Padilla, inalis sa pwesto si Reyes para hindi niya maimpluwensyahan ang imbestigasyon na isinasagawa ni Superintendent Ronaldo Mendoza, head of the investigation and detection management branch of the Rizal police.

Pinabulaanan naman ni Senior Inspector Reyes ang akusasyon sa kanya at sinabi niyang gawa-gawa lamang ito ng bilanggo para maghiganti sa kanya. Sinabi din ni Reyes na pinuwersa lamang ang mga witness laban sa kanya na pumirma sa complaint. Ngunit 15 sa 21 pulis na naka-assign sa Jalajala ang pumirma din ng isang statement na nagsasabing hindi pwersado ang mga witness.

Ayon naman sa pahayag ni PO2 Monico Mojado Jr, pulis na naka-assign sa Jala-jala, may isa pang insidente ng pang-aabuso ang ginawa ng dating hepe nyang si Reyes. Ayon kay Mojado, nuong Pebrero ng nakaraang taon, may nahuli silang ilang kalalakihan na nagnanakaw ng kable ng kuryente. Inutusan di umano ni Inspector Reyes na maghubad at mag-masturbate sa harap niya ang mga magnanakaw. Nangyari daw ang insidenteng ito sa loob ng opisina ni Reyes. Ayon kay Mojado, iniisip niya nuon na paraan lang iyon ng hepe para parusahan ang mga magnanakaw.

Pinalitan si Senior Inspector Reyes sa pwesto pansamantala ni Inspector Manuel Magat, na dating deputy chief sa Tanay, Rizal. Pansamantalang nasa “floating status” si Reyes habang isinasagawa ang imbestigasyon subalit nito lamang January 12, napaulat na na-assign si Reyes sa Binangonan, Rizal bilang deputy chief ng bayan.

Innocent until proven guilty daw pero kung totoo man ang mga paratang laban kay Inspector Reyes, ito lang ang masasabi ko : “Goodluck Binangonan”

BLEH!

alam mo ba?

2008-01-08T17:01:00.000+08:00

Huy, may alam ka ba? Wala? Hala, eh tumabi ka nga dyan, kakalat-kalat ka lang.

Alam mo ba, pre, na ang unang simbahan at kumbento sa Jalajala was inaugurated on October 1, 1678?

Alam mo ba kung ano ang tagalog sa”inaugurated”?

Alam mo ba na ang unang santong patron ng Jalajala ay si San Pascual Baylon?

Kilala mo ba si San Pascual Baylon? (click HERE)

Alam mo ba na ang kauna-unahang pari na nagmisa sa Jalajala ay isang Franciscan na nagngangalang Fray Lucas Sarro?

Kilala mo ba sya?

Alam mo ba ang mga bagay na nabasa mo? Ha? Ha? Alam mo ba?

Ako, hindi ko alam. Nabasa ko lang sa internet nung naghahanap ako ng scandal clips nyuk-nyuk-nyuk…

2008

2008-01-01T14:09:00.000+08:00

HAPPY NEW YEAR!!!

Magbago ka na!

wherever you are sa mundo...

2007-12-25T18:09:00.000+08:00

Merry Christmas everyone!

May your lives be merry always and your Christmas... err--- merrier?

Kung nasaan man kayong mga taga Jalajala, sa Biga, sa Bagumbong, sa Dunggot, sa Paalaman, sa likod ng St. Michael, sa Dubai, sa California, sa Hong Kong, sa London, sa Hogwort, sa Tattoinne...

Iisa ang pinanggalingan natin.

Maligayang Pasko at maligo sa Bagong Taon.

sitio jalajala, pila laguna

2007-12-19T11:26:00.000+08:00

Sitio Jalajala, Pila Laguna

Tama ang nabasa nyo, sitio Jalajala. Kung hindi sa ilang pangyayari nuon, sana ay isa lamang sitio ng Pila ang bayan natin. Para sa mga di nakakaalam, ang Pila ay isang bayan sa probinsya ng Laguna, malapit sa Jalajala, Rizal.

Ayon sa website na Bayang Pinagpala, nuong 16th century, ang bayan natin ay parte lamang ng bayan ng Pila, ayon na rin sa nakasaad sa mga librong The Philippine Islands na isinulat ni John Foreman at A History of the Inarticulate: Local History, Prostitution and Other Views from the Bottom na isinulat naman ni Luis Camara Dery.

Nagsimula ang kwento sa bayan ng Los Banos, Laguna. Maging nuon pa man, ang Los Banos (o the baths, kung saan galing ang word nating banyo) ay kilala sa mga hot springs na nanggagaling sa bundok ng Makiling kung saan may isang bulkan. Lumalabas sa mga bukal na ito ang mineral water na nakapagpapagaling sa ilang karamdaman gaya ng rayuma at iba pang sakit. Dahil dito, maraming tao ang nagpupunta dito para maligo, mga natives at mga kastila. Subalit walang maayos na matuluyan ang mga nagpupunta dito, walang maayos na paliguan at wala namang ginagawa ang gobyernong Kastila. Ninais ng mga Franciscan priests na magtayo ng hospital at simbahan sa lugar na iyon subalit kulang sila ng pera para sa proyektong iyon. Sa wakas, nuong 1604, nagpatayo ang gobyerno ng hospital na yari sa kawayan, ng simbahan at kumbento, ayon na rin sa pag-uutos ni Governor General Pedro Bravo de Acuña. The hospital was dedicated to Our Lady of the Waters.

Ibinigay ang pangangalaga ng hospital at ng simbahan kay Fray Diego de Santa Maria. Pagkatayo ng hospital, ang pondo para sa pagpapatuloy nito ay nanggagaling lamang sa mga bigay-bigay ng mga pasyenteng nagpupunta dito. Pagkain ang pinakaproblema ng hospital at kahit pa man nag-donate ang ilang tao ng lupa nila kung saan pwedeng magtanim na pagkukuhanan ng pagkain para sa mga pasyente ng hospital, kulang pa din iyon. Humingi ng permiso ang mga pari na nangangalaga ng hospital sa Los Banos sa mga taong taga Pila kung pwede silang mag-alaga ng mga baka sa isang bakanteng lupain nila na kung tawagin ay Jalajala. Pumayag naman ang mga taga Pila at isang rancho ang itinayo sa sito Jalajala na tinawag na Estancia de Jalajala. Nagtanim din sila ng mga niyog, at mga gulay.

Nuong 1640, opisyal na ginawang isang bayan ang Los Banos. Umunlad na kasi ang lugar na iyon dahil nakilala na ang mga hot springs na nakapagpapagaling. Maraming mga banyaga at mayayaman ang nagpunta duon. Isinailalim na ang pamamalakad nito sa gobyernong Kastila. Sa Jalajala naman, nagtayo dito ng isang malaking bahay at nagpaupa ng lupa ang gobyerno sa mga tao para manirahan. Nakilala na rin kasi ang Jalajala dahil dito dumadaan ang mga taong nagpupunta ng Los Banos para magpagaling. Isinailalim na rin sa isang administartor ang pamalalakad sa rancho ng Jalajala. Nagprotesta ang mga taga Pila dahi unti-unti na silang nawawalan ng control sa sitio nila at panandalian namang bumalik sa kanila ang pamamalakad sa sitio Jalajala dahil nagsampa ng kaso ang administrator sa korte. Dahil sa mahabang proseso, napasailalim ang pamamahala sa lupa ng Jalajala sa iba-ibang tao hanggang ang huling namahala ay kinanya na ang lupain bilang sariling pagmamay-ari.

Hanggang sa mapunta nga ang pagmamay-ari ng Jalajala kay Paul P. de la Gironniere, isang Pranses, ayon na rin sa una kong naikwento sa inyo DITO. Napalipat naman ang pagmamay-ari ng Jalajala sa kaibigan ni Paul na isa ding Pranses. Nang mamatay ang kaibigang ito ni Paul, napalipat ang pagmamay-ari sa pangatlong Pranses, kay M. Jules Daillard. Nang mamatay si Daillard, napunta ang lupa sa pagmamay-ari sa isang English bank kung saan binili ng mga Franciscan friars ang lupa sa halagang P50,000.00 nuong 1897. Ibinenta naman ng mga pari sa isang kumpanyang Belgian nuong 1900.

Minana ko naman sa mga ninuno kong Belgian ang Jalajala kaya ito ay pagmamay-ari ko na ngayon.

Nyaaaahhhh!

malamig na pasko, 2007

2007-12-04T10:05:00.001+08:00

December na. Ang lamig na, no? Lalo na sa gabi at sa madaling araw. Sa tanghali nga kapag lalabas, naka-jacket pa ako, tas dalawang patong pa na damit ang suot ko sa loob. Iniisip nyo siguro na exaggerated yung sinabi ko pero totoo, ganun talaga kalamig.

Wala kasi ako sa Jalajala, wala sa Manila, wala sa Pinas. Nasa malamig na bansa ng mapuputi. Kakadating ko lang nung isang linggo. Dito na ako magpapasko, pangatlong pasko ko na dito. Iniisip siguro ng mga inaanak ko at ng mga kumpare/kumare ko na nagkamali sila ng pagkuha ng ninong dahil pangatlong Pasko at Bagong Taon ko na itong nagtatago nyuk-nyuk-nyuk… Alam ko ang nararamdaman ng mga inaanak ko dahil ako mismo, isang pares lang ng ninong at ninang ang nakamulatan ko. Siguro may iba pa akong mga ninong at ninang subalit hindi ko na sila nakikita o kilala. Natatandaan ko nung bata pa ako, naiinggit ako sa mga kakilala kong bata na maraming ninong at ninang na napupuntahan tuwing pasko at bagong taon. Ako, laging sabit lang. Kung bente pesos ang binibigay ng mga ninong nila sa mga kasabayan kong namamasko, sa akin, sampung piso lang. Lima, kung minamalas-malas.

Pero hindi lang naman ako ang ninong na wala sa Pasko sa Pinas. Marami na kasing Filipino ang nasa ibang bansa at di na nakakapagpasko sa atin. Marami ding bata ang walang ninong/ninang, ang walang magulang pagsapit ng pinakamasayang okasyon para sa isang bata.

Gaano man kalayo ang Filipino sa Pilipinas, pilit pa rin nilang binubuhay, ginagaya ang paraan ng pagse-celebrate ng Christmas na parang nasa Pilipinas sila. Sa mga Katolikong simbahan na maraming Filipinong nagsisimba, may Simbang Gabi din sila gaya sa Pilipinas. May ilang simbahan na alas-kwatro ng madaling araw ang Simbang Gabi, kagaya talaga sa atin subalit karamihan ng simbahan ay sa gabi talaga ang Simbang Gabi, alas-otso ng gabi karaniwang isinasagawa. Pwede na rin. Pero mas okey sana kung sa madaling araw talaga kasi mas masarap bumuo ng Simbang Gabi kung pahirapan ang paggising para lang makasimba. Sakripisyo ba talaga.

Sa flat na kanilang tinitirahan sa ibang bansa, maggagayak pa rin sila ng mga Christmas decorations kahit pa gaano ito ka-trying hard tingnan, kahit hindi magkakatugma. Pipiliting magkaroon ng Christmas tree kahit pa sobrang liit nito para sa kanilang maliit ding flat na inuuwian.

