"ken lee"

Patawa to start the depressing Monday... (tinalo pa ang knock-knock jokes ng pinoy hehe)
.

"lunas" sa jalajala

"Lunas" a film by Peter Dizon shot last February in Jalajala, Rizal. Starring Ms. Gina Pareno and Bobby Andrews.




Photos courtesy of (and additional pictures) :

Bianxky

Teresa Barroso

Cornellskid

shine jesus shine

A special Sunday mass presentation of John Paul Integrated Montessory School of Jalajala.

Shine Jesus shine...

special day for you and for me

Ngayong araw na ito, walang nangyaring kakaiba sa Jalajala. Walang mahalagang balita na kailangang malaman. Walang kakaibang nangyari sa araw na ito sa maikling history ng bayan natin. Wala. Wala. Wala.

Pero...

Special ang araw na ito. Minsan lang itong mangyari. Tuwing ikaapat na taon lang muling magaganap. Ika-29 ng Pebrero ngayon. Leap year.

Swerteng malas ang mga taong ipinanganak ng February 29. "Leapling" ang tawag sa kanila. Swerte dahil special day ang birthday nila. Malas dahil tuwing ikaapat na taon lang sila nakakapag-birthday. Swerte dahil every four years lang sila nakakapaglibre kapag birthday nila. Malas dahil kokonti pa ang natatanggap nilang birthday gift.

Kung ipinanganak ka ng Feb. 29, 1980, magse-seventh birthday ka pa lang ngayon. Yey! Jollibee birthday par-tee!!!

February 29 ngayon. Kailangang may gawin akong special na bagay.

Makapag-Ponsa.

kodigo - jalajala history finals exam

1823 – the year Jalajala was made into a “pueblo” or town.

1825 – the year Jalajala was separated from the town Pila to become independent, with its ecclesiastical affairs given to the accular clergy.

1853 – Jalajala was incorporated in the newly created Distrito delos Montes de San Mateo and later, into the Distrito-Politico-Militar de Morong.

Peter Vedi – owned the land of Jalajala but abandoned it in 1891 then Jalajala was uncultivated for several years.

January 27, 1897 – Filipino revolutionists entered Jalajala to capture Spanish hacienderos.

August 1, 1898 – people of Jalajala joined the revolutionary government of Emilio Aguinaldo.

Act 946 – After the war, by virtue of this act, Jalajala and Quisao were consolidated with the seat of the municipal government.

Act 1626 – By this act approved on March 27, 1907, Jalajala became an independent municipality from the Municipality of Pililla.

Simeon Perez – the first to be elected as Presidente Municipal in 1907 when Jalajala elected its first town officials held in the first Tuesday of November.

1920 – the land of Jalajala went into publication due to non-payment of land taxes by its previous owner.

Francisco, Marcelo and Bernardo de Borja (from Pateros) – won the bid to own Jalajala, thus becoming the first Filipino owners of Jalajala.

1925 – due to conflict and maltreatment of the land owners, more than half of the tenants transferred in a land in Pililla known then as “Longos”. They named the place barrio Malaya to signify their freedom. But due to an epidemic brought about by non-potable water, many settlers went back to Jalajala.

Paolo – considered by many as the most handsome guy Jalajala ever produced.

***

maliit lang ang font kasi nga kodigo, baka makita ni titser errrr...

taga jalajala sa youtube

May nagbigay sa akin ng link hehehe

headline: rapist sa jalajala?

Anong balita sa Jalajala?

May gumagala daw rapist dito sa atin. Isang lalaking taga-Tanay kung saan dun siya unang gumawa ng kanyang krimen. May mga kinidnap daw itong mga babae sa vicinity ng Sampalok, Tanay kung saan pinapatay nya ang mga babaeng kanyang dinudukot pagkatapos gahasain. At ngayon ay sa Jalajala na daw ito nagtatago. Eto pa ang mga kwento:

Sinasabing binibiyak pa nito ang katawan ng mga babae at dinudukot ang puso o hinihiwa ang suso para kuhanin ang nipples. May pagka-psycho rapist/killer daw kasi ito.

Sabi nila, may kinidnap na daw na bata sa Brgy. Punta. Sinasabi ding may pinatay na sa may Casa Real sa may Brgy. Bagumbong ata yun. Nagpapanggap pa daw na tricycle driver. Sinasabi ding may sarili itong motor o van.

Namataan daw ang suspect sa Bayugo, Punta, Bagumbong at sa bayan.

Sinasabi ding hindi tinatablan ng bala ang rapist. May nagsasabing kasi may suot itong bullet-proof vest o kaya ay may anting-anting. May dala din daw itong granada kaya mahirap lapitan. Hindi rin mahuli agad dahil black-belter pa. Dating militar din daw ito.

