d'dalaylay festival (jalajala, rizal)

Jalajala, Rizal celebrated the feast day of its patron saint, St. Michael the Archangel, last September 29. The day’s highlight, the D’Dalaylay Festival featured street dances participated by the people of Jalajala from its different barangay and schools in colorful, artistic and ingenious costumes.

With the onslaught of typhoon “Ondoy” in Luzon, particularly in the province of Rizal as the hardest hit area, still fresh in the minds of the people of Jalajala, we still celebrated the feast day of St. Michael as a way of thanking the Lord, through our patron saint, for sparing our town from the ravages of the destructive typhoon. Compared to the other Rizal towns, Jalajala doesn’t suffered the same fate the towns of Cainta and most especially, our neighbor towns of Pililla and Tanay, experienced. It didn’t even rain last September 29th.

In case you were wondering why we celebrate the feast day on September 29 and no longer in May 8, I’ve already told you about it HERE. Click the link in case you missed it.

All of Jalajala’s barangay and schools like the JaNa High (Jalajala National High School), SMPS and Greenfield Montessori School showcased their dances and costumes. Check out some of the pictures here, then click the Flickr link HERE.

...and by special request:

"ondoy" sa rizal.

Malamang naman ay alam nyo na ang mga pangyayari sa Luzon hatid ng bagyong "Ondoy".

Dito sa Jalajala, di naman gaanong nasalanta. May mga bahay na nasira, pero hindi kagaya sa ibang parte ng Rizal. Tumaas lang ang tubig ng Laguna de Bay kaya yung mga bahayan sa baybaying dagat ay inabot ng tubig. Nasira ang tulay sa Quisao, Pililla Rizal kaya ang mga sasakyan ay umiikot pa sa bundok para makaraan. Ang mga tao naman ay maaaring tumatawid sa ginawang tawiran sa tulay at lumilipat na lang ng sasakyan. Passable naman sa mga sasakyan yung daan sa bundok subalit mapanganib sa mga di sanay mag drive. Ang daan naman papuntang Laguna na dadaan sa baryo ay hindi na nadadaanan dahil may landslide sa area ng Mabitac Laguna. May maputik na daanan subalit hindi adviceable na daanan ng mga sasakyan. Pwede lang mga tricycle at motorcycle. Lakad din kung trip nyo.

50 pesos per kilo ang mga bangus. Bumabaha ng bangus. Pwede kang manghingi kung swerte-swerte ka. Pero nakakasawa din ang araw-araw na bangus.

Wala pa namang napabalitang namatay dito sa Jalajala.

Walang signal ang mga cellphone during the storm. Ngayon lang naging stable ang signal pero ang internet connection naman ay walang problema. Hindi rin nagba-brownout. Nawalan lang ng tubig kagabi pero meron na ngayon.

Tuloy ang Fiesta bukas. May D'Dalaylay Festival featuring street dancers bukas na pinaghandaan ng bawat baranggay. Sana lang ay hindi umulan. Piktyur-piktyurs soon.

Kanina nga pala ang last day ng SMPS Foundation day. Will post pictures too. Pero baka bukas na, kakain muna ako ng inihaw na bangus. Yummmm...

gma7's "born to be wild" sa brgy. paalaman

"Sa mga liblib na barrio, ang mga tao at hayop ay magkatuwang sa trabaho. Kaya hindi maiwasang magkasakit o masugatan ang mga hayop. Sa Jalajala Rizal, lubhang apektado ang ilang hayop dahil sa nagdaang mga bagyo. Pero wala silang kakayanang dalhin ang mga ito sa isang beterinaryo. Kaya naman doctor to the barrio si Doc Ferds ngayong Miyerkules. Sa tindi ng pangangailangan, pila-pila ang mga tao dala ang kanilang mga kabayo para matingnan ng ating resident vet." - video courtesy of BORONGDALAG

With interview kay Brgy. Paalaman kapitan Rolando Kasilag at Miller de Castro.

buhawing malaki

Kupo, di kayo maniniwala aba. Banglake ng ipoipo sa Jalajala nuong isang linggo, August 30. Mantagal na nung huling nakakita ako ng ipoipo/buhawi/twister sa atin, elementary pa ata ako nuon. Tingnan nyo ang kuha ni Hercie.

Oooooohhh, scary...

(photos ni patricia dayao)

Balita ko, binaril daw yung ipoipo para masira. WAT DA?!!! Binaril?

jalajala fiesta... soon!

Wooohoooooooo!!! September na. Excited ako sa darating na fiesta ng bayan sa September 29, mukhang maraming happenings. May mga street dancing, mga presentations, exhibitions, at televised pa sa TV. Nice! Chance ko ng madiscover.

"five questions" with lynette anne villarojas

Life (or fate, if you believe in it) is really unpredictable. It's ironic sometimes; it can throw a cruel joke on you or simply, when you least expect it, your life is not the life you envision to live. Just like Anne here, wala siyang idea whatsoever na magiging teacher sya someday. Sabi nga nya sa blog nya, "i never expected that i became a teacher.. but still i can say im very much inlove in my profession…" Biro nga na, isa na siyang noble teacher kahit hindi siya noble hehe But that is Anne, palabiro, gusto niyang patawanin lagi ang mga taong nasa paligid niya. Independent din siya, kaya niyang i-handle ang ano mang bagay.