Pagsapit ng bisperas ng Pasko, magsasama-sama ang mga Filipino sa isang lugar para sa kanilang Christmas party. Hanggat maaari ay Pinoy food ang handa nila. Pinoy-style spaghetti syempre. Sobrang lungkot naman ata nun kung sasalubungin mo ang Pasko na nag-iisa at malayo sa pamilya kaya kahit ano pa mang mangyari, kailangang magsasama sa Dec. 24 ng gabi. Strength in numbers, ika nga. Magsasaya talaga sila para itago ang lungkot na nararamdaman, ang pagiging homesick. Pero gaano man kasaya ang Christmas Party, kapag papalapit na ang alas-dose, isa-isa na silang mag-e-excuse, hahanap ng isang sulok na tahimik para tumawag sa pamilya nila sa Pilipinas, para marinig ang boses ng kanilang mga mahal sa buhay, sa asawa, sa mga anak, sa magulang, sa kasintahan.

“Oo dear, masaya kami dito, makukulit ang mga kasama ko…” sasabihin sa telepono, na may kahalong pilit na tawa upang huwag mahalatang tumutulo na ang luha at uhog.

Kung ating susuruin, gaano man kagarbo, gaano man kapreparado ang isang Christmas celebration sa ibang bansa, hindi pa rin nito matutumbasan ang isang Pasko sa Pilipinas. Gaano man ito kasaya, iba pa rin ang sayang nararamdaman na kapiling ang mahal sa buhay sa Pasko. Masasarap man ang pagkain at inumin, maganda ang sound system, ang decorations, masasaya man ang mga Filipinong kasama, ang mga parlor games, ang masasayang kwentuhan, kulang pa rin ang mga ito.

Wala pa rin ang mga mahal sa buhay na nasa Pilipinas.

kadiwa

2007-11-26T11:29:00.000+08:00

Natatandaan nyo pa ba ang Kadiwa dati? Malamang hindi na kung Backstreet Boys, 98 Degrees at Take That na ang mga boybands na kinalakihan nyo, hindi ang Menudo na gaya ng mga ate ko dati na patay na patay kay Robby Rosa (sabay-sabay tayo “ewwwwwwwwwwwwww...”)

Anywayyyyyy, kung hindi nyo man inabot ang Kadiwa, malamang ay naririnig nyo pa rin itong nababanggit ng ilang mga oldies. Ang Kadiwa dati ay ang opisina ng DAR ngayon, sa may kanto ng J. Delos Santos Sr St. at ng National Road. Para sa kaunting kaalaman ng ilang interesado, ang Kadiwa ay isang tindahan o mini-grocery store nuong early 80’s na itinatag ng gobyerno ni Marcos para magbenta ng mga mumurahing basic food at household items.

Nuong January 14, 1981, nilagdaan ang Presidential Decree No. 1770 na nagtatag sa National Food Authority mula sa dating National Grains Authority. Ang kautusang ito ang basihan ng pagkakatatag ng mga Kadiwa retail stores sa buong Pilipinas.

Natatandaan ko pa ang Kadiwa nuon dahil kapag pupunta kami ng nanay ko sa Kadiwa pagkatapos ng klase sa elementary, ang katumbas siguro nuon sa ngayon ay ang feeling kapag pupunta ng Megamall ang isang bata. Masaya. Iyon kasi ang kauna-unahang grocery store. Marami kang mabibili. Mura pa.

Sa likod ng Kadiwa ay isang maliit na palengke. Ang kauna-unahang palengke sa Jalajala subalit hindi ito naging patok sa mga tao. Ewan ko kung bakit. Hindi pa siguro handa ang bayan natin na magkaroon ng isang palengke gaya sa Tanay. May mga nagtitinda sa palengkeng iyon, may mga bumibili din naman subalit di kalaunan ay nawala na rin ang mga mamimili at nagbebenta. Di kalaunan, naging laruan na lamang namin ang likod ng kadiwa, kasama ang mga kambing na ginawang tambayan ang palengkeng iyon. Isipin mo rin, bakit ka nga naman bibili pa sa palengke eh may naglalako naman ng mga isda sa kalsada na mas mura? May mga baboy, manok at gulay din sa mga sari-sari store na malapit sa inyo, gaya sa tindahan ng Emy sa 3rd District na talaga namang patok na patok lalo na nuong mga panahon na iyon. Ito siguro ang dahilan kaya pinagbabawal na ng kasalukuyang lokal na pamahalaan natin ang paglalako ng isda sa kalsada para naman mapaunlad ang palengke natin ngayon at hindi masayang lang ang pondong inilaan sa pagpapatayo nito. Kaso ang layo naman kasi kaya hirap ding puntahan, mahal naman ang pamasahe sa tricycle.

Nuong May 31, 1985, inilabas ang Executive Order No. 1028 kung saan inalis na sa NFA ang kapangyarihang mag-control ng mga presyo ng bigas at mais at ang pag-aangkat ng mga ito, at muling ibinali sa private sectors. Inalis na rin sa tungkulin ng NFA ang mga marketing activities na may kaugnayan sa mga non-grains. Kaya sa katapusan ng 1986, isinara na ang lahat ng Kadiwa stores sa bansa, kasama na sa Jalajala. Isinara na rin ang mga tindahang ito dahil nalulugi na rin ang gobyerno at malaki ang kanilang gingastos dito.

Sa ngayon, sa pangalan na lang natatandaan ng iba ang Kadiwa. Darating ang panahon, maging iyon ay makakalimutan na rin at ang alaala ng Kadiwa ay mawawala na rin. Mid-80s nawala ang Kadiwa, kasabay ng unti-unti na ring paglubog ng Menudo. Makakalinutan natin ang Kadiwa, pero hindi ang Menudo. Ate, para sa iyo ang picture na ito kahit wala talaga itong kaugnayan sa Kadiwa.

Isa pa. Ewwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwwww…

belleza reunion, 2007

2007-11-11T20:32:00.000+08:00

Nabalitaan ko last week na may reunion daw ang mga Belleza sa basketball court sa munisipyo. Naisip ko “lahat ng mga taga Jalajala nandun?” Nyuk-nyuk-nyuk… Uki, exaggerated yun, I know, pero kamtotinkopit, madami talagang Belleza sa Jalajala, di ba?

Nasabi ko sa sarili ko, I have to be there kahit hindi nila ako kapamilya’t kapuso; hindi para makikain sa nabalitaan kong maraming pagkain, kundi para makita ko mismo ang kasiyahang iyon.

Sabado night, Nov. 10, around 9pm. Nagpunta ako sa court para manuod. Nasa kalagitnaan na ata sila ng kanilang kasiyahan nung dumating ako dun. Maraming tao sa loob ng court, halos mapuno. Nagsasayawan sila nung dumating ako, mukhang masaya silang lahat. May kasama pang sigawan ang mga nagsasayawan. Marami akong taga-Jalajala na kakilalang nandun pero madami ding mga bagong mukha. Siguro taga Maynila. May emcee na english kung magsalita kaya sa tingin ko ay galing Isteytsayd pa ang iba sa mga andun. May nakatabi akong kakilala na isa ding Belleza. Nalaman ko sa kanya na hindi pala yun reunion ng buong angkan ng Belleza sa Jalajala kundi isang sanga lang sa family tree ng kanilang angkan. Pero halos lahat ng Belleza na kakilala ko ay nandun.

Hindi ako mahilig sa mga reunions. Sa mga batch reunions namin sa school, ang total number ng napuntahan ko ay… zero. Pero iba ang mga family reunions, lalo na ang mga reunions ng magkakapamilya na hindi naman talaga lagi nagkikita-kita. Higit yung reuinions ng mga pamilya na ngayon lang magkikita-kita. Mabuti yung ganun para malaman mo kung ang bagong kakilala mong nais mong ligawan ay hindi mo pala pinsan. Pero dahil hindi naman nila ako angkan, nakita ko yung mga taga Jalajala na magkakamag-anak pala. Magpinsan pala si ano tsaka si ano, magkamag-anak pala sila.

Talented ang mga Belleza. Marami silang intermission numbers. May mga kumanta ng pop songs, may taga Tate na kumanta, na sabi dun ay kasali sa isang musical play back home. May mga dance numbers din sila na kitang-kita na talagang in-enjoy nila, na sa huli ay in-enjoy din ng mga nanunuod.

Hindi lang talented, madami din talagang magagandang Belleza. Maganda ang lahi nila. Meron din sigurong mag gwapings sa kanila pero di ko na napansin. Syempre, mas concentrate ako sa mga girls hehehe…

May prepared dance number din daw sila Tita Brendz subalit maghahating-gabi na kasi, hindi ko na nahintay. Iniintay ko ding sumayaw yung isang Belleza na naka white pants at may black inner blouse na balita ko ay suki ng sayawan nung teens pa siya. Subalit hindi ko siya nakitang sumayaw, baka ayaw na lang niyang masapawan niya ang mga bagong Belleza teens kaya mas minabuti na lang niyang mag-give chance to others hehehe…

Pero isipin nyo lang, kung magpa-family reunion ang buong angkan ng isang pamilya, mula sa kanunu-nunuan, makikita natin na lahat pala tayo dito sa Jalajala ay magkakamag-anak.

Dahil ultimately, ayon sa Bibliya, galing tayong lahat sa dalawang tao lamang.

***

magpo-post ako ng pictures ng reunion nila kung may magbibigay sa akin from their family :)

smps ulit

2007-11-07T13:13:00.000+08:00

Napadaan ako sa St. Michael Parochial School kahapon ng hapon nung uwian na ng mga istudyante. Ang sasaya nila habang pauwi, parang excited na excited at uwian na. May mga naghihilahan pa na sa aking pakiwari ay pinipilit sumama yung isang batang babae, na wag munang umuwi at sumama muna sa kung saan. Yung isa binatilyo naman, parang nahihiya habang kinakausap yung isang babae. Crush nya siguro at nagkakandautal-utal sa pagsasalita. Iniiwasan pang pumiyok.

Parang kami nuong sa St. Michael pa kami nag-aaral. Parang kami pero sa isang banda, hindi rin at malaki na rin ang pinagbago, ng school at ng mga nag-aaral duon. Ganuon naman ata ang buhay, maraming pagbabago pero may mga maliliit na bagay na hindi na mawawala sa atin.

Parang ang mismong school. Marami ng nabago sa loob, bago na ang pintura pero ang pinakang-istraktura niya ay yun pa din. Ang mataas na kisame, ang mga classrooms, ang hagdan, ang mga pader na naging saksi sa buhay-istudyante ng mga nag-aral dun. Ang pader na pinagsulatan ng mga pangalan ng mga crush, belok love (put name here), ng mga sagot sa exam na parang tunay na maliliit na hieroglyphics para di mabuking ng teacher. Ilang pahid man ng pintura ang itapal sa pader na ito, hindi nito mabubura ang mga kasaysayang kanyang nasaksihan. Sabi nga, if only walls can talk, marami na siyang maikukwento sa atin.

Sa mga mag-aaral ng SMPS, nag-iba man ang mga ito, iisa pa rin naman ang mga katangiang ating makikita duon. Ang mga makukulit at pasaway nating mga ka-batch, panigurado ay may katapat din sila sa mga bagong batch. Ang mga crush ng school natin, meron din sila. Kung meron tayong mga kaklase na anak ni Rizal, meron din sila, baka nga mas matatalino pa. Nagkakaiba na lang siguro yan sa perception, kung aling batch ang pinakamasaya, pinakamakulit, pinakamadami ang mga gwaping at chikababes, kung aling batch ang pinaka-successful. Dahil para sa akin, batch naming ang pinakamakulit at pinaka-cute hehehe walang aangal.