Ang pagkakakilanlan sa rapist ay kalbo at walang kilay, pero hindi dahil nagpaayos ito ng kilay sa parlor. Kamukha pa daw ni Julius Babao ng ABS-CBN News, o ha.

Ngayon naman, may mga sabi-sabi din na nasa Nueva Ecija na ang rapist.

Maraming kwento-kwento tungkol sa rapist kaya minsan ay mahirap maniwala subalit madami sa mga taga-Jalajala ang nag-iingat pa rin. Bihira na ang mga nakatambay sa gabi, lalo na ang mga kadalagahang mahilig rumampa hanggang dis-oras ng gabi.

May narinig din akong kung ang dating police chief pa din daw ang hepe ngayon, mas safe ang mga taga-Jalajala dahil masipag itong magparonda ng mga pulis sa gabi.

Ano, naniniwala ka ba?

mag ponsa tayo

Bago pa magkaroon ng Jollibee sa Tanay, nandun na siya kung kailangan nyong dalin sa isang masarap at ispesyal na kainan ang isang mahal sa buhay, ang anak, kapatid o lola kung birthday nya.

Bago pa magkaroon ng Chowking sa Tanay, meron ng isang kainan sa Jalajala kung saan tayo nagpupunta kung nais nating maglibre sa mga kaibigan. Halo-halo, chicken sandwich, pansit, o kaya ay yung mainit na masarap na mami na papawisan ka talaga, dun tayo nagyayayaan at nagpupunta. Naiigno pa ako nuon sa kaskasan nila ng yelo para sa halo-halo kasi kakaiba siya sa karaniwang nakikita ko sa mga pondahan ng halo-halo sa mga kanto. Isa siyang aparato na umiikot at otomatik na nakakaskas ang yelo. Banggaling aba.

Birthday mo? Kasalan? Kailangan mo ng cake? Bago pa magkaroon ng Goldilocks at Red Ribbon sa Tanay, dun na tayo nagpapa-order ng cake na may porcelein figure sa ibabaw, imahe ng kinasal na nakakatawa ang itsurang di mukhang tao, kung si Superman man o si Batman ang gusto ng anak mo sa birthday cake nya, pwede. Yun nga lang, makikilala mo ang sila sa “S” o batsign sa kanilang dibdib.

Bago pa magkaron ng ibang kainan, sa Jalajala man o sa mga karatig na lugar, iisa lang ang pinupuntahan ng mga taga banko o munisipyo kung gusto nilang magmiryenda.

Saan pa? Eh di sa Ponsa.

Oo, maaaring tama ang sinasabi ng iba na parang masungit ang nagtitinda dun pero ang di natin maikakaila, hanggang ngayon ay buhay pa ang business nila. Sila na ata ang longest-running business sa Jalajala dahil elementary pa lang ako, nandun na sila. Ilang mayors na ang dumaan sa munisipyo, mas matatag pa din ang Ponsa.

Hindi ko alam kung bakit. Hindi naman ganun kasarap ang mga pagkain pero sigurado ako na sasang-ayon kayo kapag sinabi kong special ang pakiramdam habang kumakain tayo sa Ponsa, di ba. Bakit kaya? (writer's note: may nang-aaway sa akin. Masarap daw ang pagkain sa Ponsa. Consistent ang lasa kaya kapag nag-crave ka daw at nag-Ponsa, makukuha mo yung hinahanap mo. Ayos daw sa panlasa, mura pa. Okay, okay hehehe wala naman ako sinabi na di masarap. Sabi ko hindi special ang sarap, unlike yung siomai sa Saisaki, yun talaga ang masarap na special hehehe)

Oo nga pala, bago pa umalis ang nanay ko, nandun na ang Ponsa. Dun niya ako dinadala dati kapag birthday ko.

Birthday ko ngayon.

all my bags are packed...

i'm NOT ready to go
(isinulat ni ALADYBUG, isang taga jalajala)

Saturday, kinausap ako ng boss ko na ia-assign daw ako sa ibang bansa dahil kailangan nila ng tao sa project ng company namin dun. Tuesday daw ang flight. Dahil sa marami na syang sinabi dati na hindi naman totoo, umoo lang ako at nag-overtime pa ng Sunday. Hindi na ako nakauwi ng Jalajala.

Monday, binigay na sa akin ang plane ticket. Oo nga, paalis na pala talaga ako kinabukasan. Kinagabihan, agos ang luha dahil samo’t saring emosyon. Iiwan ko lahat ng mahal sa buhay at mga kinagawiang bagay para lamang sa dolyar.