Want to know more about this girl from Jalajala? Tingnan nyo na lang ang friendster nya or better yet, hanapin nyo ang facebook nya dahil sabi nya, di na uso ang FS hehe oo nga naman. Heto ang 5 questions na tinanong natin sa kanya nung in-interview namin siya.

Five Questions :

1) Anong gusto mo at ayaw sa Jalajala?-

ayaw ko, madaming tsismosa. ang gusto ko, well masipag ang mga tao dito.

2) ano ang most memorable experience mo na nangyari sa jalajala?

madami masyado. basta yung may liga ng volleyball sa court at fiesta. madaming tao kse.

3) papano mo ide-describe ang sarili mo?

complicated......

4) anong ugali mo ang sa palagay mo ay hindi alam ng karamihan sa nakakakilala sa iyo?

meron pa bang di nakakakilala sa akin? wala me maisip..

5) Kung papapiliin ka, anong gusto mo yumaman o sumikat?

ang gusto ko YUMAMAN, sino ba ang ayaw yumaman at mabili ang gusto mo.

Sino ito?

Blind item muna tayo. May nasagap lang akong mga kwento habang nasa isang maboteng usapan hehe...

Sino itong alumni ng Saint Michael Parochial School na pwede daw i-consider sa Top 5 All-Time students pagdating sa kalokohan? Ang initial nya ay... ay wag na pala yung initial.

Isa sa mga exploits nya ay nung isang araw na nag flag ceremony ang school. Imbis na bumaba sa quadrangle, nagtago siya, kasama ang isang barkada, sa loob ng classroom nila. Mukhang di pa siguro nag-aagahan, binuksan ang mga bag ng mga kaklase at hinanap ang mga baong maluto, lalo na nung mga kaklaseng nakatira sa malalayong lugar. Masarap daw kasi ang mga baon nila, mga manok at karne. Kinain nilang dalawa ang supposed to be ay tanghalian ng iba. Pagdating ng tanghali, umiiyak ang mga kaklaseng walang kakainin, nagsumbong sa teacher subalit hindi nalaman kung sino ang salarin.

Hindi lang sya patagong kalokohan, pasimple din. Isang araw naman na vacant ang class nila, nagtuturo sa kabilang room si Mrs. Medina (RIP). Nagsusulat ito sa blackboard at lagi siyang may tatlong tuldok sa hulihan ng kanyang sinusulat. Since manipis na plywood divider lang ang pagitan ng bawat classrooms sa SMPS, ginagaya ni istudyente ang tatlong tuldok na ito. Pagtuldok ni Mrs. Medina, tatlong katok ang isasagot ni istudyante mula sa kabila. Nakapansin na si Mrs. Medina at sumigaw kung sino daw ba yung kumakatok sa kabila. Ang ginawa ni istudyante, inuga ng malakas ang divider. Pumunta sa kabilang kwarto si Mrs. Medina at galit na galit na tinanong ang klase kung sino yung kumakatok. Walang sumagot.

"Ahhh, walang aamin ha, sige lahat kayo..." banta ni Mrs. Medina, balak parusahan ang buong klase pero bago pa nya matapos ang sasabihin, halos sabay sabay itinuro ng buong klase ang magaling nilang kaklase. Ayun, hila hila ni Mrs. Medina sa patilya papuntang Principal's office.

Kung may pasimpleng banat ang magaling nating istudyanteng ito, may harap-harapan din siyang banat. Isang araw daw, sinabihan ang isang madre ng "Sister, naka supporter ka ba? Bakat kasi ang supporter mo."

"Punye*&%$#@#!!! bata ito, napakabastos mo talaga" ang tanging naisagot ni Sister, napamura pa tuloy.


Moral of the story? Ewan ko kung may moral haha Nakakatawa lang kasi alalahanin pero syempre, hindi magandang asal yan at nakatatak na sa iyo ang mga kalokohang ginagawa mo hanggang sa iyong pagtanda. Kung minamalas-malas ka pa, mababasa mo pa sa blog ang pangalan mo at ang mga ginawa mo.

Sino siya?

JJ iraq basketball team

Ilan sa mga manlalarong taga Jalajala na nagtatrabaho sa Iraq. Championship na naman ito.

Line Up :
#04 - Nelo Molero
#19 - Rudy Martin
#3 - Lito Ignacio
#31 - Jhay Ar Marino
#5 - Rhyan Villa
#27 - Norman Bonagua
#9 - Aham Ibasan
#00 - Darryl Alvarez
#16 - Virgilio Isales

Player/Coach - #17 Anthony Ibasan



Current record as of today : 3 wins - 2 losses

sino si i. pascual sa i. pascual st.?

MATAGAL NA akong curious kung sino yung mga taong nakapangalan sa streets natin sa bayan. Sino si Miguel dela Vega (M. dela Vega St.)? Sino si Simeon Perez (S. Perez St.) Sino si J. Borja?