Nawala man si Mrs. Medina, nawala man ang mga teachers natin duon, may mga kapalit naman sila ngayon. Meron pa ding mga terror teachers sa SMPS, meron pa ding mga teachers na magaganda, meron pa ding magagaling na teachers at mga teachers na parang napadaan lang at nabigyan na ng trabaho duon. Hindi naman mawawala yan. Kaya nga sabi ko nuon, marami ang nakaka-relate sa kantang High School Life dahil magkakaiba man ang pangalan ng school, ng mga tao, ng lugar, ang buhay ng high school ay iisa lang.

“…every memory kayganda”, di ba?

undas

2007-11-02T12:39:00.000+08:00

Isang undas na naman ang nakalipas. Kagaya nitong nakaraang taon, gaya sa susunod na taon, isang undas na naman sa ating buhay; hanggang sa isang undas na tayo naman ang ipagtitirik ng kandila at dadalan ng bulaklak ng ating mga naiwan sa buhay. Sigurado iyan, pramis. Sa hinaba-haba man daw kasi ng prusisyon, sa… uhmmnn… sa sementeryo din ang bagsak.

May pinagkaiba ba ang undas ngayong taon sa mga nakaraang undas? Meron. Wala. Depende siguro sa matang papansin.

Unang-una, ilang araw bago mag undas, nakita ng mga taong maglilinis sana ng mga puntod sa lumang sementeryo na nawawala ang mga bakal sa paligid ng kanilang minamahal na namatay. Nawawala ang bakal na gate ni ganito, nawawala ang bubong na yero sa puntod ni ganire, nawawala ang bakod na bakal duon sa banda run. Ganito na ba kahirap ang buhay at kahit ang patay ay ninanakawan na? O ganito na lang kakapal ang mukha ng mga magnanakaw?

Nung bata pa ako, natunaw na kandila ang ninanakaw namin ng mga kaklase ko. Project kasi sa elementary ang mag-ipon ng natunaw na kandila para gawing floorwax sa classroom. Bibilugin naming parang bola ang tumutulong kandila ng mga patay naming lelong at lelang. Dahil mga bata pa, palakihan syempre ng nagawang bolang kandila. Shet, talo lagi ako dito dahil pinapagalitan lagi ako ng nanay ko kapag kinukuha ko ang tulo ng kandila. Madali daw maubos ang kandila dahil sa ginagawa ko. Dahil dito, natuto kaming manguha ng tulo ng kandila sa puntod ng ibang patay na umalis na agad ang nagbabantay. Syempre ulit, bata pa kami nun, di pa talaga namin alam ang tama at mali. Kasalanan iyon ng KJ naming mga magulang at ng mga teachers na lagi na lang nagpapa-project ng ganun tuwing mag-uundas. Kahapon, may mga nakita pa din naman akong mangilan-ngilang batang gumagawa pa din ng ganun. At ngayong malalaki na kami, ang ilan sa amin ay nagkatulo na rin.

Natatandaan ko din nuon, nalilibot namin ang buong sementeryo sa paghahanap ng mga lumang puntod na nagiba na, na kita daw ang mga buto at bungo sa loob. Meron nga ata kaming nakita. Nung mga nagbinata na at mga nagdalaga, nalilibot namin ang buong sementeryo sa paghahanap ng mga crush o mga taga Maynila na mapuputi. Para maka-jerk ba. Tatambay ka sa puntod ng kamag-anak mo para baka dumaan si crush, o kung swerte ka ay kalapit puntod nyo lang ang patay nila kaya buong maghapon kayong nagtatanawan o nag-uusap. Maraming ganyang sitwasyon. May mga nagkakatuluyan pa nga at nasa Amerika na ngayon at may dalawang anak, isang babae at lalaki errrr… Syempre, para mas masaya, magkakabarkada dapat magkakasama. Sa patay muna nila, tas sa patay naman namin, then sa kanila naman. Hanggang ngayon naman ay ganito pa din ang style. Nagpupunta sa sementeryo “to see and be seen”. Yun nga lang, kahapon, parang ang daming bading na nagkalat sa sementeryo. Wala namang masama dun, kakaiba nga lang kasi kapag sampung bading na magkakasunod na naglalakad, lahat naka short-shorts at miniskirt, “baktong” pa lahat, bakat utong. Ang isa pa naman dun, yung kala-kalaro namin nuon sa basketball na after a year na nawala sa Jalajala, bumalik siya the next bakasyon na kakaiba na ang itsura at kilos. Sumapi na pala sa pederasyon. Napag-isip-isip tuloy kami kung papano ba siya magdepensa nuon sa basketball. Madikit ba masyado? Laging nambubunggo ng pwet? Ewan.

Kapag may pamilya na, nagiging family reunion pagdating ng undas. Dito karaniwang nagkikita ang mga pamilya, ang mga anak-anak. Kadalasan din makikitang nagkakainan, nagsusugal, nag-iinom habang pinapalipas ang araw ng mga patay. Pero kahapon, may naglilibot na mga pulis na nagpapaalala na bawal ang malalakas na sounds, magsugal at mag-inom sa loob at paligid ng sementeryo. Tama lang naman.

If my memory serves me right, lahat ata ng undas ay inuulan. Ang iniisip ko nuon, ito ang paraan ng langit na basbasan ang lahat ng taong nakalibing. O kaya ay nakikiiyak sila dun sa langit kaya umuulan. Kahapon, ang init ng araw. Walang kaulap-ulap. Ito ata ang magiging kakaiba sa mga nakaraang undas, nasabi ko sa aking sarili dahil nag-iisa pa ako nun at wala pang makausap. Subalit pagdating ng hapon, biglang umulan ng malakas na malakas. Nyeeee… inulan din pala. Pero ilang menuto lang, eto na naman ang mainit na araw. Dumaan lang ang basbas na ulan.

Sa akin lang ha, kapag bata pa, mainit na kandila ang pinagtutuunan ng atensyon. Kapag lumaki na at nagkaroon na ng malisya, ang opposite sex na ang pinagtutuunan ng pansin. Kung may pamilya na, family reunion naman ang undas. Kapag oldies na at isang nakalimutang-pagpaligo-na-lang-at-amoy-lupa-na, ang tunay na diwa na ng undas ang kanilang nasa isipan. Kapag malapit na sa finish line, dito nila inaalala ang naging buhay at kamatayan ng mahal nila sa buhay na nasa puntod. Dito sila nag-aalay ng dasal, hindi lang para sa taong nasa puntod, kundi para na rin sa kanila, sa pagdating ng panahon na kailangan na nilang magpalista kay San Pedro.

Kaya nga di ba, sabi ko na sa hinaba-haba man daw ng prusisyon, sa sementeryo din ang bagsak.

Pwedeng sa Jalajala Public Cemetery o sa katapat nitong Garden of Peace Memorial Park. Pero kahit saan pa mang libingan, sa abo tayo nagsimula, sa abo tayo hahantong. Maliban na lang siguro kung kinain ka ng pating. Shark ebak ang kalalabasan mo.

But that is another story to be told next undas.

momo iyakin

2007-10-31T15:52:00.001+08:00

(isinulat ni ALADYBUG, isang taga jalajala)

Ang apat na mgkakapatid ay lumaking puno sa pagmamahal at kahit pa salat sa materyal na bagay ay masaya ang kanilang pamilya. Hanggang sa nagkasakit ang kanilang ama at kailangang i-confine sa ospital dahil sa malalang kalagayan. Ang kanilang ina ay naiwan sa ospital para mabantayan ang asawa at ang mgkakapatid naman ay nagpasyang umuwi muna ng bahay.

Mahal na araw iyon kaya ang tatlong mgkakapatid na babae ay sumama sa prosisyon sa bayan para ipagdasal ang amang maysakit. Naiwan nag-iisa ang kapatid na lalaki sa kanilang bahay. Matapos ang prosisyon ay agad din silang umuwi at laking gulat ng madatnan ang kapatid na lalaki na tahimik na nakaupo sa labas ng bahay. At ng kanilang tanungin kung bakit ayaw nyang pumasok sa loob, ito ang kanyang sinabi...

“Kanina pa kasi meron babaeng iyak ng iyak sa loob ng bahay at ng silipin ko ang pinagmumulan ng ingay wala naman ako nakita”

si kapitan

2007-10-30T17:31:00.000+08:00

“Uwi b u JJ? Wat tym?” text ko sa pinsan ko.
“Uu, uwi me 2day. Gabi na me dating jan. Y?” text back nya.
“Hndi n u bboto sa kapitan?”
“Di na. Kapitan lng nman” ang huli niyang text.

“Kapitan lang naman”. Matagal ko ng naririnig ang mga katagang iyan lalo na sa mga taga-Jalajala na sa Maynila nagtitigil. Hassle kasi para sa kanila ang umuwi ng bayan para lang bumoto sa eleksyon ng kapitan ng barangay at sa eleksyon ng SK (Sangguniang Kabataan). Hindi gaya sa eleksyon ng Mayor na talaga namang pambuno aba.

Pero kahapon, napansin ko (at napatunayan sa official statement ng Comelec) na malaki ang voters’ turn-out ngayon kumpara nung huling barangay election nuong 2002. Siguro ay nalaman na din ng mga botante ang kahalagahan ng posisyon ng kapitan. Siguro din ay nais nilang marinig ang kanilang boses kung sino ang nais nilang mamahala sa kanilang sariling barangay. Maaari ding nasabik silang bumoto sa barangay election dahil na-postponed dati yung dapat na election. Buti natuloy na ngayon. O kaya naman ay tunay lang masaya ang mga eleksiyon kaya marami ang bumoto.

Kung tutuusin kasi, malaki ang responsibiladad ng kapitan at ang kanyang kuneho este—kunseho. Ang kapitan ang pinakang-“tatay” ng lahat at kung may hidwaan man at di pagkakaunawaan, sa barangay muna sila lalapit para maayos. Kailangang maging patas lang ang kapitan sa pagsasaayos ng problema kaya ito ang isang kadahilanan kung bakit ayon sa batas, ang barangay election ay kailangang maging “non-partisan” o walang political party na na kinasasaniban ang mga kandidato para kapag nahalal na sila, kaya nilang maging pantay sa lahat. Kumbaga, ang mga kapitan ang “Prosecutor” at “Judge” na rin sa isang hidwaan. Pero syempre, nakatira tayo sa real world kaya ang theory na ito ay di rin nasusunod. Kilala naman natin kung sinong mga kandidato ang kaalyado ng kung sinong pulitiko o kung anong political party.

Matahimik naman ang eleksiyon sa Jalajala kahapon. Maulan lang nung nagbibilangan na sa hapon. Maraming tao sa kalsada pero ramdam mong di ganun ka-tensyon ang paligid kumpara sa mayoral elections. Ang nakita ko lang medyo kakaiba ay nang magpaputok na ng mga kwitis si Tony Calibara sa may gate ng elementary school isang oras matapos magsara ang mga voting precincts. Kandidato kasi siya bilang kagawad at ewan ko kung nagpaputok siya dahil nanalo na siya o nag-trip lang. Ayun, napagsabihan ng mga pulis na nakatalaga duon. Wala namang tensyon, nagtawanan pa nga ang mga taong nakakita.

Dito sa bayan, apat ang kandidao sa pagka-kapitan sa Brgy. 1st District. Dikit ang laban para sa dalawang kandidato at sa huli ay nanalo ang dating kapitan na si Kap. Nanding Belleza. Maganda din ang laban sa Brgy. 2nd District. Dalawang kandidato, dikitan at sa pagkakaalam ko kagabi bago ako matulog, 24 boto lang ang lamang ng nanalong si Kap. Joey Anago. Congrats, ‘pre. Sa Brgy. 3rd District lang nagkatambakan at nanalo si Kap. Ino Miranda. Sana rin nanalo bilang kagawad si idol Pip Licudan. Sigaw ang orig.