Tuesday, 9:30am naka board na ako sa plane, nakatanaw sa malayo, tulala. Iniisip ko makakabalik pa ba ako ng buhay sa Pilipins. Emot talaga. Konti lng pasahero, me bakante pa ngang upuan sa gitna namin ng katabi kong lalake. At habang take-off, tumulo na naman ang luha ko. Shiet wala pala akong dalang panyo o tissue man lang. Pampahid na lang ang laylayan ng aking sweat shirt na nabili ko pa sa Divisoria. Ramdam ko ang tingin nun katabi ko pero kiber, di pa nya ako kilala, mas matakot sya sa tipos ko! hala ka

Ang madramang tagpong iyong ay kinahiya ko ng muli kaming magkita nun lalake pagkalipas ng ilang buwan. “Ay ikaw yun …” di na nya naituloy pero naka-ngiti sya na parang nakakaloko, natawa na rin lang ako. Kuwentuhan kami ng mga buhay buhay namin sa lugar na yun. Masaya at maayos naman kami pareho, sya pala ay si kuya Adrian at nag tourist lang pero ngayon ay security guard na sa Watsons.

Friday, kagabi lang yun, habang nakasakay sa bus pauwi ng bahay, itong naisulat ko ay ilan lang sa mga nakakatawang alaalang aking binalikan. Tatlong taon na pala ang nakalipas.

Hapi 3 years sa akin!

pulitika at ang natutulog na konsihal

Kahit pa girls-watching lang ang libangan ko, kahit papano naman ay nakakapagpakinig din ako ng mga usapang pulitikal lalo na sa local level. Aware din ako sa mga usapang eleksyon. Ang napapansin ko lang, sa mga campaign speeches man o sa mga debatehan tungkol sa lokal na pulitika, hindi mawawala ang sinasabing hindi makagawa ng magagandang proyekto ang alkaldeng nakaupo dahil kalaban nya sa partido ang bise-alkalde o ang mga kunsihal. Simulat-sapol, naririnig na natin yang issue na yan. Naririnig ko na yan simula pa nung nagkaisip ako, and that was two years ago…


Errrrr--- eniwey, totoo naman yan. Madaming magagandang proyekto ang di natutuloy dahil sa pamumulitika ng mga kalaban sa partido. Hindi lang naman sa Jalajala nangyayari yan, maging sa ibang bayan din. That’s a fact of life kasi. Karaniwan, pag-uusapan yan ng lokal na konseho sa session hall nila. Pagdedebatehan nila ang pros and cons ng proyekto. Ang iba ay legitimate ang rason ng pagtutol nila sa proyekto, ang iba naman ay namumulitika lang o kaya ay nagnanais maka-kickback at magkapera. Ang ibang konsihal naman ay nakatulog lang dahil walang alam. Tutol si Bise sa proyekto kasi ganito, kasi ganun. Tutol si Kunsihal kasi ganire. Pag-uusapan nila yan sa loob ng session hall. Paglabas ng munisipyo, kanya-kanya ng kwento yan sa mga taong nais makinig sila, na kesyo ganito yung proyekto, kasi ganuon. Ikukwento naman ng nakapakinig sa baryo nila at alam natin na sa ganitong proseso, maraming detalye ang nawawala o nababago. Hanggang ang issue na ay tutol si Bise kasi ang proyektong nabanggit ay mga aliens from Mars lang ang makikinabang.


Sa akin lang naman, madali lang ang solusyon dito. Sa mga meetings, may isang taong nakatalaga para i-record ang mga pinag-uusapan sa meeting di ba? Ito yung tinatawag na “minutes of the meeting”. Mare-record dun ang dahilan ng isang taong tumututol sa proyekto, mare-record din dun kung maganda nga ba ang proyekto ayon sa taong may pakana ng project na yun. Pagkatapos ng isang session, papirmahin ang lahat ng kasali sa session sa minutes of the meeting para naka-record talaga officially kung ano ang stand nila sa issue.


Then sa bawat barangay, perhaps sa barangay hall, maglalagay sila ng information board kung saan ikakabit ang minuto ng meeting para mabasa mismo ng mga taong concerned sa issue o sa proyekto. Pwede namang gawin yan dahil public records ang dokumentong iyon kaya tama lang na mabasa ng publiko. Sa ganitong paraan, taong bayan na mismo ang makakaalam kung tama nga ba ang pagtutol ng opisyal na iyon o namumulitika lamang sya. Siguro naman, kahit kakampi mo sa partido ang opisyal na iyon at napansin mong namumulitika lamang sya, hindi mo rin magugustuhan ang ginagawa nya at sa susunod na eleksyon, alam mo na ang gagawin mo. Malalaman mo din kung sino sino ba sa mga lokal na opisyal ang may alam o sino ang natutulog lang. Matatakot ding mamulitika lamang ang mga opisiyal dahil alam nilang sa susunod na eleksyon ay mahihirapan na silang manalo.


Hindi ako nagmamarunong-marunungan. Maaaring wala ding bisa ang naiisip kong ito subalit kung common sense ang paiiralin, at ang tunay na kagustuhang makatulong sa bayan, sa palagay ko naman ay tama din ang sinasabi ko dito.


Pero ito ay sa akin lang naman.