Si Eulogio Rodriguez, J.P. Rizal at A. Bonifacio, kilala na natin sila.

Eto pa, sino si Isidro Pascual ng I. Pascual St.? Di mo alam?

Ayon kay Miss Gemma Cruz Araneta, si Isidro Pascual ay isang Katipunero nung panahon ng mga Kastila. Nung binubuo ang KKK, nagtatatag sila ng mga "balangay" o Katipunan branches sa bawat bayan at lugar. May isang tao na naka-assign na magtatatag at magre-recruit ng mga gustong sumali sa Katipunan.

Si Isidro Pascual ay isang agente especial (special agent, parang yung sa FBI hehe) na binigyan ng tungkuling magtatag ng Katipunan sa Jalajala.

Ahhhh... yun pala yun.

bangon kalikasan

by: Joey C. Papa
(bangonkalikasan@yahoo.com)

Noong Sabado ay nasa Jala-jala, Rizal kami. Ilang ulit ko nang nadaanan ang mga ba-yan ng Rizal mula Antipolo hanggang sa dulo nito patungong Quezon.

Hindi ko pinagsawaang tingnan ang magandang tanawin ng kapatagan mula Morong hanggang Jalajala. Mapalad kami at kakatapos lang ng mahabang araw ng pag-ulan at kulay luntian pa ang mga kabukiran at kabundukan.

Malamig ang simoy ng hangin laluna na nang makipag-usap na kami sa ilang mga residente sa isang barangay. Maputik ang daan patungo sa kanilang lugar. Sementado na ang kalsada nang biglang sa kalagitnaan ay bumulaga ang hindi sementadong bahagi ng daan. Lubak-lubak at maputik.

Sabi ng kausap namin ay dahil ‘yan sa pulitika. “Nag-away ang mga pulitiko, naapektuhan ang kalsada namin. Ang mga paninda naming gulay at hayop ay may kahirapang dalhin sa bayan,” bigay- diin ng isang kausap namin.

Idinagdag pa niyang pati ang mga batang mag-aaral ay laging napuputikan ang mga damit at sapatos nitong nakaraang umuulan ng ilang araw. May nadulas pa anya sa bahaging hindi sementado dahil nagbabalon ang tubig ulan d’yan at mahirap daanan.”

Naglalaban ang alinsangan at malamig na simoy ng hangin. Marahil ay dahil sa hapon na nang tumigil kami sa harap ng kanyang kubo at mag-kwentuhan. Noong maaga-aga pa ay umikut-ikot muna kami sa kanilang komunidad.

Maraming alagang hayop ang kausap namin mula manok, kambing, bibe, pabo at baka. Paminsan-minsan ay nagtatanim siya ng gulay at hinimok ko siyang magsagawa ng organikong pagtatanim ng gulay.

Sa halos 10 minuto lang naming pag-uusap ay naliwanagan na siya sa kasamaan ng kemikal at kahusayan, kabutihan ng purong organikong pagtatanim.

Dahil dito ay malungkot niyang ikinwento ang una niyang pagtatangka sa pangingisda sa lawa ng Laguna. Noong una’y natuwa siya dahil mai-nam naman ang huli nila. Ngunit nang minsa’y siya at ang pamilya niya mismo ang kumain ng ilang huli nilang isda, nalasahan niya ang hindi lamang lasang gilik kundi lasang kemikal sa isdang bangus at kanduli.

* * *

Matagal na niyang naririnig ang polusyong hatid ng mga kumpanya, pabrika na nakapalibot sa lawa at ang masamang lasa ng mga huling isda. Binalewala niya noon. Ngunit nakumpirma ang bagay na ito nang ang pa-milya na niya mismo ang kumain ng isda.

Mula sa kanila ay tanaw na tanaw ang lawa. Sa taya ko ay may limampung hakbang lamang ang layo nito sa tinitirhan nila.

Sinabi ng kasama naming doktor na sayang at matagal nang pinag-uusapan ang pagliligtas sa lawa ngunit nanatili lamang ito sa salita. Kabuha-yan at kalikasan ang nasira ng walang habas na pagdudumi sa lawa.

Sinabi ng isang mangingisda na pini-pilit daw nilang linisin ang lawa sa pamamagitan ng paghimok sa kanilang mga kalugar na pamahalaan na ng wasto ang kanilang mga tira-tirang bagay na nagiging basura para hindi na ito itinatapon sa lawa. Kahanga-hanga ang pagsisikap nila sa lugar na ito. Dito na sila isinilang at tumanda.

Ngunit bahagi lamang ang Jalajala ng mahabang lawa ng Laguna at tiyak na masasapawan pa rin ang kanilang pagsisikap ng mga bayan na hindi tutulad sa kanila. At ang pinakamahalagang maipatupad ay ang mata-pat na pagsunod sa mga batas pangkalikasan na tila nabaon na sa limot.

Hindi dapat gawin ng mga tao at pabrika ang lawa ng Laguna bilang inidoro.