Hindi ko pa alam kung sino-sino ang nanalo sa ibang baryo/barangay. Kapag may nasagap ako, sasabihin ko dito.

At dahil kahapon pa natapos ang eleksyon, ang masasabi ko lang ay tigilan na ulit ang pamumulitika at panahon na para mag-labing-labing na ulit ang mga tao. Isang araw lang naman ang eleksyon.

"boom! huli ka balbon!"

2007-10-23T13:17:00.000+08:00

Una sa lahat, ang letter “a” at number “1”… err— parang mali ata. Ulit, ulit. Una sa lahat, turuan ko muna kayo kung papano malaman ang IP address ng mga nagco-comment sa Chismisan Section sa sidebar. Itapat nyo lang ang cursor ng computer nyo sa “#” sign sa dulo ng comment. Lalabas dun ang huling dalawang sets ng IP address. Ang IP address ay sets of numbers na unique sa isang computer na nakakonekta sa internet. Hindi pupwedeng magkapareho ng IP address ang dalawang computer na gumagamit ng magkaibang internet provider. Hindi rin nababago ang IP address.

***

Nagbigay ng advice si Jomark na wag ko na lang daw pansinin ang mga nanggugulo dito, gaya ng ginawa niya dun sa nanggugulo sa Forum. Hiningi din niya ang IP address para ma-compare daw niya. Pre, madali lang naman malaman ang IP address ng nag-comment sa Chismisan Section ng blog na ito (read instruction above). Dun ko nalaman ang IP mo na 253.170 nang mag-comment ka nitong huli (click picture above for a clearer view)

Joms, di ko na naman talaga papansinin. Nang mag-comment ako NITO, it was a sort-of warning na tigilan ang panggugulo kasi kilala ko siya thru his/her IP address. Pero kahapon, nabasa ko ang sinabi nya na “simulan na ang siraan, Oki na oki yan”… na parang si Tagabario na mahilig sa siraan. Imbis na mag-sorry, mas gusto pa niyang ipagpatuloy ang siraan sa di ko malamang kadahilanan (click picture above). Pakiramdam ko kasi, hangga’t hindi siya nae-expose, hindi siya titigil kaya kahit gusto ko mang wag ng pansinin, ie-expose ko na lang para tumigil siya, hopefully.

Pre, NCIS mode tayo ha. Wala ka bang napansin, pareho kayo ng IP address na 253.170? Binalikan ko yung comment nung “guest” na kinutya ang pamilya nila Elat na alien daw ba, eto ang nakita ko (click the picture at the left). Nabasa ko din ang comment na katulad nito dati sa blog ni Tagabario.

Whoa! Joms, pareho din kayo ng IP address na 253.170? Eto pa, yung comment ni “Saudiboy” at “Titikomalaki”, ipapaputol ko ang titi kong maliit kapag pareho din kayo ng IP (click the picure at the left).

WaaaahhhHHHH!!!! (snap! putol) Shiet! Tapos ang maliligayang araw, magpa-pari na lang ata ako.

Nang mag-comment si Carla dito (click picture at the left), akala ko siya ang nag-comment tungkol sa “ulo” kasi kapareho din ang IP address na 253.170 sa comment nya. Hindi ako makapaniwala nuong una. Ang pagkakaalam ko kasi, galing sa mga kaibigan ni Carla na kakilala ko din, mabait si Carla, clear at logical mag-isip. Sorry Carla ha, I don’t expect you to forgive me but sorry none the less.

Pareng Joms, nanunuod ako ng series na Criminal Minds pero di ko ma-analyze kung bakit ganito ang mga pangyayari. Baka pwede mong i-explain sa akin. Iisang IP address, iba-ibang name ang ginagamit, at iba-ibang comments ang sinasabi.

Tol, natatandaan mo nung may nagtangkang sumira ng blog na ito gamit ang www.sitedestroyer.com/? Inisip mo na ikaw yung pinagbibintangan ko, di ba? Eto ang sabi mo pa nga nuon :

Jomark said...

ok na sana website na to, nakakakuha din ako ng information para ilagay sa forum sa Sulong jalajala dahil malayo ako at walang alam sa ga kaganapan dyan, kaya lang sa mga sinasabi mo ako ang pinagbibintangan mo,2 lang tayong may site dito sa cyberworld na tungkol sa jalajala kaya hinde ako mag wawalang kibo lang, una nakatira ako sa california pero hinde sa culver city ni hinde ko nga alam ang lugar na yon!nakakatawa ka naman parang ako lang taga jalajala dito sa california! 109 e 232 pl CARSON CA pa puntahan mo pa ko sa kamag anak mo! magtanong tanong ka muna bago ka manira! ang IP ok ay 76.169.149.59 www.ip-adress.com na alam kung alam mo! ni minsan hinde ko siniraan site na to bagkus kumukuha pa nga ako ng impormasyon dito, nakakalungkot naman dahil hangang dito ba naman may siraan? nilagay ko ang pangalan ko na ako gumawa ng site ng Sulong jalajala dahil hinde ko kelangan magtago nagtataka nga ako sayo bakit kelangan mo pang magtago wala ka naman ginagawang masama? kaya pala nagtatago ka para paniwalaan ka? kawawa ka naman baka kasi hinde kana paniwalaan pag nag pakilala kana tsk! tsk! tsk! at pangalawa wala akong balak tumakbo sa jalajala..kaya wag mo na kong siraan di na kelangan. HINDE NAMAN KELANGAN ANG KAPANGYARIHAN PARA TUMULONG! pasensya na sa mga nakakabasa dito "ayoko lang kasi ng pinagbibintangan ako ng hinde ako gumagawa" AT KAYA AKO SUMASAGOT DITO KASI AKO PINAPATAMAAN NYA!

Pagkatapos, parang himala na may umamin na siya daw ang nag-attempt na sumira sa blog. Ang pangalan daw niya ay “Shirly” at eto ang sabi niya:

shirly said...

sorry sa nagawa ko, ako po talaga ang nag attemp manggulo dito hinde kasi maganda karanasan ko sa jalajala dati na andyan ako nag tanong ako sa friend ko kung paano kala ko naman walang reaction at hinde malalaman ginawa ko kasi for fun lang po yon, sorry po ulit ako po si shirly malapit po kami sa simbahan dati nakatira dayo lang kami dyan sa jalajala, ngayon andito na kami sa glendale california, sorry sa nagawa kong gulo, sa inyo po mga mister

Nasabi ko na ang IP address nung taong yun dun sa dati kong POST, di ba? Dati din, nag-comment ka dito at eto ang lumabas na IP mo 229.59 (click picture at the left). Pansinin din ang date at time na Sept. 18, 2007 at 10:28 pm.

Sinilip ko ang sitemeter ng blog na ito at eto ang nakita ko sa iyong pagbisita nung araw at oras na iyon (click picture below). Visitor #3,694 ka nuon.

Ang kasunod na visitor #3,695 ay ikaw din nuong 11:05 pm naman that same date. Ibig sabihin, from 10:25pm hanggang 11:05 pm, iisang IP lang ang bumisita sa blog. Nag-comment ka ng 10:28pm (click picture below).

Pero teka, “Holy macarroni Batman!” Ang IP nung nanira dati ay 66.59.229.. Ang IP mo ay 66.59.229! Pareho na naman?

Napansin mo siguro na nabaligtad ang last two sets of numbers ng IP address. Ganun talaga pre, nababaligtad talaga ang IP sa sitemeter at sa shoutbox.

Ang tanong, bakit naman ganun? Wag mo naman sabihing sinisiraan lang kita dahil kitang-kita naman sa mga screen-capture pictures. Actually, matagal ko ng napansin ang mga IP na ito pero di ko na sana sasabihin, tinatawanan ko na lang. Pero napansin ko kasi na parang mga pami-pamilya ang gustong pag-awayin. Wag naman. Buti nga di nagre-react ang pamilya ni Elat. Kahit dun sa blog ni Tagabario, ganun din ang style, pinag-aaway ang mga tao.

Pre, peace lang. Live and let live. Walang pakialamanan. Kayabangan kung iisipin na masikip ang cyberspace para sa dalawang website na may kaugnayan sa Jalajala. Kung ayaw nyo dito, wag magbasa. Kung may mali akong maisulat, tell me in a constructive way. There is more to life than blogs, forums, friendsters and the internet.

Alam ko may mga kaibigan kang makakabasa nito at ipagtatanggol ka nila. Natural lang yun, dahil kaibigan mo sila. Kung ako ang nasa katayuan mo, gugustuhin ko ding kampihan nila ako. Pero para sa kanila, wag nyo naman sanang isipin na sinisiraan ko siya or kinaiinggitan. Walang rason para gawin ko iyon. At batay sa mga naiprisinta ko, alam nyo na naman siguro kung sino ang nag-uumpisa ng lahat.

Ang advice ko para sa lahat? Enjoy life. Count your blessings. Masarap ang namumuhay ng tahimik. Sana talaga last na ito. Please?

Yeeesss, ang drama ko hehehe

may papasabugin din ako (pero hindi sa Glorietta)

2007-10-20T11:51:00.000+08:00

May nagco-comment dito sa chismisan section (see sidebar) kung saan nilalait ang angkan nila Elat (malalaki daw ang ulo). Nabasa ko na rin ang comment na iyon sa Jalajala Tambayan blog. Kilala ko na kung sino yung nag-comment na iyon dahil kita ko ang IP niya. Papalampasin ko na sana dahil iniisip ko na lang na momentary lapse of judgement yun para sa kanya. Hindi ko siya kilala personally pero ang tingin ko sa kanya nung una ay may pinag-aralan and wont resort to such low level of commentaries.

Sinabi ko ito sa kanya pero mas nanlait pa imbis na mag-sorry kay Elat. Now i have no choice but to expose her/him. Pero sa totoo lang, ayoko sana ng mga ganitong issues dito sa blog. All i wanted here is to write. Just to write and leave me alone with your politics and issues i dont care about.

Pero sige, i will leave you one last chance. SAY SORRY LANG HERE USING YOUR I.P. and i will forget about this. Say sorry dahil wala naman ginagawang masama sa inyo si Elat or ako. Ayoko din kasi mapasama ang tingin sa inyong pamilya (believe it or not). Let's leave politics to the grown ups.

SAY "SORRY" LANG, YUN LANG. One word, five letters.

If you do this, I wont expose you or your brother na naunang magtangkang sirain ang blog na ito using www.sitedestroyer.com. This is not a bluff. I have evidence matagal na. Ayoko lang ilabas dahil ayokong mapahiya kayo at ayoko ng mga issues na ganito. May mga friends din kasi kayo na friends ko din.

Yun lang po. Salamats.

hometown

2007-10-19T17:28:00.000+08:00

*I wrote this a thousand years ago on a little book I always have in me wherever I go. I’m posting it here kasi wala lang hehe…

Jalajala Rizal is where I grew up. JJ is a somewhat destitute, joyless town. You’ve never probably heard of it. Heck, you won’t even find it in old Philippine maps. But that’s okay.

That luckless town doesn’t have any running potable water. Telephones were installed only recently, like a million years after it was invented. Cable TV is just a myth so forget about the internet. Jalajala has no fire truck, no public market and the municipal building is as big as some barangay hall in Pasig. Fast food stores are still an unknown in that poor town but that’s okay because the town people don’t have any doughs to buy those Macs and Bees.

Nightlife is dead. You’ll be damn lucky if you find 10 living people at ten in the evening. Hell, you won’t see anyone at 10:15. Try 3 in the morning then you’ll see people already awake and nakatambay. Go figure. Even during the day, you won’t see many people especially during weekdays. Summer is happy times, but compare that to others, it seems we’re forever mourning. But that’s okay.

Jalajala has no real culture, no history worthy of any history books. If a tourist wants to know where the good spots are, we’ll show him the town exit because I’m sure he’ll fid the Holy Grail first (wherever it is) than find a good spot in Jalajala. Good spot? Hahahaha that’s a good one.

Basically, we have nothing. We have no traffic jams here, no pollutions, no gruesome crimes happening, no NPA-MILF-Abu Sayaff and that’s no kidding. All we have are quiet time, clean air, little mayas chirping merrily. All we have is time in the world and time here moves oh so slowly. But hey, that’s okay right?

This is my kinda town.

magaling ka bang trumabaho?

2007-10-18T15:50:00.000+08:00

Nuong isang araw, binisita ang blog na ito ng isang nagpakilalang apo ni Laong-Laan; na sa aking pagkakaalam, ang “Lalong Laan” ay ang isa sa mga ginamit na pen name ni Jose Rizal. Nang aking suriin at pag-aralan ang minungkahi nya, nadagdagan ang aking pag-asa na kahit papano sana ay mabago ang pamumuhay ng ilan sa ating mga kababayan.

Nabanggit niya na marami na raw mga small-scale livelihood projects na naipatupad sa Jalajala. Tama ang sinabi niyang ang isang problema ng mga initiatives na ito ay ang sustainability ng proyekto, kung papano ito mapapalago at mapapatatag. Nung 1990’s, tumulong ang JICA sa bayan natin thu the Integrated Jalajala Rural Development Projects kung saan ang isa sa mga proyekto nila ay ang pagtatayo ng isang makabagong irrigation system sa mga baranggay na ang pangunahing pinagkakakitaan ay ang pagsasaka. Maganda ang proyektong ito dahil buong taon ng makapagtatanim ang mga magsasaka, hindi lang tuwing tag-ulan. Ang kailangan lang nilang gawin ay bayaran ang kunsumo ng kuryentong nagpapatakbo sa water pump ng irigasyon. Magtatayo sila ng isang kooperatiba para mamahala at magpalakad sa irrigation system. Makalipas ng 2-3 taon, habang binabagtas namin ng tatay ko ang mga baryo, nakita namin ang mga magsasaka na nagpuprusisyon, humihingi ng tulong sa santong patron nila para umulan. Anong nangyari sa irigasyon? Hindi nila nabayaran ang lumaking kunsumo ng kuryente kaya pinutulan na sila ng Meralco. Hindi tuloy nakapagpigil ang tatay ko at nasambit na “tingnan mo itong mga taong ito, kung nagbayad lang sila sa Meralco, hindi na nila sana kailangang humingi ng ulan sa Diyos para lang makapagtanim…” Iyan ang binanggit ng apo ni laonglaan na kailangan ng sustainability ng proyekto. A decade later, karamihan ng mga magsasakang ito ay naibenta na ang kanilang mga bukirin at bumili na lamang ng pampasadang jeep, tricycle o kaya ay nag-Saudi, Dubai o Iraq. Sayang.

Pero, datapwa’t, subalit naisip ko din na hindi lang dapat basta-basta magtatayo ng isang livelihood project gaya ng sa nakita ko sa Brgy. Pagkalinawan at Bagumbong. Kailangan ding isaalang-alang kung may market ba sa kung ano mang produktong gagawin ng proyekto. Alam natin ang kabutihan at kasamaan ng Globalization at ang isa sa mga di kanais-nais na epekto nito ay mahihirapan tayong makipagkumpetensya sa mga katulad na produkto ng mga bansang mas maunlad. Mahirap makipag-compete ang isang backyard industry sa Brgy. Palaypalay laban sa isang factory sa Shanghai, China.

Mahirap, pero hindi imposible.

Kailangan lang pag-aralang mabuti ang lahat ng dapat isagawa.

Kaya tama ang sinabi ni apo ni Lalong-laan na malaki ang role na dapat gampanan ng Local Government Unit (LGU). Naalala ko ang sabi ni Jomark na hindi kailangan ng posisyon (sa pamahalaan) para makatulong. Tama naman dahil bawat isa sa atin ay may kakayahang makatulong subalit mas malaki ang maitutulong ng isang taong may kakayahan at kaalaman kung siya ay may posisyon sa pamahalaan. Malaki kasi ang magagawa ng mga lider ng isang LGU sa kanilang mga constituents kung gugustuhin talaga nila at kung pagtutuusan ng pansin. Hindi lang pakikisama ang kailangang gawin ng isang lider kundi bigyan ng direksyon ang bayan kung saan ba ito dapat pumunta.

Maliban sa mga infrastructure projects sa bayan natin ngayon, sana ay mabigyan pansin din ang pagkakaroon sana ng trabaho at mga skills para makapagtrabaho ang mga taga Jalajala. Nung isang gabi habang bumibili kami ni Elat ng lugaw sa may hiway, may nakita kaming mga nagbabaraha sa gilid ng daan. Ilang minuto pa, dumaan ang mobile ng pulis at dinampot ang mga nagbabaraha. Narinig ko pang sinabi ni Chief na malapit lang ang lamayan ni Batik, dun pa sila mga nagbabaraha. Dinampot tuloy sila at dinala sa presinto, malamang para paglinisin duon. Kasi naman, kung may trabaho lang sila, sana ay tulog na sila ng mga oras na iyon dahil papasok pa kinabukasan.

Trabaho ang kailangan ng Jalajala ngayon… pero nagugutom na ako.

Sana may Jollibee dito.

anong problema?

2007-10-16T16:27:00.000+08:00

Ayon sa ginagawa kong survey dito sa blog (see sidebar), as of 4:00pm today, ang pinakaproblema ngayon sa bayan natin ay… kawalan ng jollibee (NYAAAAAHHHH!!!).

Dos por dos, por santo! Sana naman ay pasaway lang ang 41 na taong bumoto nun. Kasi di pa naman ganun kakailangan ang Jollibee; may Ponsa pa naman, kainan nila Paco, lugawan at KFC (kantong fried chicken) sa hiway.

Dati-rati, naging problema natin ang mga pinagbabawal na gamot at ang mga taong nahilig dito. Naging problema din ang jueteng nuon at korapsyon. Sa tingin ko naman, hindi na ganun katalamak ang mga iyon sa ngayon. Mahirap na kasi ang buhay, wala ng pambili ng bato.

Hindi rin natin ganun kaproblema ang krimen bagama’t nilimas ang bahay ni Dr. Del Bellin nuong sabado ng gabi ng mga magnanakaw. Hindi naman sila nasaktan, nawala lang ang lahat ng kanyang mga alahas. Earlier this year naman, nagkabarilan ang mga pulis pangkalawakan ng Jalajala at mga magnanakaw ng kable ng kuryente sa may highway sa Brgy. 1st District. Overall, tahimik pa rin ang bayan natin.

Para sa akin kasi, ang pinakaprolema natin sa ngayon ay ang kawalan ng trabaho. Ang ilan lang may magandang trabaho sa atin ay yung mga nakapag-aral at yung mga pinalad na makapag-abroad. Ang karamihan ng mga unskilled laborers, nakatambay lang at nagbabaraha lalo na kapag napapadaan ako sa Brgy. 3rd District. Okay pa nga yung mga nagta-tricycle pero alam kong di rin sapat ang kinikita nila sa araw-araw.

May nakapagkwento sa akin na as late as the 80’s, bibihira daw ang mga nakatambay sa bayan. Marami pa kasi nuong mga fish pond at ni-require ng mayor that time na ang mga kukuhaning tao lang sa mga fish pond ay mga taga Jalajala lamang. Ang mga kalalakihan ay nasa laot, nagtatrabaho. Ang mga babae naman, makikitang nagkukumpuni ng mga sirang lambat galing sa mga fish pond. Nakahanay daw ang mga lambat sa kalsada, mula sa may pantalan hanggang sa kabilang dulo ng kalsada.

Sa akin naman paglilibot-libot, nakita ko last year sa may Brgy. Pagkalinawan ang isang small-cottage industry business. Gumagawa sila ng mga Christmas decorations from raw materials. Sila ang gumagawa ng pinakang-katawan ng decoration at dadalin iyon sa ibang bansa. Sa ibang bansa na ifi-finish product ang kanilang mga ginawa. May nakita din akong katulad nito sa may Brgy. Bagumbong, dun sa isang sityo pataas sa bundok dun.

Naiisip ko lang, pwede itong gawin dito sa bayan. Hindi naman kailangan ng masyadong skills para sa mga ganung klase ng cottage indutry. Kung may pera lang ako, pwede akong sumangguni sa Department of Trade and Industry (DTI) para humingi sa kanila ng inforation para dito.

Kamtotinopit, sana maisipan ito ng ating mayor ngayon. Baka may mga kakilala siyang mga kaibigan na pwedeng mag-invest ng ganito sa ating bayan. Hindi naman kailangang malakihang investment o business ang itayo, kahit ilang small-cottage industries lang, malaking tulong na iyon kesa naman maghapong nakatambay at nakatunganga.

Alam ko may mga nagbabasa ditong mga taga munisipyo (binabati ko nga palaang mga taga LCR). Baka naman makausap nyo si Mayor, pwede kayang ma-suggest nyo yun? Hehe…

pagkalinawan

2007-10-14T21:26:00.000+08:00

“Kampanaryo” ang dating tawag sa Brgy. Pagkalinawan. Hindi ko alam kung bakit pero sigurado akong yun ang dating tawag sa barangay na ito. Taga Pagkalinawan kasi ang lolo ko at nagbabakasyon kami dun nung bata pa kami. Natatandaan ko pa, wala pang kuryente nuon sa Kampanaryo. Lubak-lubak pa din ang daan dahil hindi pa ito inaayos ng Japan International Cooperation Agency (JICA). Natatandaan ko pa, may ilang pagkakataon na bangka ang sinakyan namin papuntang Pagkalinawan mula sa pantalan dito sa bayan.

Alam ko ang iniisip nyo, “ang tanda na ni Pao pero cute pa rin…”

Oo, cute ako pero di naman ako ganun katanda. Kailan lang din naman naayos ang highway papunta sa mga baryo. Kailan lang din nagkaroon ng kuryente. 80’s, di ba? Bata pa ako nung 1980’s.

Masarap nuon sa Pagkalinawan. Malinis ang tubig sa dagat at buhangin ang ilalim nito, hindi katulad sa bayan na burak. Bago pa uminit ang araw sa umaga, nagtatakbuhan na kami papuntang dagat para maligo. Magbabanlaw naman kami sa poso na mainit ang tubig dahil daw sa bulkan ng Jalajala. Pagdating naman ng hapon, kung hindi kami naglalaro ng habulan, nagpapalipad kami ng saranggola. Malakas kasi ang hangin sa baybaying dagat. Kadalasan din, nilalakad namin ang “beach” hanggang sa hindi na namin makita ang bahay ng lolo ko na nasa tabing dagat din. Kapag di na namin nakikita, natatakot na kami at maglalakad ng pabalik. I think malapit na kami nun sa Lubo at Naglabas.

Mababait din ang mga tubong taga-Pagkalinawan. Puntong Batanguenyo sila, malamang ay dun nanggaling ang kanilang mga ninuno. Natutuwa sila nuon kapag nakikita nila kaming magkakapatid na nandun. “Ay ala, nandine pala ang mga apo ni Ka Benny ey… Parine muna kayo’t makakaeyn!”

May mga alagang itek ang lolo ko nuon at natatandaan ko, maaga kaming gumigising upang mamulot ng mga itlog ng itek na nasa lupa. May program din duon ang UP Los Banos kung saan nag-aalaga sila ng mga baka. Tuwing gabi, pagkagat ng dilim at nagbubukasan na ang mga gasera, kukuha ng gatas ng baka ang mga naging kaibigan naming mga taga-UP at iinom kami ng mainit-init pang gatas habang nakapalibot sa isang bonfire at makikinig sa mga kwento nila. Kitang-kita mo ang mga bituin sa langit, maging ang mga ilaw galing sa kabilang ibayo ng Lawa, sa mga bayan ng Laguna.

Paborito kong puntahan ang maliit na kapilya ng Pagkalinawan. Mula kasi sa lubak-lubak na kalsada, aakyat ka pa sa maraming baytang para marating ang kapilya. Pataas na lupa kasi iyon at nasa tuktok ang kapilya. Kung hindi ako nagkakamali, San Isidro ang patron nila dun. Mula sa kapilya, kitang-kita mo ang dagat at karamihan ng mga bahayan.

Marami akong “firsts” habang nagbabakasyon nuon sa Pagkalinawan. Dito ako first natutong magbisikleta. Dito rin ako first nakasakay ng baka at nahulog dahil mahirap sumakay sa baka, gumagalaw kasi ang “loose skin” nila. Sa Pagkalinawan din ako first nakatikim ng Chili Con Carne, sa fiesta nila. Dito rin ako unang nagkaron ng bulutong.

Simula nung mamatay ang lolo ko, bihira na kaming nakakabalik ng Pagkalinawan. Nandun pa rin ang iba naming kakilala pero marami na ring bagong mukha. Marami ng bahay ang bago, di na ganun kalinis ang tabing-dagat. Wala na ang itikan ng lolo ko, wala na rin ang bakahan n mga taga-UP.

Pero ang halos di nag-iba ay ang kapilya nila.

Tuwing inaakyat ko ang tuktok sa kapilya, bumabalik sa aking alaala ang mga panahong inilagi ko nuon dun. Nung ako’y bata pa.

si mayor, nasa tv!

2007-10-10T18:35:00.000+08:00

This page requires a higher version browser
For the latest Philippine news stories and videos, visit GMANews.TV

Okay din sana kaso Eli "Tillas" ang nakalagay. A case of sloppy journalism.

Wala lang, nakakatuwa lang ma-extra sa TV ang isang taga Jalajala hehe

Maraming tao ang may iba't-ibang opinyon kay Ka Eli pero ang di maipagkakaila ng lahat, maganda ang boses ng mayor natin. Pwedeng-pwedeng pang radyo, o ha.

jalajala on a tricycle

2007-10-08T15:32:00.000+08:00

yey!

2007-10-05T12:48:00.000+08:00

Although sabi ko ay nagsusulat ako unang-una para sa aking sarili, kadalasan ay nakakadagdag ng inspirasyon lalo na kapag nalalaman mong may nagbabasa ng sinulat mo. Lalo na kung ang nakabasa ay isang taong binabasa din ng marami.

Gaya ni Manuel L. Quezon III. Sa pangalan pa lang ay alam nyo na ang kanyang pinanggalingang pamilya. Lagi ko kasing binabasa ang blog niya at isa ako sa maraming nagbabasa sa mga posts nya for the recent news and his opinions on them.

Yey! Natutuwa naman ako na kahit na papano ay napansin din niya ang munting sulok ko dito sa cyberspace. Nabasa pala niya ang live-blogging na ginawa ko ng nakaraang fiesta natin. Binanggit niya sa isa niyang blog post. Read it HERE.

Oo, alam ko maiksi lang ang pagkakabanggit niya sa blog ko pero for someone like me, malaking bagay na yun.

Isa pa.

Yey!

sayns op da tayms

2007-10-02T16:01:00.000+08:00

Nabasa ko ito sa friendster testi ng isang taga Jalajala.

npka maldita nean lyk me.'hehehe. . . xmfre ndi pwding inaafi afi kmE hehehe... frnd n kmE nean sinz.'bert!hehehe.'kea lm n nmn ugali ng izat iza! ava..!!!!!!damEng tymz nrEn kme ngaway nean.''db nga??my mga araw n ndi tlga kmE ngkksnd0ng 2.'!!!kea un gerahan 2 d max.!!!! mnzn xa ang umpza ng pag aaway nmng 2..!pe0.'xa dn humihngi ng x0wi!lyk n0w.'kea kme ngkbati kz.'xa ung gmwa ng way para maauz lht... pe0.'zrap ne2ng kzama.'kht pur0 kl0qhn ang alam.!

ahm..gurl e2 lng mzsav q0h.'zna mgbag0 kn!! zayang.'ang kgndahn.!db?!qng cra nmn imge u z iva!!yaAn m0h kea p yang mabag0!! my pag kkta0n prn nmn.'eh!!!!bztah ckret iz a ckrEt.'prmz.'alang mkklbaz z mga cnv m0h zkn!!

Depende kung ilang taon ka na ngayon, pwedeng madali mong nabasa ang testi na iyon, o sumakit ang ulo mo (gaya ko) ahuhuhu… Para sa iba, naiinis siguro sila at nagtataka kung bakit ganun pa ang paraan ng pagsusulat. Pero balik tanawin nyo nung kapanahunan nyo, di ba may sarili din kayong paraan ng pagsasalita nuon?

Natatandaan ko, nauso sa mga taga Jalajala ang pagdadagdag ng additional “chi” sa mga words. Gaya ng ang “matamis” ay nagiging “machitachimischi”. Komplikado naman pero nauso din ang paglalagay ng extrang “G” sa bawat syllable ng salita. Ang simpleng tanong na “Saan ka pupunta?” ay nagiging “sagaagan kaga pugupuguntaga?” Bakit nila ginagawa iyon? Higindigi kogo digin agalagam. Bagastaga gaganugun agang nagatagatagandagaagan kogo (Hindi ko din alam. Basta ganun ang matatandaan ko).

Uso din nuon ang pagbabaliktad ng mga salita.

Alam na alam natin na ang “erap” ay “pare” na nag-evolve din sa “repa” at “repapips”. Kapag may di ka naintindihan, sinasabi mong “bomalabs” o “malabo”. “Bokal” ang tawag natin kay Gov. Ito Ynares dahil sa kokonti niyang buhok. Maganda naman ang “wangkata” ng girlfriend ko. Corny naman para sa mga rockers ang salitang “in love” kaya ginawa nila itong “inlababo”. Bomalabs?

Hindi lang naman sa mga words ginagawa iyon dahil kahit ang mga pangalan ay binabaliktad din. Si Grace ay tinawag na “Ecarg”. Si Carla ay “Alrac”. “Trebuh” na ang tawag kay Hubert. Wala lang, style lang ba. Uso kasi yan na nilalagay sa patahing uniform sa basketball at sa volleyball. Either sila ang naglalagay mismo sa shorts nila o pangalan ng crush nila ang pinapatahi sa shorts.

Eto pa. Nauso din ang pagdadagdag ng letrang “H” sa mga pangalan.

Gaya ng “Joey” ay nagiging “Jhoey”. Si “Jennifer”, di pa nakuntento, naging “Jhennifer”. Pero si Gigi, dahil maiksi lang ang pangalan niya, naging “Ghighi” at nung naging boyfriend niya si Christopher, naging “Topherghi” ang collective name nilang dalawa. Nagbreak sila at naging boyfriend naman niya si Rico. Shempre, “Ghicoh” na ang pangalan nila.

Okay lang sana ito kahit pa medyo humahaba ang pagkakabigkas ng pangalan at tipong mauubusan ka ng hangin sa dibdib bago mo pa masabi ang pangalan. Ang problema lang, kapag bad breath ang kausap mo at dahil nailabas niya ang lahat ng kanyang hininga, malamang ay nasagap mo iyong lahat.

Oh, di bhhhhaaaaaaaaaaaa…?

live blogging the 2007 st. michael fiesta

2007-09-29T13:04:00.000+08:00

kagaya ng ginagawa ni MLQ3 sa Senate hearing ng ZTE-NBN deal, eto ang version ko ng live blogging ng fiesta natin...

7:30 am : Umuulan pa din. Brownout pa. Nagising ako na masakit pa ang ulo dahil sa hang-over na ininom kagabi. SanMig Light syempre, Fiesta eh hehe next time na lang ulit ang Generoso at Gran Matador. Kahapon, maghapon na umulan lalo na nung gabi. Hindi ko alam kung may palabas sa plaza kagabi kasi nung pagdaan ko, wala namang tao dahil sa lakas ng ulan. Sabi nila may Miss Gay daw pero wala naman. Sayang este--- May parade nga pala ang mga Ganda Lola contestants kahapon ng tanghali nuong di pa umuulan subalit di ko nakuhanan ng video dahil ang bilis ng andar ng mga floats na sinasabkyan nila. Nagmamadali siguro kasi magluluto pa ng mga handa nila sa Fiesta hehehe

8:43 am : Umuulan pa din, brownout pa. May naririnig akong drums and buggle sa labas pero di ko naman mapuntahan at panuorin dahil malakas nga ang ulan. Wala kaming bisita dahil wala kaming handa nyuknyuknyuk... Asan kaya si Batgurl? Malamang lasing na ng ganitong oras yun.

10:15 am : Umuulan pa din. Wala pa ding kuryente. Ho-hummm... makatulog nga ulit.

11:00 am to 12:00 pm : May kuryente na yahoooweeee! Pero umuulan pa din. May mga taong namimiyesta na sa labas, pakonti-konti. Nawala na ang banda at drums and buggle. Umuulan pa din. Haaaaaayyyyy...

1:25 pm : Tila na ng konti ang ulan. Tapusin ko na muna ang walang wentang live blogging na ito ahuuuu... Time na para lumabas ng bahay at makisalamuha sa mga lasing sa labas. Oras ng mamantikaan ang nguso. "Autobots, transform and roll out..."

3:00 pm : Naglalakad-lakad sa bayan, may mga tao naman pero di kasing dami ng mga nakaraang taon. Hindi ata namiyesta ang mga tagabaryo dahil ang mga nakita ko ay parang mga aling sa ibang bayan. May kanya-kanyang bisita ang bawat bahayan. Kokonti na lang yung namimiyesta na makikikain sa hindi kakilalang bahay. Napansin ko din na hindi rin nag-aaya ng kain ang may-ari ng bahay sa mga nagdadaang tao na di nila kakilala. Madami ng lasing sa kalsada, mga nakangiti, solve na ata hehehe Di na nahagilap si Batgurl, nawawala na.

3:20 pm: Nakita ko ang kapatid ko sa ibang babae ng tatay ko. Pangalawang beses ko pa lang siyang nakikita, unang beses 3 years ago. Hindi ko kilala yung bata nung pinakilala sa akin ng Tiyo ko, nagtataka pa nga ako kung sino yung bata na pina-kiss pa sa akin. Later ko lang naisip na yun ata yung kapatid ko daw. Cute sya, girl, around 6 years old. Wala lang. Ano bang dapat na reaksyon dun?

5:30 pm : Nakahanap na ako ng mga makakainuman, may binyagan kasi at tinawag ako para maki-join. Kaso dalawa lang ang kakilala ko, ang iba ay mga taga Pampanga at taga Pasig. Nagvi-videoke. Dahil hindi ako mahilig sa videoke,tumakas ako sa inuman pagkatapos ng dalawang bote.

5:45 pm : Yes, this is more like it. Mga chikababes na ang kaharap ko nyuk-nyuk-nyuk. Kaso hard ang iniinom at ang babe na taga-Pasig, ang kulit, ang taas ng tagay ahuhuhuhu... Nagkakabuhusan pa ng brandy. Mamaya daw, may Musical Jamboree sa plaza. Manunuod daw kami. Sana mamaya, diretso pa ang lakad ko.

9:00 pm : Nasa bahay na ako. Di pa naman lashing (hic!). Hindi na nakanood ng Jamboree, umuulan kasi ulit at walang tao sa bayan. Natapos ang inuman sa mga babes kanina kasi isa-isang nawala. Habang nagta-type ngayon sa blog, may nagtext na isang friend na girl. Naghahanap ng kasama. Since wala naman sa Jalajala ang iba naming friends, sinabi kong sa bahay na lang kami inom, wala din naman tao dito. Sinundo ko siya sa house nila at bumili ng San Mig Lite (shempre hehe).

(Sept. 30) 1:20 am : Kakauwi lang ng bahay. Hinatid ang kaibigan at tinuloy ang pagsusulat. Hayaan nyo muna akong magkwento ng nakit... zzzzzzz... zzzzzzzzzzz.... zzzzzzzzzzzzz.... zzzzzzzzzzz... zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz... *nakatulog na*

amateur

2007-09-26T21:34:00.000+08:00

Ito ang peborit kong kinakanta ng mga songers kapag may amateur…

Pero bago yun, eto muna…

Fiesta na naman. Yey! Pero di ako masyadong excited.

Madaming rason. Siguro kasi di na kasing saya ng mga dating fiestas. Siguro kasi mahirap ang panahon ngayon kaya naghihigpit na ng sinturon ang mga tao. Pero malamang, hindi na ako excited dahil mas masaya ang fiesta kung kabataan mo pa. Shiet, ang tanda ko na, yuucck…

Walang amateur singing contests ngayong taon. Dati kasi, limang araw ata bago mag-pista, may pa-amateur na. Gabi-gabi, may gimik ang mga taga Jalajala. Sa mga oldies, nanonood sila para makinig ng mga kantahan. Jampacked lagi ang plaza, lalo na kung may guest na artista. May mga sikat na naiimbitahan, pero kahit si Palito lang ang dumating, okay na rin, laff-trip naman. Standing-room-only lagi ang lugar, hindi lang dahil sa dami ng tao, kundi dahil wala naman talagang upuan. Sa mga siryosong manunuod, bring-your-own-upuan. May dala-dalang monoblock chairs pero karamihan, mahahabang bangko ang buhat-buhat. The more, the merrier. Pero syempre, yung mga nanay-nanay lang ang may dalang upuan. Dyahe kasi sa mga kabataan, nakakasira ng japorms ang may dalang upuan. Okay lang lumupage sa court o mangalay kakatayo. Bakit?

Dahil para sa mga kabataan, nandun sila para maka-jerk. Pormahan syempre pero yung pormang casual lang. Karaniwan sa mga lalake, suot ang bagong patahing basketball shorts nila, tas sabay-sabay sila, pare-pareho ang shorts. Sa mga gurrrrls, labas hita syempre. Rawrrrrr…

Tiba-tiba lagi ang rolling store ng Anah at ng iba pang nakikipag-compete sa kanya. Pisbol, popcorn na kulay dilaw at violet, mani, scrambol at tigpi-pisong malamig. Dapat may dala kang barya lagi para kapag nakikilan ka ng mga babaeng miyembro ng Piso Mafia eh may ibibigay ka.

“Edgar Santiago”. Ring a bell? Siya lagi ang nakukuhang emcee sa mga amateur. Taga Morong, Rizal sya at masaya siyang mag-emcee. Laging may mga binibigay na trivia tungkol sa mga bayan ng Rizal. Marami siyang alam sa history ng Jalajala, subalit ewan ko lang kung gaano katotoo yun. I don’t care. We don’t care. Basta masaya.

Speaking of masaya, wala na sigurong sasaya pa lalo na kapag may mga contestants na nagkikintaban ang suot. Palumaan pa ng kanta, yun bang pang amateur talaga. Karaniwan ay mga taga ibang bayan ang nanalo pero crowd favorite syempre kapag tagabayan ang kalahok, gaya ng magkapatid na Robert at Gaston. Naghahabulan lagi sila at ng banda sa tiyempo. Ang banda? Ang Jamestone (Gemstone ba?) Band na pinapangunahan ng isang taga-Jalajala, si Ude dela Cruz. Peborit ko ang drummer nila lalo na kapag slow rock na ang tinutugtog. Feel na feel kasi niya ang bawat hataw sa snare drum at hi-hat, habang nakatingin sa kaliwa at iiling-iling…

"But I feel I'm growing older
And the songs that I have sung
Echo in the distance
Like the sound
Of a windmill goin' 'round
I guess I'll always be
A soldier of fortune..."

Alas dos na ng madaling araw, di pa tapos ang amateur. Matira ang matibay na audience pero bago pa mag-alas tres, kokonti na ang nanunuod. Uwian na ang karamihan ng mga oldies. Kinabukasan, itatanong na lang nila sa kanilang mga anak kung sino ang nanalo.

Kanya-kanya na ng recite ng pinraktis na sasabihin ang mga kabataan. May magsasabing hindi na rin nila natapos, may manghuhula na lang ng pangalan, at ang iba ay di na lang matandaan.

Ang totoo ay di nila alam dahil wala pa sa kalahati ng amateur, wala na sila. Kasama na ang mga crushes nila at mga nagtatago na sa dilim. Sa likod ng bahay ng isang kabarkada, sa madilim na sulok ng bakuran kung saan ay bigla na lang magpuputakan ang mga manok na nagambala o mga asong nagkakahulan.

Ang iba ay nasa balatungan.

larawan ng jalajala

2007-09-21T14:18:00.001+08:00

pindot the picture para mas malaki

XOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXOXO

EMO KIDZ : May nag-email sa akin, itago na lang natin sya sa pangalang Jerald G. (anak siya ni mam C.) at nakiusap kung pwede daw ilagay dito ang picture ng mga barkada nya (see above photo).

lapis

2007-09-20T02:55:00.000+08:00

Gusto ko ang amoy ng lapis, kahit na anong lapis, maging Mongol No.2 pa man o yung matatabang lapis na kulay itim. Gusto ko ang amoy ng kahoy nito. Gusto ko din ang amoy ng pambura nito sa dulo. I heart lapis. Ayabyu lapis, mwah mwah mwah…

Tuwing nakakakita at nakakaamoy kasi ako ng lapis, naaalala ko nuong mga taon na nag-aaral pa ako sa elementarya. Natatandaan ko nung Grade 1 at Grade 2, under sa magkapatid na Mrs. Reyeses, mabilis maubos ang mga lapis ko, yung matatabang maitim. Nauubos hindi dahil mahilig akong magsulat, nauubos dahil di ako marunong magtasa ng lapis nun. Kapag malapit ng maayos ang pagkakatasa, bigla na lang mapuputol ang dulo pag isusulat na. Gusto ko din laging matulis ang dulo kaya tasa ako ng tasa.

Kung mabilis maubos ang panulat, mas mabilis maubos ang eraser nito na nakakabit sa kabilang dulo. “Vigorous” kasi ako kung magbura ng maling isinulat, yun bang pagburang parang katapusan na ng mundo. Halos mabutas ang papel sa pagbura sa isinulat na sobrang diin ang pagkakasulat. Kapag naubos ang pambura, pwede mo pang kagatin ang metal na nagkakapit sa eraser sa kahoy ng lapis. Kinakagat para mapalabas ang kaunting eraser na naiwan sa loob. Syempre, bata pa ako nun kaya di ko pa naiisip na ang kinakagat kong iyon ay naipantanggal ko na rin ng tutuli sa loob ng aking tenga.

Paano kapag wala na talagang eraser? Swerte ka kung ibibili ka ng pambura ng nanay mo, sobrang swerte kung may mabangong amoy ang eraser na binili. Kung wala ng eraser, no problemo, pwede naman ang lasti (rubber band) na nakatali sa dulo. At kung walang-wala na talaga, laway. Di ka naman siguro mawawalan ng laway na pambura.

Naputol lamang ang love affair kong ito sa lapis ng mag-grade 3 na ako dahil ballpen na ang ginamit namin. Pagdating ng grade 3, bihira ka na daw dapat magkamali kaya di na pwedeng lapis. Pagdating ng grade 3, dapat ay marunong ka ng mag-handle ng sarili. Hindi na pwedeng matae sa salawal. Yun nga lang, ballpen na ang nagtatae.

St. Michael, the Archangel

2007-09-15T12:40:00.000+08:00

PARA SA mga taga Jalajala (at sa katabing Malaya, Pililla Rizal) malaki ang debosyon natin kay San Miguel Arkanghel. Si San Miguel kasi ang patron ng bayan at oo, malapit na naman ang piyesta.

Sa ginawa kong survey dito sa blog nuong nakaraang buwan, 44% ng boto ang nagsasabing mas gusto nila ang dating piyesta ng May 8 kesa sa ngayong September 29. Bakasyon kasi ang Mayo, maraming tao sa bayan, mga taga Maynilang nagbabakasyon, mga taga Jalajalang wala sa bayan kapag pasukan. Natural na mas masayang mag-celebrate sa May 8 dahil madaming tao kapag may amateur singing contests sa gabi. Mas masarap magpa-cute. Ngunit alam ba natin kung bakit dalawa ang petsa ng piyesta ni San Miguel?

Ayon sa Roman Calendar of the Saints at sa Lutheran Calendar of the Saints, ang September 29 ang feast day ni St. Maichael, na kung tawagin dati ang araw na ito ay “Michaelmas”. Ang araw na ito ang kinikilala ng mga katoliko bilang araw ni San Miguel.

Eh ano ang May 8?

Ayon sa tala ng Roman Breviary, nuong taong 494 AD (may nagsasabi din namang 530-40 AD), nagpakita daw si St. Michael sa bundok ng Monte Gargano sa Apulia, Italy. Sinasabing nagapi ng mga Lombards of Sipontum (Manfredonia) ang mga kalaban nitong Greek Neapolitans nuong May 8, 663 AD sa tulong ni St. Michael na patron of war nila. Para ipagbunyi ang pagkakapanalo, ginawang speacial feast ng simabahan ng Sipontum ang araw na iyon in honor of St. Michael the Archangel. Kumalat naman ang feast na ito sa buong Latin Church and is now called (since the time of Pope Pius V) "Apparitio S. Michaelis".

Si St. Michael ang arkanghel na binanggit sa Bibliya (King James Version), sa Book of Revelation 12:7 “And there was war in heaven: Michael and his angels fought against the dragon; and the dragon fought and his angels”. Siya ang tinuturing na field commander of the Army of God. May sariling prayer para sa ating patron.

Saint Michael the Archangel,
defend us in battle.
Be our protection
against the wickedness and snares of the devil.
May God rebuke him, we humbly pray;
and do thou, O Prince of the Heavenly Host —
by the Divine Power of God —
cast into hell Satan and all the evil
spirits who roam throughout the world seeking the ruin of souls.
Amen.

Ayon naman sa paniniwala ng mga Mormon (The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints), nabuhay bilang tao si San Miguel sa pangalang Adam, ang kauna-unahang lalaki sa mundo. Ang meaning ng pangalang “Michael” ay “Who is like God” at ng gawin ng Diyos si Adam, ginawa Niya ito in the image of the Father.

Iba din naman sa Jehova’s Witnesses. Naniniwala sila na si St. Michael at si Jesus Christ ay iisa. Dalawang passage sa Bible ang basehan ngpaniniwala nilang ito. Una, ayon daw sa Bibliya, iisa lang ang Archangel, being the chief angel. Mababasa sa 1 Thessalonians 4:16 ang nakasulat na "The Lord himself will descend from heaven with a commanding call, with an archangel's voice..." Ibig sabihin ay ang Lord (Jesus) ay bababa mula sa langit na may boses ng arkanghel. Ang pangalawang basehan nila ay ayon sa Bible, papangunahan ni St. Michael ang isang malaking hukbo na lalaban kay Satanas. Nabanggit din ni Jesus na papangunahan nya ang isang malaking hukbo pero wala naman daw nabanggit sa Bibliya na may dalawang magkaibang hukbo ng langit na susunod sa dalawang lider.

Kilala din sa Islam si St. Michael. Sa Qur’an, ang pangalan niya ay “Mikhal” pero isang beses lang siyang nabanggit sa “bible” na ito ng mga Muslims, sa Sura 2:98 - Baiḍawi relates that on one occasion Omar went into a Jewish school and inquired concerning Gabriel. The pupils said he was their enemy, but that Michael was a good angel, bringing peace and plenty.

Ayon naman sa paniniwala ng mga kaibigan ko, binibigyan sila ng lakas ng loob ni San Miguel sa tuwing manliligaw sila sa magandang babaeng kanilang minimithi.

Pero ah-ah, gin na ata iyong aba.

hmmmp! nakakainis kayo! (and other news)

2007-09-13T11:56:00.001+08:00

Di nyo kasi sinuportahan ang jalajalasecret blog nyuknyuknyuk... Dalawa lang yan, either walang kwenta yung naisipan kong yun o ayaw nyong i-share ang inyong mga sikreto kahit walang makakakilala. Malamang wala kasing kwenta un naisip ko (d-oh!).

Eto na lang. May nag-suggest na i-compile ko daw ang mga featured persons ng blog na ito. Hmmmm, after careful deliberations, good idea nga yun. Kaya eto ang sariling site ng mga na-featured:

Featured Personality Of The Week

Nandito na din lang tayo, baka di nyo pa nakikita ang site na ito:

Lapsapan

***

current events :

KARERA - nauuso ang karera ng tricycle at motorsiklo sa Jalajala ngayon. Hindi lamang mga taga Jalajala kundi mga tagakaratig bayan (Tanay, Baras, Morong) ang nagpupunta sa bandang Brgy. Punta dahil may stretch ng kalsada dun na diretso at mahaba. Dun sila nagpupunta dahil bihira lamang ang mga nagdadaang sasakyan duon at malayo sa huli ng mga pulis. Illegal kasi ang mga karerang ganun. Malalaki ang pustahan lalo na kapag mga taga ibang bayan ang magkakarera. Subalit natunugan na rin naman ito ng kapulisan kaya lie-low muna sila.

BANGGAAN, PATAY - Nung isang gabi, dalawang lalaking taga-Tanay ang namatay nang bumangga ang motorsiklong sinasakyan nila sa isang jeep na kasalubong nila sa may highway sa Brgy. 1st District. Ayon sa mga saksi, mabilis ang takbo ng motorsiklo at nang nag-overtake ito, bumangga sila sa kasalubong na jeep. Ayon pa rin sa mga saksi, "bulag" ang jeep o iisa lang ang gumagana nitong headlight at sa kadiliman ng gabi, malamang ay inakala ng driver ng motor na isa ding motorsiklo ang kasalubong nila dahil iisa ang ilaw.

Sabi nga ni Ely Buendia, "marami ang namamatay sa maling akala".

AHAS - Sa hospital naman, nagkagulo daw ang buong hospital staff sa isang pangyayari nung isang linggo. Ayon sa kwento ng isang nakausap ko, na narinig lang din ang kwento sa isang nakausap nya, na narinig lang ang kwento sa mismong nurse na nandun daw, may isang babae daw ang isinugod sa hospital para manganak. Nailabas naman ang bata ng maayos subalit sabi daw ng babae, may gumagalaw pa daw sa loob ng tiyan nya, meaning kambal. Hinipo daw ng doktor ang tiyan at sinabing may gumagalaw pa nga.

Makalipas ng ilang minutong pag-iri, laking gulat daw ng doktor nang ulo ng isang maliit na AHAS ang lumabas sa pwerta ng babae. Nagtakbuhan daw ang staff na nasa loob ng kwarto at hindi na nakita kung saan nagsuot ang ahas na galing sa tiyan.

Hindi ako makapagtanong kung gaano katotoo ang pangyayaring ito. Ikaw, kaya mo bang magpunta sa hospital natin at itanong kung may babae ngang nanganak ng ahas?

"Uuuhhh... excuse me po... may... may nanganak po ba... err-- kasi po... uhhhh... itatanong ko lang po... may... may nanganak po ba ng... ng ahas dito?"

lola ganda 2007 (update sept 16)

2007-09-12T19:57:00.000+08:00

(pindot the picture)

Ladies and gentlemen, featuring Jalajala's best of the best 19forgotten :) Here are the candidates for the St. Michael Parish's search for Lola Ganda 2007 as part of their fund-raising campaign to build and renovate the Parish's office and multi-purpose hall.

From

Brgy. Sipsipin - Lola Edith Cruz

Brgy. Paalaman - Lola Lolita Kasilag

Brgy. 1st District - Lola Rosanna San Juan

Brgy. 2nd District - Lola Josie Vidallo

Brgy. 3rd District - Lola Emma Belleza

Brgy. Bayugo - Lola Clarita Rey

Brgy. Punta - Lola Lita Pillas

Brgy. Palaypalay - Lola Gertrudes Gaceta

Brgy. Pagkalinawan - Lola Merly Granado

Brgy. Lubo - Lola Pina Precilla

Brgy. Bagumbong - Lola Linda Mantala

It's not really a search for the prettiest, hottest grandmother, nor a popularity contest, but a search on who can raise the most amount of money for the said cause. Okay lang yun, para sa church naman (hehe) and at least hindi sila nagpa-binggo o raffle na isang uri ng gambling.

UPDATE

Ngayon po ang final counting ng Search for Lola Ganda at ang nagwagi...(drumroll)

1st - Lola Emma Belleza (Brgy. 3rd District)

2nd - Lola Linda Mantala (Brgy. Bagumbong)

3rd - Lola Merly Granado (Brgy. Pagkalinawan)

Pero ang totoong pong nagwagi ay ang ating simbahan at ang mga katolikong mamayan ng Jalajala dahil ang unofficial na nalikop ng fund raising na ito ay lampas P100,000.00

sa kanto ng alaala at kabataan

2007-09-10T10:29:00.000+08:00

Paborito kong guro si Mrs. Reyes. Mrs. Reyes na maputi.

Bakit “maputi”? Kung sa elementary school ka nag-aral, kilala mo si Mrs. Reyes na maitim at si Mrs. Reyes na maputi. Hindi natin dini-discriminate ang kulay nila pero para sa mga grade 1 at grade 2 pupils, yun lang ang alam nating paraan nuon para ma-distuingish natin ang dalawang guro. Kasi naman, halos walang pagkakaiba ang dalawa. Teacher sa Grade 1 section 2 si Mrs. Iluminada Reyes na maitim at sa Grade 2 section 1 si Mrs. Herminia Reyes na maputi. Pareho silang Reyes subalit sa pagkakaalam ko, hindi magkamag-anak ang kanilang mga asawa (magkapatid ang dalawang guro, anak ng dating alkalde na si Agaton Gellido ayon sa isang nag-comment sa blog - pao). Magkapit-bahay din ang dalawa sa Simeon Perez street sa gitnang bayan. Bahay ni Mrs. Reyes na maputi yung nasa kanto ng S. Perez at A. Bonifacio.

Grade 1, nasa section 2 ako nuon. Si Mrs. Reyes na maitim ang kauna-unahan kong guro. Hindi ko lubos na na-appreciate ang pagiging guro niya. Nanduon kasi ang takot sa tuwing papasok. Hindi takot sa guro, kundi takot na mawalay sa nanay at sa bahay namin, takot na makasalamuha ang mga batang di ko naman mga kalaro. Malamang ay umiyak din ako nung mga unang araw ng pasukan.

Pagdating ng Grade 2, medyo may lakas na ko ng loob dahil nagkaroon na ng mga kaibigan sa paaralan. Naging section 1 ako nun at si Mrs. Reyes na maputi nga ang aking naging guro. Magaling siyang teacher, mabait. Sa kanya tumatag ang pundasyon ng aking kaalaman na nagagamit ko hanggang sa aking pagtanda. May sapat na akong self-esteem nuon subalit natatandaan ko, umiyak pa din ako nun dahil niloloko ako ng mga kaklase kong sisiga-siga. Wala daw kasi akong suot na brief. Pakers! Eh patutoy pa lang ang akin nuon, di pa kailangang mag-brief. Ganun pa man, nuon ko lang talaga nagustuhan ang pumasok sa elementary. Nagpapa-agahan sa pagpasok pa nga kami ng ilan kong kaklase sa umaga. Alas sais pa lang ng umaga, gusto ko ng umalis ng bahay at pumasok. Lagi akong napapalo ng lola ko nuon, ang aga-aga ko daw pumasok. Sa tanghali naman, 12:30 pa lang ay nasa pintuan na kami ng bahay ni Mrs. Reyes na maputi. Kami na kasi ng ilan kong kaklase ang kumukuha sa kanya ng susi ng classroom para mabuksan na namin at makapasok na. Kadalasan ay maaga kami duon kaya di agad binibigay ni Mrs. Reyes na maputi ang susi kaya nakakakwentuhan pa namin muna ang kanyang asawa, ang tiyo Pabling.

Guwapo ang tiyo Pabling, maputi din siya at panigurado, pabling talaga siya nung kabinataan niya. Palabiro din siya at lagi akong tinutukso sa isang babaeng kaklase namin. Hanggang ngayon, kapag makikita ko siya, lagi niyang sinasabing pinapakamusta daw ako nung babae. Pamangkin kasi niyan yun pero sigurado ako, nagbibiro lang siya. Tinatawanan ko na lang ang kanyang biro. Gusto ko din ang pangalan ng anak nila, si Francis. Cool na cool na pangalan. “Francis”? Anong cool sa pangkaraniwang pangalan na iyon? Dahil ang kumpletong pangalan niya ay Francis Reyes, katukayo ng legendary guitarist ng The Dawn. Oh di ba?

Type na type ko din ang bahay nila. Mula nung Grade 2 ako, makalipas ng dalawang dekada, halos walang pinagbago . Napinturahan lang ng bago pero yun pa din ang bahay na pinupuntahan namin nuon. Hindi iyon naluluma. Maaliwalas kasi ang dating ng bahay nila, design nuong 70’s. Malalaki ang bintana, alaga ang mga halamang nakatanim sa paligid. Mas gusto ko pa ang bahay nila kumpara sa mga bagong bahay na pinapagawa sa bayan ngayon. Hindi lang kasi “house” ang dating, isang “home”. Magkaiba iyon.

Tuwing mapapadaan ako sa tabi ng bahay nila, lagi akong napapatingin duon at naaalala ang panahong naging mag-aaral ako ni Mrs. Reyes na maputi. Madalas sa minsan ay nakikita ko ang tiyo Pabling. Nagtatanguan, nagngingitian, nagkakakwentuhan kapag matagal-tagal kaming di nagkita. Iintro siya ng “kinakamusta ka ni…” ---bibitinin niya ang pangalan at tuturo sa malayo, sa direksyon ng bahay ng pamangkin niya. Matatawa lang ako.

Hindi ko na nakikita si Mrs. Reyes na maputi.

Pumanaw na kasi siya.